"Geçmişi düşünüp durmayı bırak artık. Arkana bakmayı bırak... O yöne gitmiyorsun. Önüne bakmalısın, çünkü gittiğimiz tek yön önümüz İzmir. Kendine gel." dedi iç sesim...
"Madem karanlığını aydınlatamıyorum," dedi " O zaman gelir seninle birlikte o karanlıkta otururum..."
Geldi, karanlığımın altında yanıma diz çöktü, oturdu.
Sonra hayatımın ışıkları tekrar yanmaya başladı bir bir...
" Bize bir şeylerden, bir yerlerden, birilerinden arda kalanlar hep çok güzel, bir paket çubuk krakerin bile en güzel yeri çubuk krakerler bitince arda kalan kırıntıları."