Canan
@xirr
27 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Bu kitap hakkında ne desem hiç bir fikrim yok.Yine bir kaç arkadaşla birlikte okuma planı yaparak seçtiğimiz kitaplardandı.Yazarın en popüler kitabı Küçük Prensi okumadım henüz.Öncesinde en azından yazarla bir tanışmak mahiyetinde mantıklı bir davranış olur diye düşünerek başladım kitaba.
Çok kısa bir kitap.Yazarın anlattığı, değindiği konulara sanırım sahne demek bir nebze doğru olabilir.Sanki karakterleri hayatlarından kısa kesitler sunulmuş ve hikayeyi şekillendirmeyi bize bırakmış gibi.Özellikle Fabien'e noldu mesela?Beni muallakta bırakmayın ama ya..
Ben meraklıyımdır ^^
Yanılmıyorsam yazarında pilotluk tecrübesi vardı.Bu yüzden yazıldığı dönemi de düşünerek hikayeyi o mantıkla ele almakta fayda var.Nefret etmedim ama sevemedim de.Bana hitap eden bir kitap olmadı maalesef.
Şaka gibi bir kitaptı.Komik olduğundan yada mizahi yönü ön planda olduğu için demiyorum.
Var olan durumu, anlatmak istediği şeyleri duyurmak için seçtiği yöntem, bunun yanı sıra bunca şeyi
kısacık
Bu kitabı okumak için biraz geç kalmışım sanki.İlk çıktığı dönemde herkesin elinde-dilinde bu kitap vardı.Ve nedense çok övüldüğünden midir bilmem elim bir türlü okumaya gitmemişti.Ya da belki sadece benim için zamanı değildi.
Suga kitabı okuyup sende oku diye önerince yeniden düştü aklıma.Bende bir kurban seçtim kendime ve Rosamary arkadaşımla başladım okumaya ^^
Tabi bunun eksilerini düşünemedim.Göz yaşları ile dolu mesajlar mı almadım, beni neye bulaştırdın böyle demeler ve daha neler neler.Ve haklıydı da.
Bu kitaba başladığımda sanırım anlatım şekli yüzünden ilk etapta bağlanamadım hikayeye.Okuyorum ama böyle sırf okumak için.Ne zaman ya da nasıl olduğunu söyleyemem ama bir bakmışım ki kitabı yarılamışım.Sanırım farkına varmadan adapte olmuş ve kendimi kaptırmıştım.
Okurken çoğu yerde durup kendimi sorguladım.Hayat telaşesine çevremize, sevdiklerimize en önemlisi de kendimize hiç bakmıyoruz.Neler olduğunun çoğu zaman farkında bile değiliz.Ve bu beni korkuttu.O kadar kaptırmışız ki kendimizi yaşamayı, sevmeyi, mutlu olmayı bırakmışız gibi...
Finn ve Toby kesinlikle muhteşem bir detay.Onların yaşamlarına dokunmak, en azından yaşamlarına bir pencereden bakmak bile beni mutlu etti.June ve Greta ise kendimi sorgulama sebebimdi kesinlikle...
Bilmiyorum bu kitabı anlatamıyorum.Kelimelere dökemiyorum bende ki etkisini.Sadece sevdim demek geliyor içimden.Eğer vaktiniz olursa bir şans verin derim ^^ Ah birde ağlamaklı, boğazınızın düğümlendiği bir hikaye olacağı konusunda da uyarayım.Şuan bile bu konuda uyarmadım diye azarlanıyorum ^^
Dimitriden çok başka şeyler bekliyordum açıkçası.İlk üç kitaptaki Dimitri nerde burda ki nerde?
O ilk başlarda ki hissiyat kesinlikle yoktu.
Birde yani acayip takıldım.Sen Dimitrisin az hareket göreydik iyiydi.Ha hareket yok muydu? Vardı. Ama ne bileyip sanki karşıda iki komşu dedikodu yapıyorda bende uzaktan seyrediyor gibiydim.
Bir hararet bir olay var ama ben hissedemiyorum. İşte öyle bir hikayeydi.
Kitabın % 80ni Dimitri ve eskiye dönüşleri, karşılaştırma yapmalarıyla geçti. % 10nu diğer karakterler desek, geri kalan & 10luk dilimde sorun diyebileceğimiz olaylar vardı. Hayır hem Honor hem Dimitri farklı kişiler tarafından tehdit altında.Hiç mi o tarafa ağırlık verilmez. Evet elbette söz ediliyor anlatılıyor ama, böyle hiç tatmin edici bir aksiyon yok.
Yazar sanki Elena ve Raphael'e geçene kadar o alemde neler oluyor, millet nelerle meşgul bize bi anlatmak istemiş.Yüzeysel diyemem ama olaylara sanki uzaktan tanık oluyor gibiyiz.
Bilmiyorum ama beklediğim gibi çıkmadı.
Bir serinin daha sonuna geldik *¨*
Gerçekten de aksiyonlu, heyecanlı ve farklı bir evrendi.Epik Fantazi türünde çok kitap okumadım.Bu yüzden beni biraz daha etkilemesini, şaşırtmasını beklediğim bir kitaptı.Olaylar açısından özellikle de sonlara doğru öğrendiğimiz gerçekler beni oldukça şaşırttı da.Sadece yazarın oluşturduğu evren benim için fazlasıyla akıl kârıydı.Bunu da çok iyi düşünmüş diyebileceğim evrensel bir fikir yoktu.
Ama oluşturduğu evren dışında bir çok detay vardı ki resmen gözümüzün önündekini nasıl göremedim diye hayıflandım. Calamity başlı başına bir olay olsa da son sahnesinin daha çarpıcı olmasını isterdim.Son sahne demişken yazarın bağladığı son olaylar hoşuma gitti.Bir iki detayla bize Asilerden de sahneler, mutlu sonlar yada kimdir bunlar diye bir bölüm sunsaydı tadından yenmezdi.
Bunun dışında, bütün bu fantastik unsurları elediğimizde yazarın vermek istediği mesaj o kadar güzeldi ki...İnsanların eline bir güç verdiğinde ortaya çıkan kötülük...Bu kötülüğe rağmen yine iyiliğe inanan bir insanlık...Gerçekten de buna inanmak bunu dilemeye devam etmek gittikçe zorlaşıyor.Ama elbette inananlar hep var olacaktır.
Ben severek okudum.Sevildiği kadar varmış.Öneririm.
