Ben bu notu yazarken şu an tarih 12 Kasım saat 02.35. Bana az önce dedinki <Dışarıda yağmur yağıyor ama karanlıktan korktuğum için bahçeye çıkamıyorum Ege.> Sana söz vermiştim, seni aydınlatmak benim görevim. Artık her yağmur yağdığında dışarı çıkabileceksin. İyi ki doğdun İzmir. Ege İzmir'siz bir hiçti, beni hiç olmaktan kurtardın.
Onu son gördüğümde gökyüzündeydi. O yüzden artık kuş olmak istiyorum.
Her sıcak su damlası,gözlerimden akıyormuş da sırtıma düşüyormuş gibiyken, aklımdaki tek cümle buydu. Sanki Özgür'ün ruhu "Sen kuş değilsin. Bırak yansın kanatların ve tekrar balık ol" diyormuş gibiydi.
O yüzden hoşuma gidiyordu bu
'Kanatlarımı yakmak ve tekrar balık olmak.'