yasin
@yasinparmaksiz
İstanbul
İstanbul
68 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
"Mesela, neden odanda duran ve senin koltukta ya da çalışma masasının başında oturuşunu, uzanışını, uyuyuşunu (mışıl mışıl uykular dilerim!) seyreden mutlu dolap değilim?"
Reklam
Oscar Wilde - Mutlu PrensEdebiyat
Mutlu Prens ile dört farklı hikâyeyi ele alan Oscar Wilde, bu eserinde benzer temaları okuyucuya sunuyor. Mutlu Prens hikâyesinde şehrin yoksullarına karşılaştığı kırlangıç vasıtasıyla üzerindeki değerli eşyaları yoksullara veriyor. Kırlangıç normalde diğer arkadaşlarıyla birlikte Mısır'a göç etmesi gerekirken Mutlu Prens'in çektiği cefayı görüyor. Her gün, her sabah yoksulların, açların, çalışmak zorunda kalan alt sınıftaki insanların hayatlarını idame ettirebilmek için canhıraş şekilde uğraştıklarına şahit oluyor. Kırlangıç, Prens ne isterse onu yapıyor.
Günün sonundaysa Mutlu Prens heykeli, insanlara eskisi kadar ilgi çekici gelmemeye başlıyor. Çünkü Prens, üzerindeki şatafatlı mücevherleri, takıları, giysileri Kırlangıç vasıtasıyla yoksullara göndermiştir. Belediye başkanıysa bu heykelin artık kötü göründüğü için bulunduğu yerden indirilmesi gerektiğini söylüyor. Heykelin altındaysa ölmüş bir kırlangıç görüyorlar. Prens'in kalbini eritemiyorlar. Çünkü Tanrı Prens'i ve Kırlangıç'ı cennete taşımıştır.
Bu ve bunun gibi kısa fakat öz hikâyeleri ele alan Wilde, gerçekten ne kadar harika bir yazar olduğunu ispatlıyor. Biz hep uzun öyküler, uzun romanlar okuyup etkilendik. Karakterlerin pişmesini, olayların şekil almasını ve -Dorian Gray'in Portresi'nde olduğu gibi- sonuç kısmını heyecanla okuduk. Mutlu Prens'te ise hiçbir karakterin veya sahnenin olgunlaşmasına gerek yoktu. Her halükârda anladık. Çünkü Oscar Wilde -adeta fabl gibi- cansız nesneleri ve hayvanları öyle güzel konumlandırmış, öyle güzel konuşturmuştu ki, bu konuşan varlıkları gündelik hayatta tanık olduğumuz insan profillerine koyarken hiç zorlanmadık. Bu yönüyle Mutlu Prens bir başyapıt benim gözümde ve sanılanın aksine bir çocuk kitabı değil; duyguları iyi beslenememiş her insanın okuması gereken
Kızıl Kahkaha Kitap İncelemesiEdebiyat
İlginç bir kitap Kızıl Kahkaha. Adını okuyunca bir şeytan tasviri aklımda canlanmıştı, merak edip almıştım fakat hiç de tahmin ettiğim gibi olmadı. Korkunç bir kaosun içinde, askerlerin ve bedenlerinin havada uçuştuğu bir savaş ortamında uyanıyorsunuz. Karakterimiz bizi uyandırıyor burada doğrusu. Ölümcül sessizliği bozan nizami adım sesleri, kavurucu sıcak ve düşüp bayılanlar, arkada bırakılan cesetler... Çok ilginç bir kitap.
Savaşın ölüm demek olduğunu biliyoruz gelgelelim savaşın içinde canlı olarak bulunmuş bir askerin notlarına bu kadar yakın olduk mu? Ölmeden hemen önce askerlerin yüzlerinde beliren o "kızıl kahkaha"ya şahit olduk mu? İşte ana karakterimiz bunların hepsine, delirmelere, bağırışlara, küfürlere, hatta şarkı söyleyip ölümü gülerek karşılayan kızıl kahkaha atanlarla aynı yerde hayatta kalmaya çalıştı. Bunun sonucunda iki bacağından oldu. Nihayet eve vardığında onu korkunç bir gerçek kucakladı: Delilik!
Annesinin, kardeşlerinin, çocuğunun ve karısının ona nasıl baktığını gören karakterimiz hayatına normal şekilde -belki de bacaksız olmak da sorun değildi- devam etmeye çalıştı. Her zamanki çalışma masasına oturdu ve bir şeyler yazmaya başladı. Ne var ki düzgün bir yazı bile yazamıyordu, elleri titriyor, kalemi tutamıyordu.
Kitap bu korkunçlukla devam ederken, savaş gazisi abisinin ölümünden sonra kardeşi notları devam ettiriyor. Savaşın deliliğini, çılgınlığını, binlerce insanın ölümünü, sokakların, caddelerin birbirine girip kaosu çağırdığını eserde çok güzel bir şekilde betimliyor. Ölenle ölünmez belki ama delirenle delirebilirmişsin, kitap bana bunu gösterdi.
Reklam