Yanlış işlerden kaçmış, daha iyi bir insan olmak istemiştim ve bunun karşılığında hapse atılmıştım.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Haktan hukuktan anlamıyorlardı. Onursuzdular yani... Hoşuma giden tek bir şey vardı, o da kitaplar... Ah, bilsen öyle çok okudum ki! Şaşarsın ha! Ama salt bu yetmiyor ki insana, özgürlük istiyordum, gün ışığı istiyordum, tuzlu suyu özlüyordum.
10/10
Beğendi
·2025 1. kitabı
"Akdeniz'de on altı binden fazla sığınmacı hayatını kaybetti."
Televizyondan verilen bu haberleri, başka zamanlarda dinlemezlerdi ama şimdi hepsi göz kulak kesilmiş, ekrandaki genç kadın spikerin verdiği sayıları, yaptığı röportajları izliyorlardı. Eskiden göz ucuyla baktıkları haberlerde yayınlanan, şişme botlara tıklım tıklım doluşmuş yüzlerce sığınmacı görüntüleri şimdi canlarını yakıyordu. Çünkü onlardan biri yan odada uyumaktaydı. Anasının babasının ne olduğu ise belli değildi. Büyük bir olasılıkla boğulmuşlardı.
Ama dönüş yolunda, belki de bu son fırsatım diyerek cesaretini topladı, dün geceden beri evirip çevirdiği soruyu sorabildi. Kamburlarını çıkararak zıplayan yunus sürüsünü gösterip, "Acaba bunların dişisi erkeği koca deryada nasıl birbirini bulur, nasıl "Onlarda da sevdalanma var mıdır?" eş olur?" deyiverdi.
Aniden dikkat kesilen kız, "Bilmem" dedi ve sustu. Delikanlı da sustu. Bir süre böyle geçti. Sonra "Bence öyle" dedi Mustafa, "bizim gibi onlar da sevdalanıyor. Yani bana göre öyle... bana... öyle geliyor, ne bileyim..."
Sonra birden ayağa kalktı, kayığı sallayarak "Ya Mesude kusura bakma ben sana sevdalandım" deyiverdi.