Zarifoğlunun okuduğum üçüncü kitabıydı. Akıcılığı iyi ve üslubu oldukça güzeldi. Deneme türünde yazıldığı ve ben de deneme okumayı çok sevdiğim için elimden bırakamadım. Okurken yazıldığı dönemi de göz önüne aldığımda, günümüz toplumsal olaylarına da uzanan eleştirilerini ve bakış açısını çok sevdim. Biz mi hiç ilerleyemedik yoksa ilerlediğimizi sanarken insanlığımız gerilemekte miydi, oturup düşünmeliyiz sanırım. Diğer kitaplarını da merakla okuyacağım.
Yerler ve gökler bütün insanların gözlerinin önünde. Ama onlardaki hikmetleri düşünmek, görmek, müminlere has bir olgu.
Mutluluk, içinde bulunulan durumlar ne olursa olsun, isterse acı şeyler olsun, onları duymak, yaşamak demektir.