Pascal Quignard Yorumları ve İncelemeleri
Pascal Quignard yorumları ve incelemelerini, Pascal Quignard kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Pascal Quignard puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.Başkası bu kadar rahat, rahatsız edemez.
Başkası bu kadar rahat rahatsız etmez.
Bu kitap, adının vaat ettiği gibi cinsellikten söz eder; ama cinselliği haz, yakınlık ya da özgürleşme olarak anlatmaz.
Quignard için cinsellik, insanın en savunmasız olduğu yerle en korktuğu yerin aynı noktada kesişmesidir.
Kitabın temel meselesi şudur:Cinsellik ve korku karşıt değildir. Tarihin büyük bölümünde aynı bedende, aynı anda yaşanmıştır.
Antik dünyada cinsellik: kutsalın eşiğindeydi, ölümle yan yanaydı,hayvanlıkla, tanrısallıkla, suçla iç içeydi.
Ama insan, özellikle Roma’dan Ortaçağ’a geçerken, bu birlikteliği parçalamayı seçti.
Korku ahlâk oldu. Cinsellik günah ilan edildi.
Beden denetlenmesi gereken bir şeye dönüştü.
Quignard’ın yaptığı şey, bu parçalanmayı iyileştirmek değil. Birleştirmek de istemiyor.
O sadece şunu gösteriyor: İnsan, cinselliği korkudan ayırdığını sandığı anda, onu daha karanlık bir yere sürükledi.
Bu yüzden kitap mitlerle, tarihle, ikonografiyle, beden imgeleriyle dolu.
Narkissos, Medusa, Psykhe, Orpheus, Dionysos…
Hepsi aynı şeyi fısıldar: Bakış tehlikelidir.
Arzu sınır ihlalidir. Ve beden, asla tamamen güvenli değildir.
Quignard bu metni kimseye ışık olsun diye yazmaz. Ne özgürleşme vaadi vardır ne de umut. Onun derdi kurtarmak değil, ayırt etmektir. Hangi ayrımların tarihsel olarak icat edildiğini, hangilerinin hâlâ bedenimizi yönettiğini göstermek.
Bu yüzden bu kitap bitince insan daha “iyi” hissetmez. Ama daha uyanık hisseder.
Çünkü fark eder ki: Cinsellikten korkmamız, cinselliğin kendisinden değil, bedenin kontrol edilememesinden gelir.
Ve belki de kitabın en rahatsız edici, en dürüst yanı şudur: Korkudan arındırılmış bir cinsellik yoktur. Ama korkuyla bastırılmış bir cinsellik,
tarihin en karanlık imgelerini üretmiştir.
Puan vermedi·84 syf.··
Beğendi
·2018 214. kitabı
·3 saatte okudu
·Okunma: 11 Kasım 2018 16:49
Üç bölümden oluşan garip bir kitap
"Adı dilimin ucunda "
Inceleme yazmak _ yazmamak yolunda bir ileri bir geri yürüttü beni aslen. .
Ama bir lezzet bırakmış olmalı ki ..
Oturdum yazdım ..
"YA O ADI BULURUM ! YA DA O ADAMI!
Pascal Quihnard daha önce hiç okumadığım bir yazar hakkında pek bilgili değilim açıkçası ..
özelliği :
sözcüklere hakim ve aşık olması ..
felsefe ve dilbilimin harmanlanmiş hali diyebiliriz tarzı için "Dünyanın bütün sabahları " en bilinen romanı imiş (ki ben henüz okumadım ) ve meraktayım mutlaka okuyacağım ...
#Spoiler
Quignard "Okuyucunun Dikkatine" dediği giriş bölümünde kendinden ipuçları veriyor bize ..hem müzisyenliģine hem de kelimelerle nasıl oynayabildiģine dikkat çekiyor bir nevi uyarı aslında bu .. hafife alınmayacak kadar entellektüel bir yazar olduğunu gösteriyor çünkü. .
"Kişinin yüzü bir addan daha özeldir ,dilin sağlama aldığı hayata bir o kadar direnç veriyor olmasa da dudaklarına sürdükleri o uçuktur ölüm vakti. .
"Ağaçtaki tomurcuklar uç vermiş çiçeklerdir. .
"Dudaktaki uçuklarsa kıpkırmızı tomurcuklar ...
Ikinci bölümde ise bambaşka bir Pascal çıkıyor karşımıza ..bir masal ile
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Nasıl söylesem bilmiyorum Madam. On iki yıl geçti ama yatağımızın örtüleri daha soğumadı."
Selam :) Sadece ismine kanıp aldığım bir kitaptan bahsetmek istiyorum size. Dünyanın Bütün Sabahları, kısacık ama etkileyici bir kitaptı.
Dinleyenleri hayran bırakan bir Viyola sanatçısı olan Sainte Colombe, viyolası ile insan sesindeki tüm tınıları çıkarabiliyor. Eşinin ölümünden sonra ise tamamen içine kapanıyor ve hayatını şu şekilde anlatıyor bizlere:
"Ben yaşamımı bir dut ağacının içindeki külrengi tahtalara, bir viyoladaki yedi telin seslerine, iki kızıma adadım. Anılardır arkadaşlarım. Sarayımsa şuracıktaki söğütlerdir, akıp giden sudur, akbalıklardır, kayabalıklarıdır, mürver çiçekleridir." Saint Colombe mutluluğun şanda şöhrette olmadığını söylüyor ve kendisinden ders almak isteyen çoğu kişiyi kabul etmiyor. Hatta kralın sarayında müzisyen olma teklifini de şu sözlerle reddediyor: "Boğulan sizsiniz. Bu yüzden elinizi uzatıyorsunuz. Sular boyunuzu aştığından mutsuzsunuz, başkalarını da batırmak için dibe çekmek istiyorsunuz."
Kısacık ama güzel bir kitaptı. Duygusal anlamda biraz daha yoğun olmasını isterdim yine de.
Dünyanın Bütün SabahlarıEdebiyat
Sevdiği kadının ölümünden sonra herşeyi geride bırakmış bir sanatçı ile onunla zıt özelliklerine sahip öğrencisinin hikayesi. Kısa bir roman bu eserde duygu aktarımı kısa şekilde yapılmış. Adanmışlık ve pişmanlık ön planda. Sanatın kimin için veya ne için yapıldığı usta ile öğrenci arasında bir tartışma konusudur. Kitabın sonunda yine pişmanlıklar ön planda...
Dünyanın Bütün Sabahları Çekti Gitti Senle BeraberEdebiyat
Kitabı görünce sadece şunu söylüyorum : "Dünyanın bütün sabahları çekti gitti senle beraber" şarkı sözünü yazan kişi bu kitabı okumuş olmalı.Sevdiği kadından sonrası olmayan bir adam.
Dünyanın Bütün Sabahları'nı okumaya başlamadan önce fazlaca iyi önyargım vardı, başlarda kitabı sevip akıcı buldum ancak biraz okuduktan sonra iş değişti. Öncelikle dili çok sığ, edebi güzellikten uzak. Çeviri olduğu için mi okuyucuya istenilen derinliği veremedi bilmiyorum fakat bir kitap bu kadar kopuk bir olay örgüsüne sahip olduğunda yazılan hiçbir şeyin anlamı kalmıyor.
Karakterleri tanıyamıyorsunuz. Aralarında aşık olmaları için hiçbir sebep bulunmayan iki insan vardı ve bu yüzeysel ilişkiye hiç gerek yoktu çünkü olay örgüsüne hiçbir şey katmadı. Resmen araya aşk sokuşturayım demiş yazar. Toinette neden ablasına ihanet etti mesela? Sebebi neydi ve ablası bir bakıma kardeşinin bu ihaneti yüzünden ölmüşken biz neden bu konuyla ilgili Toinette'in iç dünyasına dair hiçbir şey bilmiyoruz? Ve sonra bütün kitap boyunca Sainte Colombe'den ve sonra kızından aldığı dersler olmasa saraya tekrar giremeyecek nankör, kralcı ve Madeleine'in ölümüne sebep olmuş Marin Marais neden tekrar Mösyöden alacağını aldı? Hiçbir karakterin iç sesini dinleyemediğimiz için anlamsız sorularla baş başa kaldım.
Müzisyenin hayata karşı duruşu dışında hiçbir duyguyu alamadım bu kitaptan.