Yalan söylemediğimi düşünüyordum. En azından günlük ilişkilerde Buna dikkat etmeye çalışıyordum. Ama kendi seçtiğim Yalanlar üzerine kurulu bir hayatı yaşıyordum.
Benim Nefsim de kusurluydu. Lokmalar mideme inerken hiçbir şey düşünmemiş,bunları birer birer Nimet olarak görmemiş, yemeği yaratıcı adına yememiştim.
Sanki hakkım olan bir şeyi yiyordum.
Zaman ve mekan değişse de; zamanla bedenimle kimi özelliklerim değişse de, sorunlarım, sorularım, yaşadığım çatışmalar, bunalımlarım, sıkıntılar, kaygılar,endişeler hiç değişmiyordu.