Hakiki tasarrufumuz yalnız insanla ve insanlarla idi. İnsan zekası, insan kalbi, insan ruhu, insan hafızası...İnsan çekilince orta yerde hiçbir şey kalmıyordu.
Zeka bir ambar değil durmadan işleyen bir makinedir. Bilgiler onun hammaddesidir.Onları işler mamul eşya gibi fikirler haline koyar. Düşünmek hatırlamak değil yaratmaktır. Çok şeyler bilip de düşünmeyen zeka bir aptal veya hastanın zekasıdır.