Demek istediğim, yüreğim öyle bağlı ki yüreğine,
İkisinden tek bir yürek çıkar;
İki gönül bir yeminle zincirilendi birbirine...
Uykusuz bırakan akıcı ve dudaklarından yanına oturan dizeler..
Hüzün baş duygumuzdu. Yaz günleri sahici denizler, sahici kıyılar olurdu. Ama bizim sığınağımız sonbahardı, cam önleriydi, sokağa bakan.
Senin üstün çekimin güvencemdir benim.
Çünkü yüzünü gördüğüm sürece,
Gündüzdür benim için gece,
Gecenin karanlığında değilim öyleyse;
Bu koru da dünyalardan yoksun değil,
Benim gözümde çünkü o dünyaların hepsi sensin.
Dünyalar burada bana bakarken
Kim diyebilir yalnızım diye?
Benim için, YazAlıntı
Bahar, içlerimizde göğe doğru uluyarak ağlayan matemi alıp dizine oturtmuş, sakinleştirmişti. Tamam, tamam, geçecek.
Sayfa 12
