"Sana çirkin dediler, düşmanı oldum güzelin" mısrasını
hiç bir yabancı şair yazamaz.
Yaz desen yazamaz
Kederini.
Ama,
Öfkesi büyük, durduğu yerden
Çatlatabilir
Kalbinin
Damarlarını
Tıkar
Çektiği sigaralarla.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan, başkaları tarafından yaralanmaktan çok daha önce, kendisini korumaya karar verdiği gün yaralanır. Çünkü korunmak ile yaşamak arasında sessiz bir düşmanlık vardır. Hayat insandan açıklık ister; korunma içgüdüsü ise kapanmayı. Biri kapıları açar, diğeri sürgüleri çeker. Ve çoğu zaman insan, acı çekmemek için aldığı önlemlerin bedelini yıllar sonra ruhunda öder. Sevgiden korkan insanların hikâyesi aslında sevgisizlikle ilgili değildir. Onlar sevgiyi küçümsemezler tam tersine, onun ne kadar güçlü olduğunu sezmişlerdir. Bu yüzden yaklaşmazlar. Bir uçurumun kenarına gelen insanın geri çekilmesi gibi geri çekilirler. Çünkü bilirler ki insan gerçekten sevdiği anda artık yalnızca kendisinden sorumlu değildir. Bir başkasının varlığı, onun iç dünyasında da yer edinmeye başlar. Başka bir insanın sesi günün ritmini değiştirebilir, bir bakışı insanın bütün düşüncelerini altüst edebilir. İşte bazıları bu yüzden severek kaybetmekten değil, severek değişmekten korkar. Oysa insanın kendisi olarak kalacağına dair inancı, belki de sahip olduğu en büyük yanılgıdır. Yaşamak dediğimiz şey zaten sürekli değişmektir. Bir şehri yıllarca aynı bırakmaya çalışırsanız o şehir ölür. Bir ağacın büyümesini engellerseniz çürür. İnsan ruhu da böyledir; onu korumak adına hareket etmezseniz zamanla canlılığını yitirir. Güvenli bir hayat çoğu zaman yaşayan bir hayat değil, yalnızca ertelenmiş bir hayattır. Çağımızın insanı her şeyi kontrol etmek istiyor. Ne hissedeceğini, kimi seveceğini, ne kadar bağlanacağını, ne kadar üzüleceğini önceden belirlemek istiyor. Sanki hayat, doğru hesaplandığında kayıpsız tamamlanabilecek bir denklemmiş gibi davranıyor. Oysa hayatın en önemli olayları, kontrolümüzün bittiği yerde başlar. Kimse hayatını değiştiren dostluğu planlayamaz. Kimse kendisini dönüştürecek bir
Hiçbir ayrılık anlatamaz sana duyduğum hasreti…
Hiçbir kelime, içimde sana dair büyüyen özlemi tarif etmeye yetmez.
Ben seni, bütün sevdaların ötesinden sevdim; insanların adını koyamadığı, ulaşamadığı, yetişemediği bir yerden…
Sana olan sevgim, bir mevsim gibi gelip geçen değil; zamana meydan okuyan, sessiz gecelerin en derininde bile adını kalbimde yaşatan bir özlemdi.
Kimsenin dokunamadığı kadar derin, kimsenin göremediği kadar gizli bir sevdaydın.
Seni beklemek bile başlı başına bir ömürdü benim için.
Çünkü ben seni gözlerin için değil, ruhumun en sessiz yerinde yankılanan varlığın için sevdim.
Bir insanı değil, kalbimin secde ettiği en güzel duayı sever gibi sevdim.
Ve bil ki…
Hiçbir ayrılık yazamaz sana olan hasretimi, sevgimi, özlemimi…
Ben seni, herkesin sevdiği gibi değil; gökyüzünün yıldızlara duyduğu sessizlik gibi, dağların rüzgâra duyduğu sadakat gibi, ve bir ömrün, hiç kavuşamayacağını bilse bile vazgeçemediği dua gibi sevdim.
Kimselerin ulaşamadığı bir yerdeydi sana olan sevgim…
Ne mesafeler yetişebildi ona,
Ne zaman eskitebildi,
Ne de ayrılık öldürebildi…
Çünkü bazı insanlar kalpten geçer, Bazıları ise ruhun en derinine yerleşir.
Sen benim kalbimden değil, ruhumdan geçen en güzel yaramdın…
Ve ben seni,
Bir gün unutmak için değil,
Bir ömür boyunca özlemek pahasına sevdim.
