Charles Bukowski

Charles Bukowski

Yazar
8.0/10
3.796 Kişi
·
13.462
Okunma
·
3.326
Beğeni
·
85839
Gösterim
Adı:
Charles Bukowski
Tam adı:
Heinrich Karl Bukowski
Unvan:
Amerikalı yazar ve şair
Doğum:
Andernach, Almanya, 16 Ağustos 1920
Ölüm:
San Pedro, Kaliforniya'da, 9 Mart 1994
Charles Bukowski (16 Ağustos 1920 – 9 Mart 1994), asıl adı Heinrich Karl Bukowski olan Amerikalı yazar ve şair. Yapıtlarında bazen Henry Chinaski ismini de kullanmıştır. Hayatının çoğunu ABD'nin Los Angeles şehrinde geçirmiştir.

Eserlerinde genellikle toplum dışı insanlar ile depresyonu konu alması ve alkolizme yatkın bir hayat tarzını anlatmasıyla ünlüdür. Bunun nedeni olarak kendisinin bu hayatı yaşaması gösterilebilir. Bukowski’nin yazılarında kendi hayatını yazıp yazmadığı tartışma konusu olmuştur; hayranlarının bir kısmı bunları kurguladığını, çoğunluğu ise yaşamadan bu tip kurguları yapmasının mümkün olmayacağını ve o karakterde bir insanın bu hayatı sürmesinin zaten doğal olduğu görüşünü savunmaktadır.

Hayatı

I. Dünya Savaşı'nın sonlarında Almanya'ya askeri hizmet nedeniyle gelen Polonya asıllı Amerikan bir babanın ve terzilikle uğraşan Alman bir annenin çocuğu olan Charles Bukowski 1920 yılında Andernach, Almanya'da doğdu. 2 yaşındayken Los Angeles'ataşındılar. 1929 Krizi sırasında Bukowski'nin babası genelde işsizdi ve Bukowski'ye şiddet uygulardı. Genelde sessiz bir çocuk olan ve bu özelliğiyle dikkat çeken Bukowski, bazen çıldırış noktasına geliyor kendinden hiç beklenmedik kabadayılıklar yapıyordu. İlkokul yıllarından itibaren korkusuz olan Bukowski, kendi yazdığı bir eserinde ilkokul öğretmenine "sevişelim" dediğini söylemektedir. Bukowski, Los Angeles Lisesi'nden mezun olduktan sonra sanat, gazetecilik ve edebiyat dersleri aldığı Los Angeles Şehir Üniversitesi'nde 1 yıl okudu.

Yazmaya başladığı günden itibaren yazılarını yayımlanması için dergilere gönderen Bukowski’nin yazıları hep geri gönderilmiştir.

Ancak 24 yaşındayken "Aftermath of a Lenghty Rejection Slip" isimli kısa öyküsü yayımlandı. İki yıl sonra bir başka kısa öyküsü olan "20 Tanks From Kasseldown" isimli eseri yayımlandı. Bukowski yayıncılık yöntemlerinden hayal kırıklığına uğradı ve neredeyse 10 yıllığına yazmayı bıraktı. Hayatının bu bölümünü ABD'yi gezerek, çeşitli işlerde genellikle kısa vadeli çalışarak ve ucuz pansiyonlarda konaklayarak geçirdi. Hayatının diğer bölümlerinde olduğundan daha yoğun bir tempo ile açlık ile boğuşan ve kadınlarla zaman geçiren Bukowski daha sonra bu yıllarını Factotum isimli kitabında da anlatmıştır. Bu dönemdeki işlerinin kısa vadeli olmasının nedeni de düzen tanımaz kişiliği ve alkol bağımlılığıydı. Bukowski babasına olan nefretini onun aksine bir hayat yaşayarak göstermiş ve bir yazısında da bu yüzden bir hiç olmayı seçtiğini söylemiştir. O babasının aksine olduğu gibi görünen ve bir şey olmamayı hedefleyen birisi olarak kazandığı paraya önem vermiyor ve barlarda günü birlik bir hayat sürüyordu. Zengin amerikalı kadınlarla ilişkiye girdiği dönemlerde onlara kaba dahi davransa etkiliyor onların evlerinde yaşamaya başlıyor ama bir türlü o hayata adapte olamayarak eski hayatına geri dönüyordu ki 1969’da da bunu, aç kalmayı seçtiğini söyleyerek ispat etmiş oluyor adeta. Ayrıca ömrünün çoğu denilebilecek kısmını da hipodromlarda geçirmiş ve bundan yazılarında sık sık söz etmiştir. 1950'lerin başında Bukowski, iki yıldan az bir süre ABD Posta İdaresi'nde posta kuryesi olarak çalıştı. 1955'te ölümün ucundan döndüğü alkol komasından dolayı hastaneye kaldırıldı. Taburcu olduktan sonra bir daktilo satın aldı ve şiir yazmaya başladı.1957'de Barbara Fry ile evlendi fakat 1959'da boşandılar. Bukowski, şiir yazmaya ve içki içmeye devam etti ve sonra Los Angeles'taki postaneye geri döndü. 1965'te hiç evlenmediği Francis Smith'ten bir kızı oldu. 1969'da Black Sparrow Yayınevi'nden ömür boyu 100 dolar maaş teklifini alınca postaneden ayrıldı. Bir mektubunda şöyle bir açıklaması vardı "İki seçenekten birini seçmek zorundaydım: Posta ofisinde kalıp delirmek ya da yazmaya oynayıp açlıktan ölmek. Ben aç kalmayı seçtim." Posta ofisini bırakalı bir ay olmayadan Postane ismindeki ilk romanını bitirdi. 1976'da Bukowski, Linda King ile tanıştı. İki yıl sonra birlikte Los Angeles'ta bir liman şehri olan San Pedro'ya taşındılar. Bukowski ve Beighle 1985'te evlendiler.

Bukowski, Pulp romanını henüz bitirdikten sonra 9 Mart 1994'te 73 yaşındayken omurilikten yayılan lösemi sebebiyle San Pedro, Kaliforniya'da öldü.

Bu tip bir hayat yaşadığı için birçok kez tutuklanmış, dayak yemiş olan Bukowski hayatı, özgün dili ve tarzı ile Amerikan edebiyatına damgasını vurmuş, Türkiye'de ise ilk kezSokak dergisi’nde çıkan öyküleri ile tanınmıştır.
Hangi çiçek, diğerini “sarı açtı” diye ayıplar?
Hangi kuş, “farklı ötünce” diğerine yasak koyar?
Derisinden, dilinden ötürü öldürülüyor insanlar.
Ah insanlar! Her şeyi bulup kendini bulamayanlar…
“ Kalabalığa karışmak için hiçbir özellik gerekmez
Ama YALNIZ ve DİK durmak için
Gerçekten çok şey gerekir. “
“Peki, diyordum kendime, bir iş buldun. Ömür boyu işte mi çalışacaksın? Bu yüzden banka soyuyordu insanlar. Yapmak zorunda kaldıkları işler küçük düşürücüydü. Neden Allahın cezası bir konser piyanisti ya da yargıç değildim? Çünkü eğitim gerekiyordu ve eğitim parayla sağlanıyordu. Ben bir şey olmak istemiyordum zaten. Ve bunda fevkalade başarılıydım.”
320 syf.
·Puan vermedi
Yoo Charles Bukowski bu kitabı sen yazmış olamazsın. Biz kadınlara bunu yapmış olamazsın. Bir yanlışlık olmalı. Ben senin bir şiir kitaplarını okumuştum. Onlar ne kadar güzeldi. Dengemi alt üst ettin. Bu hak sana helal olmaz bilesin. Şimdi gördüğüm kadınlara bacağın ne güzel Liza, vücudun ne güzel İris diyesim var. Bunlar en basitleri tabi ki çok cüretkar diyaloglarda mevcut.

Böyle adı sanı duyulmuş ünlü ve büyük bazı yazarlara sanki hissedeceklermiş gibi kitabını beğenmesem bile ayıp olmasın diye zorla okuduğum oluyordu ama üzgünüm Charles sonunu getiremedim.
256 syf.
·Puan vermedi
Chaerles beylede tanışmış olduk :) Yazarımızın deli dolu yaşamından notlar bulacağınız bir çok örnek mevcut.Üslup olarak argo içeriğinin fazla olduğu ama neredeyse çoğunun çarpık düzeni anlatan doğrular olduğunu görüyoruz.Sıkıntılı bu günlerde kafanızı biraz dağıtacağına eminim sevgili masum halk.Kitabın çoğu yerinde gülüp kahkaha bile attığım olmuştur :) Çılgın ve özgür bir yaşam ama tavsiye etmediğim bir yaşam.Okumaya değer notu sizlerle olsun.
268 syf.
·3 günde·Puan vermedi
Kahramanımız, Henry Chinaski!

Ekmek Arası, Charles Bukowski’nin otobiyografik romanı. Okuduğum kadarıyla, Henry, Bukowski’nin babasının ismi. Babasından sayısız dayak yiyen bir çocuğun babasına atabileceği en büyük tokat olmalı bu seçim. China ise çok sevdiği ülke Çin, “ski” soyadından bir parça.

Bundan sonraki bilgiler kitabın akıbeti hakkında tat kaçırıcı bilgiler içerebilir!

Evet, Henry yalnız bir çocuk. İşsiz bir babası, düşük maaşla çalışan bir annesi var. Yalnızlık, Henry için bir tercih mi, yoksa mağrurluktan mı bu insanlardan kaçışı, bilemiyorum. Yer yer iki ihtimali de hissettim Henry’nin yalnızlığında. “Dostluğun Değeri” üzerine yazılan bir denemeye, karşı deneme olarak, “Dostsuzluğun Değeri” yazan bir hergele. Alkışlanmıyor, D alıyor okulda. Ama olsun, benden sana A Henry, orijinal fikrin ve samimiyetsizliklerin içindeki çirkin samimiyetin için.

Babasıyla arası pek iyi sayılmaz Henry’nin. İşsiz olduğu anlaşılmasın diye evden her sabah aynı saatte çıkan, bir tuhaf adam. Öylesine iğreniyor ki babasından, sofrada yemek yerken yaptığı ağız hareketlerine kadar usta bir şekilde tasvir edebiliyor. Şu sözleri yeterli olacaktır bu sevgi dolu ilişkinin betimlenmesine: “Güneşin bile babama ait olduğunu, onun evinin üstüne parladığı için benim güneşe hakkım olmadığını hissediyordum.
Güllerinden farksızdım, ona ait olan bir şeydim.”

Henry’e dair birkaç “ilk”i paylaşmak istiyorum sizlerle şimdi...

Kadınlara düşkünlüğüyle bilinen Bukowski’yi hepimiz tanıyoruz. Bir de kötü çocuk Henry’den söz edelim. Seksin ne olduğunu ilk kez duyduğunda inanamıyor, yetişkinler tüm bunları yaptıkları halde nasıl insan içine çıkabiliyorlar! Annesi ve babasını bu işi yaparken düşünmek midesini bulandırıyor. Ama şey, okuldaki kızlardan biriyle yaptığını düşününce… Tamam, o kadar da korkunç değilmiş.

Ve arkadaşının babasının mahzeninden ilk şarabını tattığında, ağzında anlamsız bir tat... Nesini severler bunun bu kadar! Fakat ağız dolusu bir yudum daha alınca... İçinde aniden beliren, akan bir sıcaklık... Arkadaşının annesine küfür ediyor çılgın! Kendisiyle sevişmek istediğine dair bir küfür desem anlaşılması için yeterli olacaktır. Bukowski’nin içkiyle nasıl tanıştığını okumak, büyük bir keyifti benim için. Öykülerindeki o ayyaş hikayelerinin kökenine indiriyor bu roman sizi. Nasıl bir kafayla yazıldığını anlıyorsunuz o içki sohbetlerinin.

Lisedeyiz... Güzel kızlar, iyi giyimli oğlanlar var etrafımızda. Henry ise.. Henry işte, biliyorsunuz. Bir tarafta arabalarıyla okula gelen, öğle aralarında kantine dahi tenezzül etmeyen restaurantlarda yemek yiyen çocuklar... Bir tarafta da buruşuk gömlekli, yüzü çıbanlarla kaplı, haftada elli cent harçlığıyla bizimki... Eh, kızlar yüzüne dahi bakmıyorlar haliyle. Etrafındaki bu insanları “şekil değiştirmiş babaları” olarak görüyor. Bir şey var Henry’de, tat almasını engelleyen bir şey...

Henry büyüyor... Büyüyor fakat bulunduğu ortamlardan duyduğu tiksinti varlığını koruyor ruhuna yapışıp. Bir yere ait olmak, düzenin bir parçası olmak, her sabah kalkıp aynı işe gitmek Henry için sıkıcı, anlamsız. İntiharı düşünüyor pek çoğumuz gibi. Ama intihar da zahmetli şimdi, beş yıllığına ölemiyor muyuz? Ne demiştik, içki, sigara ve yalnızlık... Sizler de olmasanız ne yapardık!

Ucuz bir şarap eşliğinde herkes okumalı bu kitabı. Aslında herkes okumasa da olur. Avm’lerden kafasını çıkartıp biraz kitap okuyan herkes demeliydim, haksızlık ettim. Evet, Henry’nin de dediği gibi: “Sevgi gerekiyordu. Ama insanların kullandıkları ve kullanıldıkları türden bir sevgi değil...” Sevgiler.
224 syf.
"Pis Moruk" lakaplı Bukowski, bu kitapla, senin nasıl bir karaktere sahip olduğun konusunda merakım uyanmış olsada henüz sağlıklı bir izlenime sahip olamadığımı düşünerek başka kitaplarını da okumaya karar verdim.

Okurken ve alıntıları paylaşırken hakikaten zorlandığım yerler oldu. Çünkü gerçekten aykırı bir insan Charles Bukowski. Ağzı bozuk oluşu, kadınlarla olan münasebetleri ve alkol tutkunu oluşu beni böyle düşünmeye itti diyebilirim. Belki de yanlış kitap seçtim onu tanımak için..

Hep kötü özelliklerinden bahsedecek değilim tabii, adamın dünyayı umursamaz görünen ama hisli de bir yanıda yok sayılmaz yani. Bu kitapta da kendini anlatan küçük hikayeleriyle beni bazen iğrendirsede güldüğüm çok yerler oldu. Eserin adı her ne kadar Kasabanın En Güzel Kızı olsada bu hikayeye kitabın içinde sadece 5-6 sayfalık yer verilmiş. Ölümden korkmayan, hastane odasında ayakta duramaz bir halde kan kusarken bile sigarasından vazgeçmeyerek ölümle dalga geçebilen biri.

Son olarak bu kitabı 18 yaş altı okumamalı diye düşünüyorum hatta cinsel ilişki konusunda deneyimi olmayan arkadaşlar hiç bulaşmasınlar.
320 syf.
Kadınlar, Charles Bukowski' nin en çok okunan kitabı. Böyle bir kitap neden bu kadar rağbet görüyor akıl erdiremiyorum doğrusu. Okuyan arkadaşlar küçüklüğünde mahrum kaldığı sevgiyi kadınlarda daha doğrusu doğru kadında bulmak için sürekli bu kadar kadınla birlikte olduğunu kitapta anlattığını yazmış. Ben kesinlikle kitapta böyle bir arayış içinde görmedim kendisini. 50 yaşından sonra nasıl daha da azdığını ve gönül maceralarını, kadınları en aşağılık şekilde küçük düşürerek anlatmış. Hayatına girmiş düzinelerce kadını kendi deyimiyle nasıl " düzdüğünü " en basit şekilde yazmış. Bir kitap bu kadar okunmuşsa en azından bir albenisi vardır diye düşünmüştüm. Ama büyük bir hayal kırıklığı oldu. Hiçbir edebi ve felsefi değeri yok. Bütün kitap seks, alkol ve kadınlarla yatıp kalkma maceralarından ibaret. Aynı şeyleri on defa tekrarlamasının tek sebebi de sayfa doldurmak. Cinselliğe bu kadar sarması biraz Sade özentiliği gibi geldi. Tabi yanından bile geçmiyor.


Okuduğum en kötü kitaplar arasında yerini aldı. Kitap okuyor gibi değilde porno izliyormuş hissi veriyor. Sanırım bu kadar çok okunması da iyi olmasından değil bundan kaynaklı. Zira porno filmlerde büyük ilgi görüyor. Kesinlikle tavsiye etmem.


Şunu da belirtmeden geçemeyeceğim, her kitabın okuma istatistiğine baktığımda kadın okuyucuların sayısı erkek okuyuculardan fazla. Ama bu kitabı okuyanların çoğu erkek ve bu da pek manidar...
327 syf.
·Beğendi·4/10
Bir KADIN olarak böyle bir yorum yapacağımı asla düşünmezdim bu kitabı okumaya başladığım andan itibaren ön yargımdan ayrı yeri geldi öfke, duygusu ,acıma duygusu...kat kat arttı ...Değerli kadınlarımıza, kadınlığımıza bunları layık görmüş aciz ,hatsiz,hasta ruhlu bir insan...çoğu kelimesinde utanç duydum...Dengemi alt üst etti.... NEFSİ uğruna insanların hayatlarıyla oynayan bundan zevk duyan çirkef bir adam ...Bukowski; kadınlarla olan çirkin ilişkilerinden bahseden, benlik algısından yoksun bir adamın cinselliğe olan düşkünlüğü ve tatminsizliği ile bütün kadınlığı bu doğrultusuyla dibe vuran, kötüleyen bir kitap...Kendi içinde kendini sorgulayan ve kendini en adi mahluktan benim gözümde "hayvandan bile aşağıda gören "bir adamın aslında bu eksikliği (acıma duygumun depreştiği nokta) çocukluğunda yaşayamamış olduğu sevgiden, merhametten uzak bir yaşamın içinde büyüyen başkalarında bu duyguyu arayarak bedeninde ruhunda o eksikliği gidermeye çalışan düşüncesinin idrakında bir kadının eksikliğinden,yokluğundan kaynakladığını geçte olsa kendine benimsetmiş bir adamın acziyetsizliği ...!

Kitap Alıntıları:

“….. bir adamın yeteneğini pohpohlamak, bütün yalanların en bağışlanmazıydı; çünkü bu onu yüreklendirmek demektir, gerçek yetenekten yoksun birini yüreklendirip, hayatını harcamasını telkin etmektir. Çok insan yapar bunu dostlar ve arkadaşlar özellikle.”

“ İnsanlar mektuplarında hayatlarında olduğundan çok daha iyiydiler genellikle. Şairlere benziyorlardı bu anlamda.” 

“ Birimizin başına gelenin çoğumuzun başına gelebileceğini biliyordu. Hayatımız o kadar da farklı değil – farklı olduğunu düşünmekten hoşlansak bile….”

“ İyiydi yaşlı olmak, kim ne derse desin.Bir tür berraklığa ulaşabilmek için bir yazarın en az elli yaşına gelme gerekliliğini son derece mantıklıydı. Ne kadar çok nehir aşarsan o kadar çok şey öğrenirdin nehir hakkında - deli gibi akan suya ya da gizli taşlara yenik düşmediğini varsayarak. Azgın akar bazen o nehirler” 

“ İçmemin sorunu bu diye geçirdim içimden kendime bir içki koyarken. Kötü bir şey olduğunda unutmak için içiyordum; iyi bir şey olduğunda kutlamak için içiyordum; hiçbir şey olmazsa bir şeyler olsun diye içiyordum.”

“ Tuhaf şey acı. Kuşu avlayan kedi, trafik kazası, yangın….. Acı gelir, GÜM ve ortadadır, üzerine oturur. Gerçektir. Ve başkalarına bir ahmak gibi görünürsünüz. Birden bire aklınızı yitirmişsiniz gibi. Neler hissettiğinizi anlayan, nasıl yardım edebileceğini bilen birini bulmaktır tek ilaç.”


Kadınlar, Bukowski'nin en çok okunan, üzerinde en çok konuşulan, tartışılan romanı. Hayatında önemli yer etmiş, aşık olduğu, peşlerinden koştuğu, birlikte yaşadığı kadınları anlattığı romanı.
Kadınlar, Bukowski'nin kadınlarla ilişkilerini ve cinsel hayatını olabildiğince açıklıkla anlattığı en önemli romanı olarak da kabul ediliyor. Rahat ve serbest bir anlatımı tercih etmesiyle dikkati çekmiş Bukowski, kısa kısa bölümlerden oluşturduğu ve bol diyalogla kurduğu bu romanında Hemingway ve Fante ile kıyaslanıp onlar kadar başarılı ve özgün bulunmuş. 

Yaşam öyküsünün yazarı Howard Sounes şöyle yazıyor; "Bukowski'nin eski kız arkadaşlarından pek çoğu, kendilerini kitaplarına malzeme yaptığından habersizdi. Seks hayatlarını bütün açıklığıyla anlatırken onların iznini almadığı da ortadaydı. Kadınlar nihayet 1978 Aralık'ında yayınlandığında Linda Lee Beighle ile evlenmeden önce yaşamını paylaştığı kadınlar hayli rahatsız oldu. Kadınlar'ın, yazarın diğer kitaplarından fazla satması bu rahatsızlığı daha da artıracaktı." 

Kadınlar, iyi, rahat anlatımı ve konusunun ilginçliği yanında taşıdığı mizah unsurlarıyla da dikkati çeker. Kahramanı Henry Chinaski'yi ve onun kadınlarla ilişkilerini neredeyse okuyucuya kahkaha attıracak kadar tatlı bir dille ama eleştiri oklarını eksiltmeden anlatır. Sık sık kendini eleştirmeyi de ihmal etmez. 

Kadınlar, Avi Pardo'nun türkçesiyle tekrar okuyucularıyla buluşuyor. 
(Tanıtım Bülteninden)
158 syf.
·2 günde·Puan vermedi
Factotum, Charles Bukowski’nin Ekmek Arası’nı izleyen otobiyografik romanı. Ekmek Arası; çocukluğunu, ilk ve ortaokul, lise yıllarını anlatırken Factotum hayata atıldığı, iş arama, işten kovulma, yazarlık denemeleri sürecini anlatıyor.

Hayata atılmak derken, gözünüzde idealist ve hezeyanlarla dolu bir süreç canlanmasın. Charles Bukowski, namıdiğer Henry Chinaski; işe girer, kendine bir oda kiralar, -parası varsa pahalı, yoksa ucuz- bir şarap alır, birkaç gün işe gider, işten kovulur, iş arar, işe girer, kendine bir oda kiralar... Bu süreci öyle sade, öyle çirkin, öyle güzel bir dille anlatır ki kendinizi uğraş verdiğiniz şeyleri sorgularken bulursunuz. Onun deyimiyle, “yemek, uyumak ve çıplak dolaşmamak için insanın yapmak zorunda olduğu şeyler ürkütücüdür.”

Kadınları vardır Chinaski’nin, pek çok kadınları, hiçbirine aşk duyduğunu hissetmediğim kadınları. Gelir gider bu kadınlar, ortak noktaları tektir: bir şey bulurlar onda, kendilerinin de tanımlayamadığı. Yalnızlıkla beslenir Chinaski, odasında yüksek ökçeli, sıkı popolu bir kadının olması değiştiremez bunu. Tam beş gündür yalnız kalamadığından şikayetlenirken şu sözleri eder: “Yalnızlıkla beslenen biriydim; yalnızlığımı alırsanız yemeğimi ve suyumu almış kadar olursunuz. Yalnız kalamadığım her gün gücümden bir şeyler alıp götürür.” Anlayacağınız o günümüz yalnız olmayan yalnızlarından değildir, samimidir hayata tüm küfürleri.

Cinsiyetçi söylemleri yok mudur kadın hakkında, vardır elbette. Ama ben bu kitabında, daha doğrusu hayatının bu kesitinde, kadından değil yalnız, insandan haz etmediğini hissettim. Kadın vücudunu, seksi sever ama onlar hakkında hadsiz tespitler yapmaktan da alıkoymaz kendini. Ara ara güzellemeler de yapar tabi, belki iyi bir gecesinden sonra: “Kadınlar diye düşündüm, sihirliydiler kadınlar. Ne harikulade varlıklardır onlar!”

Bazen hırslıdır, çoğu zamansa içki parasına yetecek bir çalışma azmi vardır hayatta. Bu hırslı halleri gelir gider, çabuk söner. Zengin olacağını, altında çalışan adamları zevk için işten kovacağını hayal eder. Bu motivasyonunu, babasının kendisine ettiği hakaretlerden alır sanıyorum. İçinde yakayalayabildiğim tek tutku, yazarlığa dair olandır. Bu tutkuya sarılması bende de bir Bukowski tutkusuna sebebiyet verdi tabi olarak, o yaktıkça ben de yaktım bir sigara.

Netice itibariyle, “Bukowski ya adamım, ne demiş bak kadınlara” gibi sığ yorumlarında bulunmayacak bir vizyona sahip herkesin okumasını temenni ederim. Peşinden koştuğunuz hayallerin gerçekleştirmeye değer olması dileklerimle... Sevgiler.
224 syf.
·20 günde·7/10
“Sevgi değildi aradığım ama çok tuhaf bir şey vardı kitaplarda asla sözü geçmeyen.” Bukowski

Okuduğum ilk Bukowski kitabı. Çok farklı bir adam hem rahatsız oldum okurken hem de merak ettim olayları. Bu kadar açık sözlü böylesi dobra ve sert yazması şaşırttı beni. Fazla erotik buldum yazılanları çeşitli hikayeler var içerisinde, ikilemde kaldığım nadir kitaplardan.Duygu metaforu yaşatıyor resmen yazar size, dibe vurmuşluklarının hikayesini anlatıyor.

Kesinlikle ilk kez Bukowski okuyacaklara tavsiyem bu kitapla başlamayın, yazar hakkında yanıltıcı olabilir.Bu kitabı okuduktan sonra yazar hakkında araştırma yaptım.Elbette yine cinselliğe kadınlara düşkün bunu çoğu eserine yansıtmış, yine de hayat öyküsünü okuyup öyle başlayın okumaya.

Yeraltı edebiyatının marjinal ismi Charles Bukowski; https://emoji.com.tr/charles-bukowski/

“Her ne kadar insanlar üzerine yazsam bile insanlardan ne kadar uzaklaşsam o kadar iyi hissediyorum kendimi. İnsanlardan 3 kilometre uzak olmak çok iyi, 3000 kilometre uzak olmaksa çok daha iyi bir şey. İnsan ırkını sevmiyorum ben. Başlarını, suratlarını, ayaklarını, konuşmalarını, saç modellerini, otomobillerini sevmiyorum.”
120 syf.
HİPODROM, Dokuz kedi, bir eş, 71 yaş, yenilmiş bir verem. ÖLÜM = çekilmez bir adam oldun yine Bukowski aksi, lanet!

Bukowski'nin hayat hikayesi bu. 1991-1993 yılları arasında yazılmış. Kendini bir karakterin arkasına saklamaya tenezzül bile etmemiş. Bukowski hayattan o kadar bıkmış ki: ''Seksen ya da doksan yaşıma kadar yaşamak istiyor muyum? Ölmenin sakıncası yok benim için... ama bu yıl değil, tamam mı?'' diyor bir bölümde. İnsanlardan da bıkmış. İnsanoğlu ona göre, ''Gerizekalılar cennetinde bir bok yığınından ibaret.'' Oradan rahatsız edici görünebilir ancak ben de pek tesiri olmadı. Yani insanların gerizekalı olması, bir bok yığınından öteye gidememesi ilgimi çekmediği gibi beni rahatsız da etmiyor.

Tam anlamıyla günlük bu. Satmak ve geçinme amacı taşıdığını da itiraf eden bir günlük. İç dökme de içeriyor, kelimeleri süsleyerek kendini pazarlama isteği de. Ancak acı gerçek şu ki ölümünden sonra yayınlanıyor. Yazma duygusunu ve hevesini son nefesine kadar içinde taşıması bir nebze olumsuzluğa ket vuruyor. Bukowski'yi açıkçası böyle bilmezdim. Yani diline geleni söylemesi elbette hoşuma gidiyor ancak kitapta bir yerlerde içime sinmeyen bir şeyler var ve ben bunu bulamadım. Bunu çekip çıkaramadım. Neyse Bukowski'nin her yerde karşıma çıkan sözünü söyleyeyim kendime bari ''Üzülme evlat, kaybettiğini sandıkların, kurtulduklarındır belki.''

Bukowski için hipodrom öyle bir hastalık öyle bir hastalık ki bunu kendisi de dile getirmeden edemiyor. Kitabın ismi 'Kaptan Hipodrom'a gitti ve Dokuz Kedi Evi Ele Geçirdi' olabilirdi. :) Ciddi manada yazılanlarla daha bir etkileşim ve uyum içinde olurdu. Hipodrom, Bukowski'nin günaydın'ı, yemesi, içmesi, nefes alması gibi bir şey haline gelmiş. Bu konudan kendisi de müzdarip: ''Hem benim allahın cezası hipodromum var. Tükenmez bir konudur benim için hipodrom. Hiçliğin büyük ve boş çukuru. Kendimi feda etmek için giderim hipodroma; saatlerimi doğramak, katletmek için. Saatler katledilmelidir. Bekleyerek.''

Kitap ile ilgili fazla söylenecek bir şey yok aslına bakarsanız. Okursanız size çok şey katacak da diyemem. Hele hele zaman kaybı hiç diyemem. Bence okuma takviminize sıkıştırabilirsiniz. Hayatı dolu dolu geçiren bir insanın ölümü bekleyişini, etrafındaki kalabalıklara karşı içinde büyüyen tahammülsüzlüğünü, çıkarımlarını değerli buldum. Keyifli okumalar dilerim.

Mahler'siz olmaz.. (Kitapta sıkça geçiyor)
https://www.youtube.com/watch?v=Les39aIKbzE
200 syf.
·7 günde·4/10
Amerika’da dikiş tutturamamış, çoğunlukla işsiz ve yasadışı hayatlar yaşayan, haz adına ne varsa tadına bakıp, alkolizmi yaşam tarzı edinmiş karakterlerin anlatıldığı kısa öykülerden oluşan bir Bukowski kitabı..

Bir kitap okuduğunuzu düşünün, başından sonuna.. İncelemeyi yazmaya çalışırken dahi, gözünüzün önüne tıkanmış tuvalette giderde yüzen .ok parçalarını toplayan bir işsiz,ya da sağa sola , arkadaşlarının arabasına kusan ,ayakkabıları ve çorapları kusmuklu, ya da yerdeki kırık cam parçalarına basıp sürekli doktora gidip ayak tabanlarından kırıkları çıkarttırırken kan fışkıran bir adam gözünüzün önünde ve mideniz bulanıyor..
O tıkanmış tuvalet sayfasındaki .ok toplama macerasını okuduğum anda bırakmalıydım aslında kitabı..Ama naparsınız kendime verdiğim lanet bir söz var hiçbişiyi yarım bırakmıcam..🤪

İnsan böyle bir kitabı okuyunca haliyle düşünüyor, kitaptaki adamlar ve kadınların varlığı ve yaşamlarının ne kadarı kurgu,eğer kurgu ise bir insanın yalnız başınayken yapabileceği türden delilik ve saçmalıkları nasıl yani abi yaa ,bu kadarıda fazla , böyle bir şey kurgulanamaz olsa olsa Bukowski’nin kendisi yaşamıştır diye düşünürken buluyorsunuz kendinizi..

Sonra Bukowski’nin yaşam hikayesine baktığınızda kurgu değil birebir neredeyse hiç abartmadan kendini anlattığına kâni oluyorsunuz..

Bukowski’nin kendisi alkolizmi, tüm sanat dallarında ,mesela şiirde dizelerde,edebiyatta öykü ve romanlarda, resimde tablolarda ,müzikte çeşitli senfonilerde oldukça başarılı bir şekilde yansıtacak kadar yetenekli bir adam..

Kitabı okuma sürecim boyunca öyküler içerisindeki insanların bir tanesine dahi kendi hayatımdan örnek gösteremediğimi farkettim, eğer onların yaşamı dünyanın ve toplumun gerçekleri ise benim yaşadığım hayat ne olaki diye bi geldim gittim doğrudur.

Bazen kendimi toplum dışına itilmiş, korunaksız, dayanaksız bırakılmış gibi hissettiğim zamanlarım olmuştur ama bu kitabı okuyana kadar,özür diliyorum ben bu insanlardan benim hayat sizinkinin yanında kaymaklı, antep fıstıklı Gaziantep katmeri gibi kalır(durduk yere kendini aş erdiren işsiz ben oluyorum burda🤪)

Bukowski ,sonradan Amerikayı mesken tutan Alman asıllı bir ailenin çocuğu..

Babasından şiddet görmüş ve kaynaklar babasının düzenli bir adam olduğunu yazıyor babasıyla sorunlu bir çocuk ve babasının tersi bir adam olmayı hedeflemiş bunu da başarmış bir adam..

Öykülerde içip içip sokaklarda tökezleyip, elindeki şişe kırılmasın diye düşerken kafasını kırmayı göze alacak kadar alkolik, midesinin hassaslığı kusarak uyarı vermesine rağmen yeni bir bira şişesi açarak kaldığı yerden devam eden adamları anlattığı aslında yazarın kendisi, bal gibi de biliyorum işte.

Bukowski şu ikilemi de yaşıyor arada..Toplum dışı ve yasaları ihlal ettiği zamanlarda hapse girdiğinde ben şu kadar şiir kitabı bilmem şu üniversitenin kütüphanesinde olan adamım diyor ..Şairlik ve yazarlığına hapsedilmeyi yakıştıramıyor ya da ünlüyüm burda ne işim var ikilemi yaşıyor..

Kendi yaşam tarzı iyi anlamda parmakla gösterilecek ve imrenilecek bir adam olmasa da şu bir gerçek ki topluma dair insanların sahtekarlıkları ve riyakarlıklarını güzel analiz edebilmiş ,mutluluğun ne olduğu ve kadınlar konusunda can alıcı noktalara parmak basmış , ayıkken hayata tahammül edemeyen ,günümüzde de sözleri ile sosyal medya okurlarına pusula görevi gören bir yazar..

Ben sizin yerinizde olsam bu kitabı okumazdım
Mesela kendime bir iyilik yapıcam bir daha Bukowski okumayacağım,sabahleyin yumoş battaniyeme sarılıp biraz daha kestirmek varken ayaklarıma sanallıkta batan cam parçaları hayali yüzünden yerleri süpürdüm ya da beni rahatsız etmeyen önceden davranışlar sergiledim banyo kapımı kapattım kusmuk dolu satırların etkisiyle çeşmeden gelen şehir şebeke su kokusuna dahi hassaslaştım..
Tıkanan tuvalet sahnesini nasıl sonuna kadar okuyabildiğime hayret ediyorum, bunu kendime nasıl yapabildim , özür diliyorum şimdi kendimden, sarılıyorum kendime, canım ben merak etme unutturacam sana o .ok parçalarını

Midesi sağlam olan 1k okurları buyrun okuyun kitabı..

Hoşçakalın️

Yazarın biyografisi

Adı:
Charles Bukowski
Tam adı:
Heinrich Karl Bukowski
Unvan:
Amerikalı yazar ve şair
Doğum:
Andernach, Almanya, 16 Ağustos 1920
Ölüm:
San Pedro, Kaliforniya'da, 9 Mart 1994
Charles Bukowski (16 Ağustos 1920 – 9 Mart 1994), asıl adı Heinrich Karl Bukowski olan Amerikalı yazar ve şair. Yapıtlarında bazen Henry Chinaski ismini de kullanmıştır. Hayatının çoğunu ABD'nin Los Angeles şehrinde geçirmiştir.

Eserlerinde genellikle toplum dışı insanlar ile depresyonu konu alması ve alkolizme yatkın bir hayat tarzını anlatmasıyla ünlüdür. Bunun nedeni olarak kendisinin bu hayatı yaşaması gösterilebilir. Bukowski’nin yazılarında kendi hayatını yazıp yazmadığı tartışma konusu olmuştur; hayranlarının bir kısmı bunları kurguladığını, çoğunluğu ise yaşamadan bu tip kurguları yapmasının mümkün olmayacağını ve o karakterde bir insanın bu hayatı sürmesinin zaten doğal olduğu görüşünü savunmaktadır.

Hayatı

I. Dünya Savaşı'nın sonlarında Almanya'ya askeri hizmet nedeniyle gelen Polonya asıllı Amerikan bir babanın ve terzilikle uğraşan Alman bir annenin çocuğu olan Charles Bukowski 1920 yılında Andernach, Almanya'da doğdu. 2 yaşındayken Los Angeles'ataşındılar. 1929 Krizi sırasında Bukowski'nin babası genelde işsizdi ve Bukowski'ye şiddet uygulardı. Genelde sessiz bir çocuk olan ve bu özelliğiyle dikkat çeken Bukowski, bazen çıldırış noktasına geliyor kendinden hiç beklenmedik kabadayılıklar yapıyordu. İlkokul yıllarından itibaren korkusuz olan Bukowski, kendi yazdığı bir eserinde ilkokul öğretmenine "sevişelim" dediğini söylemektedir. Bukowski, Los Angeles Lisesi'nden mezun olduktan sonra sanat, gazetecilik ve edebiyat dersleri aldığı Los Angeles Şehir Üniversitesi'nde 1 yıl okudu.

Yazmaya başladığı günden itibaren yazılarını yayımlanması için dergilere gönderen Bukowski’nin yazıları hep geri gönderilmiştir.

Ancak 24 yaşındayken "Aftermath of a Lenghty Rejection Slip" isimli kısa öyküsü yayımlandı. İki yıl sonra bir başka kısa öyküsü olan "20 Tanks From Kasseldown" isimli eseri yayımlandı. Bukowski yayıncılık yöntemlerinden hayal kırıklığına uğradı ve neredeyse 10 yıllığına yazmayı bıraktı. Hayatının bu bölümünü ABD'yi gezerek, çeşitli işlerde genellikle kısa vadeli çalışarak ve ucuz pansiyonlarda konaklayarak geçirdi. Hayatının diğer bölümlerinde olduğundan daha yoğun bir tempo ile açlık ile boğuşan ve kadınlarla zaman geçiren Bukowski daha sonra bu yıllarını Factotum isimli kitabında da anlatmıştır. Bu dönemdeki işlerinin kısa vadeli olmasının nedeni de düzen tanımaz kişiliği ve alkol bağımlılığıydı. Bukowski babasına olan nefretini onun aksine bir hayat yaşayarak göstermiş ve bir yazısında da bu yüzden bir hiç olmayı seçtiğini söylemiştir. O babasının aksine olduğu gibi görünen ve bir şey olmamayı hedefleyen birisi olarak kazandığı paraya önem vermiyor ve barlarda günü birlik bir hayat sürüyordu. Zengin amerikalı kadınlarla ilişkiye girdiği dönemlerde onlara kaba dahi davransa etkiliyor onların evlerinde yaşamaya başlıyor ama bir türlü o hayata adapte olamayarak eski hayatına geri dönüyordu ki 1969’da da bunu, aç kalmayı seçtiğini söyleyerek ispat etmiş oluyor adeta. Ayrıca ömrünün çoğu denilebilecek kısmını da hipodromlarda geçirmiş ve bundan yazılarında sık sık söz etmiştir. 1950'lerin başında Bukowski, iki yıldan az bir süre ABD Posta İdaresi'nde posta kuryesi olarak çalıştı. 1955'te ölümün ucundan döndüğü alkol komasından dolayı hastaneye kaldırıldı. Taburcu olduktan sonra bir daktilo satın aldı ve şiir yazmaya başladı.1957'de Barbara Fry ile evlendi fakat 1959'da boşandılar. Bukowski, şiir yazmaya ve içki içmeye devam etti ve sonra Los Angeles'taki postaneye geri döndü. 1965'te hiç evlenmediği Francis Smith'ten bir kızı oldu. 1969'da Black Sparrow Yayınevi'nden ömür boyu 100 dolar maaş teklifini alınca postaneden ayrıldı. Bir mektubunda şöyle bir açıklaması vardı "İki seçenekten birini seçmek zorundaydım: Posta ofisinde kalıp delirmek ya da yazmaya oynayıp açlıktan ölmek. Ben aç kalmayı seçtim." Posta ofisini bırakalı bir ay olmayadan Postane ismindeki ilk romanını bitirdi. 1976'da Bukowski, Linda King ile tanıştı. İki yıl sonra birlikte Los Angeles'ta bir liman şehri olan San Pedro'ya taşındılar. Bukowski ve Beighle 1985'te evlendiler.

Bukowski, Pulp romanını henüz bitirdikten sonra 9 Mart 1994'te 73 yaşındayken omurilikten yayılan lösemi sebebiyle San Pedro, Kaliforniya'da öldü.

Bu tip bir hayat yaşadığı için birçok kez tutuklanmış, dayak yemiş olan Bukowski hayatı, özgün dili ve tarzı ile Amerikan edebiyatına damgasını vurmuş, Türkiye'de ise ilk kezSokak dergisi’nde çıkan öyküleri ile tanınmıştır.

Yazar istatistikleri

  • 3.326 okur beğendi.
  • 13.462 okur okudu.
  • 255 okur okuyor.
  • 8.354 okur okuyacak.
  • 187 okur yarım bıraktı.

Yazarın sıralamaları