Giderken arkana bakmadın bile,
Bir enkaz bıraktın, fark etmedin mi?
Sözlerin karıştı rüzgârla yele,
Söyle, kime emanet ettin beni?
Karanlık çökünce şu odama,
Adını sayıklar Olduğum duvara.
Merhem olunmaz bu derin yarama,
Söyle, kime emanet ettin beni?
Sokaklar yabancı, yüzler gölgedir,
Attığım her adım sanki tövbedir.
Sen yokken bu şehir bana gurbettir,
Söyle, kime emanet ettin beni?
Kuru bir yaprağım rüzgâr önünde,
Bir sızı sızlar sol yanımda, derinde.
Bırakıp giderken günün birinde,
Söyle, kime emanet ettin beni?