…. Ara sıra benim, kendi varlığımın başkaları tarafından unutulduğu olur. Fakat iki olasılıkta da, nihayetinde o paslanmaz çelik gizli oda içerisinde kapalı kalmış oluyordum.
“Sinirlenince ağlayan bir insan olduğum için kendime kızıyordum.
Bağıranlardan olmak isterdim.
Bağıranlar ağlayanlardan çok daha iyiydi.”
(Bu tam olarak ben)