Enes radıyallahu anh şöyle demiştir:
İçki haram kılındığı zaman Medinelilerin kuru hurma ile taze hurmadan yapılan içkiden daha çok sevdikleri bir içkileri yoktu. Ben, (üvey babam) Ebû Talha'nın yanında iken Allah Resûlü sallallahu aleyhi ve sellem'İn ashâbına içki sunardım. Bir gün bir kişi gelip "İçki haram kılındı” dedi. "Ne zaman kılındl?” diye sormadılar veya "Bir araştıralım, gerçekten haram kılınmış mı?” demediler. Sadece "Ey Enes! İçkiyi dök” dediler. Sonra da (annem) Ümmü Süleym'in yanında hava serinleyinceye kadar öğle uykusuna yattılar. Ardından yıkandılar ve Ümmü Süleym onlara koku sürdü. Sonra da Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem'in yanına gittiler ve içki konusundaki haberin o kişinin dediği gibi olduğunu gördüler.
Enes radıyallahu anh dedi ki: "Bundan sonra ağızlarına içki koymadılar.
( Buhârî, Tefsîru Sûre 5 (10); Müslim, E;ribe 3-7; Ebû Davud, E;ribe 1 ; Nesâî, Esribe 2; Ahmed b. Hanbel, 111, 181, 189, 217, 227•, Humeydî, Müsned, 11, 509; Ebû Ya'lâ, Miisned, VI, 178, VII, 11; ibn Hibbân, Sahîh, XI, 320; Beyhakî, es-Sünenü 'I-kübrâ, VIII, 286.)