Birbirimizi daha yakından tanımak için zamana ihtiyacımız olduğunu sizler zaten biliyorsunuz. Ama burada önceliğimiz, kendimizi tanımakta. Çünkü birbirimizi, kendimizi tanıyabildiğimiz oranda tanıyabiliriz.
Bir insanı sevmemen, ondan nefret ettiğin anlamına gelmez, sadece dünya üzerinde kısıtlı olan vaktini onunla geçirmek istemediğin anlamına gelir. Nefret sevgisizlikten öte bir şeydir.
Peki, ben niçin zihnimi oyalamaya çalışıyorum? Çünkü düşünürsem tereddüt ediyorum. Tereddüt edersem yapamıyorum. Bir şeye cesaret edebilmenin sırrı, akıbetin düşünülmemesidir. Gözlerimizi yumup, yani kendimizden, bir an için çıkıp yapıvermektir.