Hakkında
Alexis Carrel, (1873-1944) ünlü Fransız cerrah ve fizyolog. 1912 yılında Nobel Ödülü kazandı.
Hayatı
28 Haziran 1873'de, Fransa'nın Lyon kentinde doğan Alexis Carrel çocukluğunda önceleri annesi tarafından evde eğitilmiştir. Bir işadamı olan babası o daha bir çocukken ölmüştür. Lyon'da eğitim hayatına devam etmiştir. 1904 yılında ABD, Chicago'ya gidene kadar Lyon kentinde hem üniversitede (Lyon Üniversitesi) hem de hastanede çalışmıştır. 1906'ya kadar Chicago Üniversitesi'nde çalışmış, 1906 yılında ise Rockefeller Tıbbi Araştırmalar Enstitüsü'nün bir üyesi olarak araştırmalarına burada devam etti. 1912'de tam üye olduğu bu kurumda ona Nobel Ödülü'nü kazandıracak olan araştırma ve deneylerin çoğunu yaptı. Hayatı boyunca yaptığı araştırmaların çoğu transplantasyon ve göğüs cerrahisi (torasik cerrahi) üzerinedir. Özellikle transplantasyon üzerine yaptığı deneyler o dönemler için devrim niteliğindedir.
I. Dünya Savaşı sırasında Fransız ordusunda görev aldı. Savaş döneminde yaralı askerler üzerine yeni tedavi çeşitleri geliştirilmesinde de katkıları olmuştur. Savaş sonrasında özellile fizyoloji dalındaki çalışmalarına devam etti. Doku kültürü üzerine birçok başarıya imza attı. II. Dünya Savaşı'nda Fransa'da bazı görevler aldıktan sonra, 5 Kasım 1944'te Paris'te öldü. Bilimadamı kişiliğinin yanı sıra birçok başarılı kitap yazmıştır.
Carrel, batı dünyasının dine yabancılaşmasından büyük rahatsızlık duyar."Dua " isimli eserinde bunları dile getiririrken "dini insan hayatından çıkarırsan her şey mübah olur" diye etkin bir dil kullanır. Ona göre dua "aşk ve yoksulluktur".
Ünvan:
Fransız Cerrah ve Fizyolog
Doğum:
Sainte-Foy-lès-Lyon, Rhône, Fransa, 28 Haziran 1873
Ölüm:
5 Kasım 1944
Okurlar
115 okur beğendi.
2.098 okur okudu.
73 okur okuyor.
1.305 okur okuyacak.
62 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 44.2
Erkek% 55.8
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Dua, bir alışkanlık haline gelmek şartıyla, karaktere tesir eder. O halde sık sık dua etmek gerekmektedir. Epiktet: "Nefes aldığından daha fazla Allah'ı düşün" der. Sabahtan dua edip günün geri kalan kısmını barbarca geçirmek manasız ve saçmadır.
Basit ve sade insanlar, Allah'ı güneşin hareketi ve bir çiçeğin kokusu gibi tabii olarak hissederler. Fakat sevmesini bilene çok yakın olan Allah, aklı ile anlamak isteyene de o kadar uzaktır, gizlidir. Onu anlatmak gerektiği zaman, söz ve fikir aciz kalır. İşte bunun içindir ki dua, en yüksek ifadesini zekânın karanlık gecesine doğru atılan bir aşk hamlesinde bulmaktadır.
Reklam
Reklam