Yazarken ruhumdan kelimeler dökülüyor ve odamdaki aynadan can çekişim yansıyordu gözlerime. Sessizlik ve geçmişin izleri beni ne kadar da hapsetmişti ruhuma. Yüreğim yaşıyor, nefes alıyor ama elinden tutup yardım dahi edemiyordu acıyla kamburlaşan bedenime. Suskunluğum bir an sitemle çözülüyordu, başını kaldırıp aynada kendisine bakarken. Dudaklar küçük küçük aralanmaya çalışıyor, bedenimin duyabileceği sessizlikte hece hece iki kelime mırıldanıyordu özlemle: "Anne", "baba"...Donuk bir bakışla ruhum yüzüme bakmaya devam ediyordu... Yeniden aralanıyordu dudaklarım... Ne kadar "anne" diyebildin ya da ne kadar "baba"... En önemlisi kaç kez "evladım" derlerken duyabildim onları? Tıp... Koca bir sessizlik yeniden. İçimde kıyametler kopuyor ve dilimin suskunluğunda, gözyaşlarım tutsak yaralarıma tuz basıyor, canımı daha da çok yaralıyor. Ufak bir kıpırdanmada gölge gibi ruhuma eşlik ediyor feryadım.Bu defa içimdeki çocuk konuşuyor: "Kaç kez düşündünüz beni? Kaç kez suçladınız kendinizi? Ben günah olur diye anne, baba demeye çalışıp sizi kırmamaya uğraşırken, siz kaç kez kavgalarınızı bırakıp beni görebildiniz?"Şşşttt... Unutmaya çalış... Faydası yok, zararı var! Hadi gel zamana hapset artık; büyüdün ve bu zamana kadar yoktular, bundan sonra da olmayacaklar. Hak katında günah olmasın diye sen sormaya devam et varlıklarını... Biliyorum, bu da çok acı veriyor ama arada bir de olsa devam et sormaya çocuk. Sök at içindeki fırtınayı; bırak bu kez senin sustukların, onların günahı olsun.
╔══════════════════════════════════════════════════════════════════════╗
║ ║
║ Beyaz… ║
║ Sevgi, masanın kırık ayağı. ║
║ İbrahim, gönlümü kim put sanır da devirir? ║
║ Hisarda hasar var. ║
║ ║
║ Kanadımda sarılmayan yaralar var. ║
║ Yara benim değil; ║
║ bir ananın bağrındaki evlat acısı, ║
║ atamın gözünde ki kanlı gözyaşı. ║
║ ║
║ Beyaz güller, gönlümün kırık incisi. ║
║ Kor cemre düşer inceden toprağıma. ║
║ Gözüm aynadaki şeytandan yana, ║
║ ruhum parmağımda bozuk titrek iğneli
oyuncak kaset. ║
║ ║
║ Sol yanımda isyan, ║
║ aklımın ücra köşesinde yerli yersiz
figüran. ║
║ Cehennemin dibinden selamlar… ║
║ Yürekteki acı eski bir gravürden. ║
║ ║
║ İlme kurban gitmiş gecenin siyahından ║
║ renk almış kadın. ║
║ Ölüm şairi isyan etmiş annesine:
Reklam
İnkarcılar, ALLAH teala adil ve merhametli olsaydı, duaları kabul etseydi (haşa ve kella), önce zulüm gören, katledilen müslümanlara yardım ederdi, onların dualarını icabet ederdi, onları selamete kavuştururdu diyorlar. Ne münasebet! ALLAH'ın dünyada mutlak adaleti tesis edeceğine, iman edenlere daha mesut, daha bahtiyar bir hayat bahşedeceğine, zulme uğramayacaklarına, onlara dünya malı, mülkü, makam ve mevkisi açısından daha ziyade lütufta bulunacağına dair bir vaadi mi var?
Sünnetullah, yani ALLAH'ın koyduğu değişmez fıtri kanunlar icabı, dünyevi kudret, mülk ve itibar, bunları elde etmek için sebepler dairesinde cehd ve gayret gösteren kullara verilir. Bu noktada inanç bir kriter değildir. Dünya denen bu mahalde tabiat kanunları caridir. Çalışan, gayret eden, pes etmeyen milletler maddeten âbad olur ve yükselir. Fenni ihmal ederek terakki etmenin imkanı yoktur. Bu hususta bizim kâfirlerden farkımız ancak tevekkül etmememiz olacaktır. Tevekkül, tüm müşahhas şartların eşit olduğu durumda, ALLAH'ın, müminleri lütfuyla muvaffak kılacağı bir ameldir. Vesselam...
ESMAÜL HÜSNAŞiir
Rahmân’sın, merhametin kuşatır tüm cihanı,
Rahîm adınla sararsın lütfuna inananı.
Sana açılan eller boş dönmez hiçbir zaman,
Gaffâr isminle affet, ey bağışlayan Sultan!
Rezzâk’sın, her canlıya rızkını veren sensin,
Hâlık’sın, yoktan var edip can bahşedensin.
Karanlık gecelerde Nûr’unla aydınlanır kalpler,
Sana yönelen kulun, yalnız senden yardım diler.
Latîf’sin, lütufların gizli kalır gözlerden,
Alîm’sin, haberdarsın içimizdeki gizli özlerden.
Kuddûs adınla noksandan münezzehsin Yüce Rabbim,
Zikrinle huzur bulur, aşkınla çarpar kalbim.
Kâdir’sin, her şeye gücün yeter, hükmün haktır,
Vedûd adınla sevdiren, senden başka dost yoktur.
Yâ Allah! Dilimizden düşmesin kutlu adın,
Bizi senin yolundan ayırmasın muradın...✍🏻
©EMİRHAN ARSLAN
Kırk kişinin kaldıramadığı kapıyı tek başına kaldıran Hz. Ali, Hz. Fatma'nın tabutunu taşımak için yardım istedi.
"Sevda büyük yüktür"
Reklam
Reklam