Xatrn

Yabancı Bir kışa vurgundum, Bir de Ankara ayazında üşüyen ellerine. Bir yaza bağlıydım, Bir de rüzgarlarında savrulan saçlarına. ​Anlasana ben bir sende vardım, Bir de o sustuğumuz eşsiz anlarda. Sen susmayı zayıflık sayardın, Bak şimdi her yer sessiz... ​Bu boşlukta her gün büyüyen bir özlemle, Bir şeyler umarak umut dolu şekilde. Adımları yavaşlamayan, Kendi yolunda yükselen; Biz olmalıyken, sadece ben...
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

Xatrn

, şu anda okuyor
%63 (76/120 syf.)
Özdemir Asaf
8.3/10 · 17,4bin okunma

Xatrn

, bir kitabı yarım bıraktı
%54 (280/517 syf.)
Jack London
8.9/10 · 134,8bin okunma
Puan vermedi
İnsanlar geri döndüklerinde umut mu ararlar, yoksa dönmek için mi çabalarlar? Yoksa düşünceleri, sadece daha önce hiç gitmedikleri bir ıssızlığa sürüklenmekten mi ibarettir? Bunlar tezat gibi görünse de aslolan şudur: Mutluluk çaba ister, Nefes almak bile zor gelse de, insan mutlu olmayı denemeli. "Mutluluk emekle mi olur?" deseler, "Evet" demeli. Çünkü insan, en dar anında bile bir şekilde hayata tutunmayı öğrenir. Bugün herkes dünyanın ve yeni neslin kötülüğünden yakınıyor; sanki bu durumu kendi elleriyle yaratmamışlar gibi sırt sırta vermiş, karşı tarafa bakıyorlar. Oysa insan en değerlisini bulmuşsa; uyumu, huzuru hissetmişse, bunu kaybetmemek için sonuna kadar çabalamalı. Neden diye soracak olursanız efenim? Bir kez bulunan bir ruh, bir kez hissedilen o bağ, aynı şekilde tekrar bulunur mu sanıyorsunuz? Yaşananların nasıl bir anda eksildiğini, güzelliklerin nasıl kaybolduğunu görmüyor musunuz? İnsan duygularına tutunmalı; insan olduğunu hissederek, o dipsiz yokluğa kapılmamalı. Çabalar yok sayılmamalı azizim, çabalar görülmeli. Mutluluk için ne kadar zor olursa olsun bir adım atılmalı. Çünkü iki kişi gerçekten "bir" olduğunda, aşılamayacak hiçbir güçlük yoktur. Hâlâ, her şeye rağmen...
İnsanın Anlam ArayışıViktor E. Frankl · Okuyan Us Yayın · 202651,3bin okunma
Yalnızlık tek kişilik midir, asla paylaşılmaz mı? Bunca yıldır Özdemir Asaf’ı belki de her gün okuyan birisi olarak, mantıklı düşündüğümde pek tabii paylaşılabilir olduğu kanaatindeyim. Eksiklikler tamamlanır, paylaşıldığında ve yeniden bütün olmaya hazır olduğunda hayat işte o zaman yeniden başlar. İnsanlar genelde bundan korkar ya da alışılagelmiş dışı olmak istemezler diye yorumlarım. Sadece 'herkesle' paylaşılmaz yalnızlık insan ömrü ortalama 70 senedir tek kişiyle yalnızlık yetmez mi? Yalnızlık paylaşılır ve eğer paylaşılsa yalnızlık olmaz..! Yalnızlık Paylaşılmaz