İlk iki kitabı okuduktan sonra Kopenhag Üçlemesi’nin ‘overrated’ olduğunu ciddi ciddi düşünmeye başlamıştım çünkü ilk ikisi bende bir etki bırakmamıştı. Beklenti bir lanettir arkadaşlar :) Fakat üçüncüyü okumaya başlayıp ortalarına geldiğimde çarpıldım, işte bunu hiç beklemiyordum. Soluksuz okudum. Wow!
kusursuz yabanci uzerine cok degerli yorumum
spoiler alert!!!!
sadece wow demek istiyorum.. cumartesi oglen elime ulasti, derse gittim derste bile okudum elimden birakamadim utanmasam yolda okuyacaktim fena surukledi.. reading slumptaydim cekti cikardi sag olsun, araliklarla 7 8 saatte bitirdim.
kitaba gelecek olursak genel olarak inci cok rahatsiz edici bi karakterdi en basta emire soyledigi seyden beri fena gicigim ama sonu boyle beklemiyordum. kitapta beni genel olarak darlayan sey incinin yaptiklari ya da evdeki seyler degil kimsenin eylule inanmamasi oldu. eylulun yaptigi bazi aptalliklar da ayri sinir etti maalesef. defterin fotografini cekmemesi, inciyi korkutmaya calisirken kendi topuguna sikmasi ve hakliyken kizi bogmaya calisirken haksiz duruma dusmesi gibi ama o mentalde ben ne yapardim asla kestiremiyorum maalesef. ben sonu cok daha farkli seyler dusundum hele incinin ayna onunde eylulu taklit etmesinden sonra daha farkli yerlere gitti kafam neredeyse bilim kurgu sanacaktim ama oyle de degilmis. eylule de inciye de biraz biraz hak verdim sonda. tam her sey bitti derken son sayfa kanimi dondurdu, devam kitabi da yok bize ne oldugunu aciklamak zorundasin sezo!!!
Reklam
Little tornado ve Evil overlord
Yine 10/10’luk, müthiş çerezlik bir kitap ile karşınızdayım! Ben kitabı okurken 5-6 saatte bitirmiştim. °❀⋆.ೃ
Minik bir Orta Çağ kasabası... ve ortada büyük ama gizli bir anlaşma.Kıvrak zekalı ana karakter, "Hiç neden şöyle yapmadın kızım?" diye sizi sinir krizlerine sokmadan, gayet mantıklı ve güzel kararlar veriyor. Diğer tarafta ise "morally grey" denebilecek bir erkek karakter (romantasy’nin tadı tuzu, klişesi artık zaten) var; kasabada en çok korkulan kişi kendisi. Ama o da hiç yormadan size kendini okutturuyor.
Karakterler arası diyaloglar acayip eğlenceli, yazarın mizahı harmanlama şeklini acayip beğendim. Zaten baştaki tanışmalarından sonra her şey tıkır tıkır ilerliyor. Bir️de bune ya böyle dediğim minik bir kurbağa var onun sahnelerini okurken artı olarak keyif aldım.Kitabın sonu biraz belirsiz bir yerde bitiyor benim için çok Wow dediğim bir kısım değildi ama 2.kitap Türkçeye çevirildiği zaman alıp okurum :)+Olarak yazar bence bu kötü adam muhabbetini çok güzel tiye almış^_^、
Evie zaten bukelamun gibi kız gittiği heryere uyum sağlıyor ikili dinamik görev yapma muhabbeti olarak da uyumlulardı ama arada sırada aralarında iletişimsizlik var gibi hissettim açıkçası-_-
Bildiğim kadarıyla birkaç kitaplık bir seri ve yeni kitaplar gelmeye devam ediyor. Evrene giriş için çoook güzel bir kitaptı! Ayrıca yazarın ilk kitabı! °❀⋆.ೃ࿔*:
Kitap genel olarak akıyor gidiyor, mis gibi okutuyor kendini ama çok wow da değil.
Alina cidden okunması çok zor bir karakter çünkü o kadar aptal ki beni deli ediyor. Malyen Alina'dan da aptal. Kız Güneş'in Elçisi yani ne bekliyorsun bu kızdan anlamıyorum. Bir de bu kısmı spoiler olabilir ama mal Malyen kızla tartıştıktan sonra gidip başka kızı öpüyor. Alina'nın da kendine saygısı olmadığından bunu rahatça göz ardı ediyor. Yaşları küçük olduğu için hareketlerine çok takılmamaya çalışıyorum ama ZOR KATLANIYORUM İKİSİNE DE.
Nikolai'yi daha çok okumak istiyorum. Kitabı katlanılır kılan kendisiydi <3
Kitabın sonunu sevdim ve son kitapta neler olacağını da merak ediyorum. Yazar aptal karakterler yazsa da epey güzel bir evren kurgulamış.
Bir oturuşta biten, kendini okutan ve arka arkaya zincirleme olayların yaşandığı kitapları seviyorum. Serinin ikinci kitabı tam da öyleydi benim için. İlk kitapta beklentim çok yüksekti ve belki de giriş kitabı olduğundan "wow" olmamıştım. Ancak ikinci kitabı öylesine bir bakmak için elime aldım ve sonra da bırakamadım zaten. Yan karakterlerin dahi bir tık geçmişine indik, bu şekilde bağlantılı kurgular benim çok hoşuma gidiyor. Olacakları merakla bekliyorum. En yakın zamanda üçüncü kitabı okuyacağım çünkü fena bir yerde bitti.
Malma Istasyonu’ndan sonra yazardan okuduğum ikinci kitap Hayatta Kalanlar’dı. Kitabı sevsem de, beklediğim kadar iyi olmadığını da söylemeliyim.
Büyürken birbirine yabancılaşan üç kardeşin, annelerinin ölümü üzerine bir araya gelmelerini anlatıyor kitap. Hikaye katman katman açılıyor ve kardeşlerin alkolik bir anne baba ile olan travmatik geçmişlerini kesikli bir anlatım ile öğreniyoruz.
Kitabın kapağındaki üç balık, üç kardeşi temsil ediyor ve balık metaforu üzerine kurulan hikayeye gönderme yapıyor. Sanatsal, ağır ilerleyen ve boşluklar olan bir kitap. Ailenin geçmişi aydınlanırken, her şeye hakim olamıyoruz yine.
Konu itibari ile iyi olsa da duygu aktarımı yetersiz ve zaman geçişleri karışık geldi bana. Anlatımı çeşitlendiren bu zaman atlamalarına alışmak önce zaman aldı, sonra sevdim ama sonlara doğru artık hikayenin ortaya çıkması gereken anlarda gereksiz buldum. Kopuk bir aile hayatını, kopuk bir anlatımla aktarmış yazar.
Okuru duyguya boğan bir anlatımı yok yazarın, boşluklar bırakan biri. Sessizce anlatılan hikayede, derine inip bizim çıkarmamızı bekliyor o hisleri.
Açıkçası bazı noktalarda çok etkilendiğim yerler oldu. Kitabın anlatımı zaman atlamalarına rağmen sıkıcı değil ama an itibari ile wow diyeceğim bir kitap da olmadı. Özellikle sonunda çok şaşıracaksın dedikleri nokta beni çok etkilemedi. Hikayenin derinleştiği ve aile hayatının ortaya döküldüğü orta kısımlar kitaba en ait hissettiğim yerler oldu.
Bence kitapta kilit nokta sonuydu. Kitabın sonu daha iyi, daha açıklayıcı bitse belki tüm okuduklarımız bir anlam kazanabilirdi. Annenin mektubu, anlatılan anne karakteriyle çok zıt ve gerçek dışıydı.
Bence beklenti yükseltmezseniz sevebilirsiniz
Reklam
Reklam