'... zekâ itibarlı bir yere sahiptir, ancak bu, yalnızca koşulsuz itaatle beraber olduğu müddetçe devam eder. Bu iyi hâl belgesinden yoksun kalındığı anda ve artık hükmeden kişinin menfaatlerine hizmet edip etmedikledi belli değilse, bu kişiler 'zeki'den ziyade "terbiyesiz", "küstah" , "kötü niyetli" olarak adlandırılırlar ve hükmeden kişinin güvenliğini tehdit etmiyo olsalar bile sıklıkla, en azından hükmedenlerin şeref ve otoritesinin sanki karşısında yer alıyorlarmış gibi göründükleri bir ilişki ortaya çıkar. ...ve hatta bu durumda kişinin bilgisi ne kadar sağlamsa, niyeti de o kadar kötü olur, düşüncesi baskındır. Adalet bile bu yargıdan kurtulabilmiş değildir.