Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak.
YUSUF ATILGAN / Anayurt Oteli
Ne kadar da rahat bir şekilde insanların kalplerini kırabiliyorlar, yalan söylerken hiç utanmıyorlar... Sanki gerçekmiş gibi kendileri bile inanıyorlar yalanlarına....
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kadim ve KorŞiir
Kadim sokakların tozunu kaldırıyor,
Ötelerden gelmiş o sefil çocuk.
Habersiz; yitip giden binlerce candan,
Habersiz; avucunda büyüyen kordan...
Sokaklar tozlu, sessiz ve vakur,
Zamanın nabzı bu yollarda vurur.
Çocukta bir yalım, avucunda ateş;
Bilmez ki bu kavga, varlığa eş.
Bu bir savaş; kendinden habersizlerin,
Bu bir kavga; kökü ezelde derin.
Yürüyor çocuk, adımları amansız,
Yutuyor şehri, sessiz ve zamansız.
Çınlıyor boşlukta o kadim çığlık,
Gözler kamaşmış, her yer karanlık.
Ey kadim şehir! Bak, dindi mi sızın?
Yüreği kor olan geldi, budur yazın.
Şimdi yaklaşıyor o yakacak olan,
Avucunda köz, dilinde bir yalan...
Yürüyor çocuk, şehir yutuyor;
Sonsuz bir didişme, devran dönüyor.
Garp yeli
Garp yeliFarkındalığın laneti.Felsefe
Çok fazla şey gören kişi hiç bir yere ait olamaz, işte farkındalığın laneti budur"
demiş #Nietzsche
Bir kez yüzeyin altındakileri görmeye başladığında, dünya artık o kadar basit görünmez... İnsanların oynadığı oyunları, sahte özgüvenlerini, gizli niyetlerini fark edersin. Toplumun yalan katmanları üzerine kurulu olduğunu ve çoğu insanın bir koyun sürüsü gibi hareket ettiğini görmezden gelemezsin...
Bu yüzden konuşmayı bırakırsın gözlemlemeye başlarsın. Ve bu yüzden, ait olmayı bırakırsın. Başkalarından daha iyi olduğun için değil,sonunda neler olup bittiğini anladığın için. Her şeyi görürsün ve sadece bunun bir parçası olamazsın. Farkındalık seni izole eder ama berraklığın bedeli budur. Kalabalığı kaybedebilirsin ama kendini bulursun...
