Günümüzde ölme açısından bir başka sorun da, yaşamı daha da sonlu bir hale büründüren radikal tekilleşme ya da atomlaşmadan ileri gelir. Yaşam, kendisine bir sürem verecek olan enginlikten giderek daha da mahrum kalmaktadır. İçinde dünyanın pek azını barındırır. Yaşamın atomlaşması onu radikal şekilde ölümlü yapar. Genel huzursuzluk ve telaşa yol açan da bu özel ölümlülüktür işte. Üstünkörü bir bakışla bu huzursuzluğun her şeyi hızlandırdığı izlenimi uyanabilir. Oysa gerçekte yaşam hızlanmamıştır. Yaşam daha hummalı, daha girift, daha amaçsız bir hal almıştır sadece. Zaman da dağılmış olduğundan, düzenleyici bir güç teşkil etmez. Böylece yaşamda şekil veren veya nihai dönüm noktaları meydana gelmez. Yaşam süresi artık bölümlere, bitimlere, eşiklere ve geçişlere bölünmez. Aksine, bir şimdiden diğerine aceleyle geçip durulur. İnsan yaşlanmadan yaş alır. Nihayetinde, uygunsuz bir zamanda yok olur gider. İşte bu yüzden ölmek hiç olmadığı kadar zordur bugün.
Jem'in bir şeyleri unutmaya çalıştığını söyledi ama tek yaptığı iş unutmak istediği şeyleri bir süreliğine rafa kaldırmakmış. Üzerinden yeterince zaman geçince bunları yeniden düşünebilecek, çözümleyebilecekmiş. Bunları düşünecek vakti olduğunda Jem yeniden kendisi olacakmış.