4.5
gercekten eski bir arkadaşımı ziyaret etmişim gibi hissettim şaka yapmıyorum yani cok nostaljik idk. baaaayillllllldim. Wybie kitapta yokmuş?? kitapla film farklarını görmeye de bayılıyorum zaten. Neil Gaiman Coralinei kizinayazmis ve kitap evlerinde geçiyormuş, bu da böyle bir funfact.
Gerçek Dünya mı, Diğer Dünya mı?
Koralin , 
Neil Gaiman 'dan okuduğum ilk kitaptır ama animasyonuyla taa yıllar önce henüz küçük bir kız çocuğuyken tanışmıştım. Kardeşim 
Yürüyen Şato filmindeki Şalgam Kafa'dan bile korkabilecek türden biriyken ben bu filmi bayıla bayıla izlemiştim. Kesinlikle rahatsız edici, tüyler ürpertici ama yine de muazzamdı. Şimdi kitabını okuyacağım için de filmi tekrar bir izleyeyim dedim çünkü kıyas yapmak istiyorum.
Öncelikle bazı önemli farklılıklar vardı aralarında, sanırım en büyüğü de Wybie idi. ;) Yahu, filmdeki o pek çok işe yarayan ve bizim Coraline'ın iyi kötü arkadaşı olan çocuk kitapta yoktu. Nasıl şok oldum anlatamam. Onun kısımları da haliyle başka şekillerde ilerlemek zorunda kaldı. Ve filmde diğer anne ve babanın gerçek niyeti ortaya çıkana kadar kızın öteki eve birden fazla kez gittiğini görmüştük ama bu bakımdan kitapta işler daha hızlı gelişti gibime geldi. Tüm bunların dışında kalan kısımlar ise hemen hemen aynıydı diyebilirim, hatta diğer babayla yapılan “fight sahnesi” gibi güzel eklentiler de vardı. Sonuç olarak hikâyenin o değişik ve ürkütücü yapısı için çok emek gerektiren, uğraştırıcı stop-motion tekniğinin kullanılması bence çok yerinde bir karar olmuş — her ne kadar bu zamanında ona çok sorun çıkarmış olsa da. Yine de hikâyeye harika bir hava katıyor ve atmosferi izleyici için kesinlikle daha gerçekçi kılıyor.
Hikâyenin konusuna gelirsek: Ailesiyle birlikte yeni bir eve taşınan Coraline, anne ve babasının ona karşı ilgisizliğinden yakınmaktadır. Babası bir seferinde sırf onu başından atabilmek için evi keşfe çıkmasını önerir, Coraline da öyle yapar. Pek çok sıkıcı ve eski ayrıntının ardından kahramanımız, normalde girilmeyen misafir odasında tuhaf, kilitli bir kapı bulur. Israrlı tavrı sayesinde kapıyı annesine açtırmayı başarsa da karşılaştığı tek şey1000Kitap
Koralin , Neil Gaiman 'dan okuduğum ilk kitaptır ama animasyonuyla taa yıllar önce henüz küçük bir kız çocuğuyken tanışmıştım. Kardeşim Yürüyen Şato filmindeki Şalgam Kafa'dan bile korkabilecek türden biriyken ben bu filmi bayıla bayıla izlemiştim. Kesinlikle rahatsız edici, tüyler ürpertici ama yine de muazzamdı. Şimdi kitabını okuyacağım için de filmi tekrar bir izleyeyim dedim çünkü kıyas yapmak istiyorum.
Öncelikle bazı önemli farklılıklar vardı aralarında, sanırım en büyüğü de Wybie idi. ;) Yahu, filmdeki o pek çok işe yarayan ve bizim Coraline'ın iyi kötü arkadaşı olan çocuk kitapta yoktu. Nasıl şok oldum anlatamam. Onun kısımları da haliyle başka şekillerde ilerlemek zorunda kaldı. Ve filmde diğer anne ve babanın gerçek niyeti ortaya çıkana kadar kızın öteki eve birden fazla kez gittiğini görmüştük ama bu bakımdan kitapta işler daha hızlı gelişti gibime geldi. Tüm bunların dışında kalan kısımlar ise hemen hemen aynıydı diyebilirim, hatta diğer babayla yapılan “fight sahnesi” gibi güzel eklentiler de vardı. Sonuç olarak hikâyenin o değişik ve ürkütücü yapısı için çok emek gerektiren, uğraştırıcı stop-motion tekniğinin kullanılması bence çok yerinde bir karar olmuş — her ne kadar bu zamanında ona çok sorun çıkarmış olsa da. Yine de hikâyeye harika bir hava katıyor ve atmosferi izleyici için kesinlikle daha gerçekçi kılıyor.
Hikâyenin konusuna gelirsek: Ailesiyle birlikte yeni bir eve taşınan Coraline, anne ve babasının ona karşı ilgisizliğinden yakınmaktadır. Babası bir seferinde sırf onu başından atabilmek için evi keşfe çıkmasını önerir, Coraline da öyle yapar. Pek çok sıkıcı ve eski ayrıntının ardından kahramanımız, normalde girilmeyen misafir odasında tuhaf, kilitli bir kapı bulur. Israrlı tavrı sayesinde kapıyı annesine açtırmayı başarsa da karşılaştığı tek şeyReklam
İnceleme Değil
(Yksden dolayı beynimin tamamını kullandığımı sanıp sadece çocuk kitapları okuyorum düşüncesiyle bakarsam filmi kadar olmasa da güzeldi sadece kitapta Wybie yokmuş nasıl olmaz çok şaşırdım.)
Küçükken travmam olan ama asla vazgeçemediğim en sevdiğim animasyon filminin kitabı varmış ve ben bunu bilmiyordum. Bana bu kitabı hediye ettiği için de sevgilime teşekkür ederim 🩵
Konusundan bahsedeyim kısaca. Koralin adında küçük bir kız, ailesiyle beraber büyük bir eve taşınır. Koralin bir gün babasının isteğiyle evi keşfe çıkar ve kilitli bir kapı görür. Annesinden açmasını ister, ama kapıyı açtıklarında kapının tamamen tuğlayla örtülü olduğunu görür.
Birkaç gün sonra annesi alışverişe gider ve Karolin, o kapıyı tekrar açar. Bu sefer kapı tuğlayla örtülü değildir ve karanlık bir koridora açılıyordur. Koridordan geçen Koralin, kendini tekrar kendi evinde bulur, fakat bazı şeyler daha değişiktir. Daha sonra, ‘öteki’ anne ve babasıyla tanışır ve bu tanışma hayatında yaptığı en kötü hata olur.
Kitabı yorumlamak gerekirse, film kitaptan biraz daha farklıydı ve sanırım filmi daha çok sevdim. Nedeni ise filmde daha fazla ve daha korkunç detaylar vardı. Üstelik kitapta Wybie yoktu :( . Ama yine de güzeldi.
“Çünkü,” dedi Koralin, “bir şeyi korkmana rağmen yapıyorsan, bu cesurcadır.”
Selammm millet! Bugün, pek çok ödül sahibi yazar Neil Gaiman tarafından kaleme alınan, stop motion tekniğiyle animasyon olarak beyaz perdeye uyarlanıp Altın Küre’ye aday gösterilen ve birçok ödüle layık görülmüş bir kitapla geldim karşınıza: Koralin.
Meraklı genç kız Koralin; yeni taşındıkları, garip komşularla çevrili evlerinde evebeynleri ile sıkıcı bir hayat sürerken, bir gün misafir odasındaki gizli, küçük kapıyı keşfeder. Entelektüel faaliyetlerinde boğulan anne ve babasının ilgisizliği sonucu orayı burayı kurcalarken bulduğu bu geçit çok geçmeden Koralin’in tek eğlencesi oluverir. Kapıdan geçince kendi hayatının bambaşka bir versiyonuyla karşılaşır. Bu evrende anne ve babası oldukça hoşgörülü ve sevecen bir şekilde karşısına çıkar. Karolin’e burada kalmasını, kendisiyle her daim ilgileneceklerini ve gerçek anne babasının kendisini sevmediğini söylerler. Koralin bu teklif karşısında bir karar vermek zorundadır. Burada, düğme gözlü diğer anne ve babasıyla kalmayı mı, yoksa geldiği kapıdan girip sıkıcı hayatıyla tekrar yüzleşmeyi mi tercih edecektir? Daha doğrusu, tercih hakkı var mıdır?
Kendini sevdiren ama bir o kadar da gerilmeme neden olan enteresan bir romandı. Bu haliyle Koralin, ortalama bir çocuk için fazla karanlık, fazla kasvetli ve fazla ürkütücü. Gerilim dolu hikâyesiyle bir çocuğu geçin, sizleri dahi birazcık ürkütebilir. Yıllar önce filmini izlediğimde, bir kitaptan uyarlandığını bilmiyordum bile. Kitabını da en az filmi kadar sevdim. Yalnız, filmde çok sevdiğim Wybie karakterini kitapta görememek bir tık üzdü. Verilmek istenen mesajları zorlamadan iletmesi ise güzel noktalardan biriydi. Kitap, hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını bize göstermeyi hedefleyen metaforlarla