Zenith
@wshsell
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitaba büyük umutlarla başladım çevremdekiler öneriyordu. Konusu da dikkat çekiyor şimdi, kendi tutturduğum yoldan gitmek, özgürlük çatışması falan. Çekici gelmişti.
Konusunu iyi işlese fena olmazmış ama yazı mı kötü, çeviri mi vasat anlamadım. Herkeste olan baskıdan okumuştum. John Keating bana yapmacık göründü. Anı yaşayın vov cümleleri gaza falan getirmiyordu insanı.
Karakter derinliğinde bir sıkıntı vardı sanki kukla tiyatrosuymuş gibi mi desem bir garipti verdiği mesajı beğendim çok yer işaretledim ama mesajı anlatamamış kısaca
Gereksiz abartılıyor daha güzel kitaplar var bu konuda ilerleyen ama belki fazla bir beklentiyle başladım ya da yaşım tutmadı üniversite olunca tekrar okurum artık
Favorim Neil oldu
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Medeniyet dediğimiz şey aslında ne kadar sağlam?
Kitabı okurken bunu düşünüp durdum. Görünen o ki pek sağlam değilmiş.
Kitap 2073 yılında geçiyor. Dünyanın sonu gelmiş. Medeniyet yerle bir olmuş, insanlar tekrar taş devrine dönmüş. Nedenini şöyle açıklayayım; bir virüs geliyor, gıcır gıcır uygarlığımız iki haftada pert .
Anlatıcı olan yaşlı adam(eskiden profmuş) toplamış torunlarını etrafına, bizim zamanımızda şu vardı bu vardı anlatıyor. Torunlar da dayı uydurma modunda takılıyorlar, haklılar da, yaşadıkları yeni dünya yontma taş devrinin açık hava müzesine eş değer.
Hikayenin bu kısmı oku geç şeklinde, asıl olay Jack London’un bu kitabı 1912’de yazması. Adam yazdıkları ile 100 yıl sonraya resmen kehanet bırakmış. Okurken karantina zamanlarını hatırlattı, dümdüz o zamanları tekrar yaşadım hatta.
İki hafta kapanıyor diye alaya alıyorduk bir yıl evden çıkamadık.
Adamım insanlığı bayağı net çözmüş.
“Sistem güçlü değil, sadece düzenli gibi görünüyor. Panik anında herkes canını kurtarmaya bakar. Bilim de, yasa da, ahlak da çöker.” Kitap boyunca da bunu yaşatıyor zaten. Salgın başladığında millet markete değil, birbirine saldırıyor. Nerede medeniyet?
Dili biraz klasik, sonuçta 100 yılı devirmiş bir metin. Ama anlatmak istediği şey çok tanıdık; Medeniyet kalın bir duvar değil, ince bir cam. Kırıldığında herkes ilkelliğine geri dönüyor. Biz 2020’de Netflix izlerken bunu hafif hissettik. Kızıl Veba ise ağırdan vuruyor.
Şöyle tamamlayayım; Kızıl Vebayı okurken insanlık tarihinin nasıl karambole ilerlediğini izliyorsunuz. Çünkü sistem dediğimiz safsata 3 gün elektrikler gitse yerle bir oluyor zaten.
Okunur mu? Evet. Ama aksiyon beklentisiyle çalmayın kapıyı boş dönersiniz, daha çok bol sorgulamalı, altını çizdiğiniz yerleri okuyup okuyup duvara bakmalık bir kitap.
Biraz
İnsana dokunan altı büyük filozof ile ilerleyen bir kitap. İlk bakışta ismi iddialı geliyor. Kimse felsefeden teselli beklemez açık olalım. Fakat yazar felsefeyi boğucu ve bilgilendirici tarafıyla kaleme almamış.
Okurken fark ettiğim en güçlü yanı bu: felsefe işler gibi değil, dert ortağı gibi bir anlatım.
Hayattan tokadı yediğiniz bir gece aradığınız teselliyi andırıyor.
Özellikle ataerkil toplum düzeninde sıkça karşılaştığımız duygun varsa bastır, kaybetme, kaybettin mi o zaman sus, kır dök parçala, yetersiz misin? Fark ettirme.
Ama içimizde biz de insanız, gel bunu bir de topluma anlat.
Kitap bir yanıyla herkesin bu merdivenleri arşınladığını, delirenin sadece biz olmadığımızı öğretiyor. Yani mesele sadece senin yaşadığın değil, insan olmak.
Dili sade ve gerektiğince ironik. Ukalalık yok. Tam tersine kırılgan ama kafası çalışan bir adamın notları gibi. Okurken sanki birlikte sigara içip geceyi devirmişsiniz gibi bir his bırakıyor. “Hayat bok gibi evet ama bak, bu da bir yol” der gibi bir şey.
[Bu incelemelere nasıl başlanıyor hala çözemedim konuya giriyorum]
Tanrısız gençlik, faşist olarak nitelendirebileceğimiz eğitim sisteminin sorgulamayı reddetmesi, bu eğitimdeki bir gencin ise itaat eden biri olmaktan çıkıp düşünmeye başlamasını anlatıyordu. Bilim adı altında insani değerlerden koparılan bir dünyada vicdanı arıyor ana karakter.
Ödön von horvath, baskıcı davranışların kişiyi dize getirmekten çok nefret tohumları ekmesini, otoriter rejimlerin insan üzerindeki, özellikle gençler üzerindeki etkisini göstermeyi amaçlamış.
Güzeldi, anlatımı/cümleler beni kitaba bağladı. Aman aman bir okur değilimdir fakat bu kitap sayesinde son zamanlarda kitap okumaya başladım. Kendi sevdiğim türleri bulmamı sağladı diyebilirim. İnceleme de fazla yazmamama rağmen bu kitap hak ediyordu. Öneririm.
Yazarın diğer sevilen kitaplarına göre o kadar da iyi değil bence.
İçerik olarak Sherlock Holmes ile tamamen aynı. İkisinden biri çalıntı içerik. Tabi sadece bu kitap için konuşuyorum diğerlerine lafım yok.
Kadının daha güzel kitapları var okunmaya değmez bu.
