yasemin
@yaselva
188 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
1971 yılında ünlü yönetmen Stanley Kubrick’in çektiği filmle kitabını daha sonra öğrendim. Özellikle rahatsız edici filmler listesinde bulunması kitabı filmden önce gelir ilkeme bağlı kalarak yıllarca erteledim.
Kitap uygulamalarıyla distopik bir dünyayı anlatıyor. Rahatsız edici pek çok unsur var. Her zaman bu tarz kitapların okunması için belli bir yaşta olunması gerektiğini düşünüyorum ne kadar olgun olursanız olun. Argo ifadeler de mevcut. Yazar zaten sizin saf kötülüğü hissetmenizi istiyor ve bu konuda çok başarılı. Yazarla ilgili olarak değinmek gerekirse bu kitabı yanlış kanser teşhisiyle maddi durumunu göz alarak yazmış. Daha sonra uzun bir süre yaşamış.
Kitabın konusu ise saf kötülük barındıran insanlara çeşitli ilaçlar, yöntemlerle ne zaman bir kötülük yapmayı bırakın düşüncesinin bile rahatsız etmesi fiziksel olarak berbat hissetmeleri sağlanıyor. Bu şekilde yöneticiler toplum içindeki suç oranını azaltmayı planlıyorlar.
Kitabın bana sunduklarıyla baskın gelen çıkarımım: Saf kötü biri eğer yapay iyilik haline sokulmaya çalışıyorsa saf iyi insanlar bundan zarar görecektir oldu.
Sanırım yıllardır bilim insanları, araştırmacılar, düşünürler insanın doğasında iyiliğin/kötülüğün temelini araştırmakta ama bana göre naçizane kimse %100 iyi/ kötü değildir. İkisinin de uygun şartlarda ama her koşulda iyiliğin baskın geleceği şekilde olması gerektiğini düşünüyorum.
İyi okumalar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
düşüncelerim yıllar öncesinde yazılmış sankiEdebiyat
Bazılarımız anadan doğma savaşçıyızdır. Özgürlüğümüzü korumamız gerek. Benim için siyasi partiler önemli değildir. Nerede bir kötülük görsem ona karşı çıkarım. Parti adlarının bir önemi yoktur. Özgürlüktür önemli olan. Halk, özgürlüğü için başkaldırmaz, direnmez. Bir lokma ekmeğe, bir kaşık çorbaya değişir özgürlüğünü. Bunun için onların altına ateş yakmak, haklarını aramalarını sağlamak gerekir.
Yevgeniy Onegin’i bir de benden duyunEdebiyat
Yevgeniy Onegin ile ilgili çok güzel incelemeler var. Kitapla ilgili olarak dönemin Rusya’sını bilmekte fayda var ki bu çoğu incelemede açıklanmış. Yazar sosyal, kültürel, siyasal dönemin Rusya’ya ayna tutmakla kalmamış arkasından gelecek Rus yazarlara da bir kapıyı aralamış. Daha sonra Gogol paltosunu dikmeye başlamış orda :)
Kitap ne yazık ki bilinmiyor. Puşkin diyince sadece Yüzbaşının Kızı akıllara geliyor ama bu eserinden haberdar olan çok az okuyucu var. Ben de Sabahattin Ali’nin öldükten sonra çantasından çıkan iki kitaptan biri olduğunu öğrendiğimde haberdar oldum. Ülkesinden götürebildiği sadece iki kitaptan biri ve bence bu kitabın okunması için bile bir sebep olmalı.
Kitapla ilgili çok hayret ettiren şey 1832 yılında yazılmasına rağmen psikolojik tahlillerin hayret verici olması. Puşkin bu konulara meraklı mıydı bilmiyorum. Eğer bilen biri yazarsa sevinirim çünkü ölen bir kişinin çok geçmeden unutulacağını ya da bir kadının tehlikeli bir erkeğe karşı bilinç dışı fark etmesi ve uzaklaştırması bana o yıllara göre fazla ayrıntılı bir psikolojik tahlil gibi geldi bilemiyorum.
Kitapta Yevgeniy Onegin’in deli dolu zamanları anlatılmakta. Özgür düşünmekte bazen hovardalık yapmakta ama yaptığı yanlışlardan da pişmanlık duymayan bir genç. Kendisine duygularını açan arkadaşının nişanlısının ablası Tatyana’yı reddetmekle kalmamış bir de üzerine öğütler vermiş daha da incitmiştir. Hayır reddedebilirsin de kıza durmuş bir de öğütler veriyorsun.(O kısımlarda aşırı gıcık olduğum doğrudur sana Onegin) Daha sonra sosyete ortamında görüp aşık oldu Tatyana’ya ve onu etkilemeye çalıştı ama Tatyana reddetti. Kitabın sonunda verilen Dostoyevski’nin Puşkin konuşmasında özellikle bu kısım çok güzel açıklamış.
Son olarak kitapla ilgili başka bir yerde görmediğim bir tavsiye
Kendimi geri çektim ben,
Herkese yabancı ve uzak,
Mutluluk yerine, Tanrı’m
Huzurlu ve özgür olmak!
Ben nasıl yanmış, yanılmışım...
