Rumeysa
@wrumeysa0
eski yaralarının eski kelimelerinin göğsüne saplandığını duydu birden; sustu kaldı. Kelimeler, yalnızlığını yaşamasına da bırakmadılar onu. Her yandan kuşatıp saldırdılar. Kullandığı kelimeler de dönüp ezdi onu, soluksuz bıraktı.
sonra mahzun ve titrek bir sesle gerçekleşmesini istediği dileklerinin hayalini kurmayı kendine yasakladığını hayal kurduğu zaman onları bir türlü gerçekleştiremediği için artık hayal kurmaktan korktuğunu…
Ölümle göz göze bakıştığım o günlerde beni yüzüstü bırakıp kaçan adama her şey yoluna girince kucak açacak gücüm yoktu.
Küçüklüğümden beri böyleydim ben adam olmazdım.
