Zamanında hasta olduğumda bana çorba yapan, annesine bana börek yaptıran bir kız vardı. Bu şehre daha yeni gelmiştim her gün işten ağlayarak dönüyordum 😄 Allah razı olsun, o zor günlerde iyiliğini birçok kez gördüm. Sonra bana bir yanlış yaptı. Herkes artık onunla konuşma dedi. Ama ben o kıza, her fırsatta elimden geldiği kadar yardım etmeye devam ettim ve ediyorum da. Çünkü bir insanın yaptığı tek bir yanlış, yaptığı güzel şeyleri silip atmaz. Eğer silip atarsam, o zaman ben çıkarcı bir insan olurum. Bir şeyine yardım etmedi diye onu hayatından çıkar, arkanı dön. Ben bunu yapmadım, yapmayacağım da. Sinirlendiğim artık konuşmayacağım dediğim zamanlar oldu. Ama benden ne zaman yardım istese yanında olurum. Sohbet etmeyebilirim, mesafe koyabilirim ama bu, zor zamanında yanında durmayacağım anlamına gelmez. Ne demişler bir insana bin kez iyilik yaparsın, bir kez yapmazsın, en kötü sen olursun. Ben iyiliğini gördüğüm insana kötü diyemem, demem. Bu benim kendi vicdani iç çatışmam, kimsenin hakkını yiyemem