Ralf Rothmann Yorumları ve İncelemeleri
Ralf Rothmann yorumları ve incelemelerini, Ralf Rothmann kitabı hakkındaki okur görüşlerini , Ralf Rothmann puanlarını 1000Kitap'ta bulabilirsiniz.
Serinin üçüncü ve son kitabı, ilk ikisine göre daha keyifli ve sürükleyici. Ilk kitabinda kahramanı water ve ikinci kitabında kahramanı Elizabeth kendisi ile olan ilişkilerinin anlatmıştı. Bu kitapta üçünün hayatlarının nasıl yön bulduğu, nasıl bir hayat sürdükleri, kişilikleri ve hayattan beklentileri yaşamlarına nasıl yön verdiğini anlatıyor. Hayatta neler bizi bekliyor ve nasıl bir hayat bekliyor bizi onu anlatıyor. Evliliği, yaşamın getirdiği,hayatları, beklentileri...... hepsini çok güzel anlatmış. Savaşın getirdikleri, savaş sonrası harp gazilerinin durumu, savaş sonrası yaşamı anlatıyor. Daha severek okudum, daha çok keyif aldım.
Yazarla tanışma kitabım ve yazarın üçlemesinin ilk kitabı.
Anlatım ve kurgu güzel fakat her şeyi tarif etmesi bazen sıkıcı oluyor, kileri, yolu, kıyafetleri, evi.... onun yerine duygu ve düşüncelere daha fazla yer verseydi, kendi adıma daha çok keyif alırdım.
Eser bir yazarın ölen babasının hikayesini üçüncü bir şahıstan anlatıyor.
Olay ikinci dünya savaşının son dönemlerinde geçiyor. Korku, umut, kaybetme, umutsuz bir bekleyiş gibi duygulara ver vermesi çok güzel ama çok kısa değinmiş. Daha çok şehirlerin durumu, askerlerin savaşa çağrılması ve belirsizliğe gönderilmesi, umutsuzluğun insanda yaptığı boşvermişlik....
Savaşa tanık olmuş gibi anlatıyor, sanki orda yaşamış ve gözlemlemiş gibi....
Reklam
Serini ikinci kitabı. Yine ikinci dünya savaşında bir ailenin yaşadıkları ve savaşın getirdikleri diyebiliriz.
Savaşın sonlarında ingiliz askeri birliklerinin almanyaya girişi karşı tarafta ruslar....
Ve kahramanımız ablası, eniştesi ve ailesi ...
SS subayları ve halkın arasındaki fark ve halkın bombardımandan kaçışı.... anlatılmış...
Her şeyi tarif ediyor kitap onlarla dolu, bazen sıkıcı geldi bana...
Süt ve Kömür, annesi ölüm döşeğindeyken, Simon'un aile evine dönmesi ile başlıyor.Üzerinde antrasit renginde bir takım elbise, siyah değil.Antrasitin bir zamanlar, en pahalı kömürün adı olduğunu öğreniyoruz daha en başta.
Simon'ın hatırladıkları ile geçmişe gidiyoruz.
Simon'un ailesi, daha iyi bir yaşam umuduyla şehre göç eder.Baba kırsalda süt sağıcısıyken, Ruhr havzasında, maden işçisi olarak çalışmaya başlar.
Geçim kaynakları, süt yerine kömür olur artık.
Süt sağıcılığını okuyunca, Baharda Ölmek ve O Yazın Tanrısı'na gidiyor insanın aklı, aynı süt sağıcısından bahsettiğini sandım.Walter'ın hikâyesinin devamı...İsimler aynı olsa da Süt ve Kömür'deki ailenin soyismi, diğer iki romandaki soyisminden farklı.
Baba, ağır şartlar altında çalışırken, annenin istediği yaşamı sağlaması mümkün olmaz.Anne, arkadaşları ile danslı partilerde gezip, gününü gün ederken bir de gizli ilişki yaşar, eşinin arkadaşıyla.
Simon, 15 yaşında, ergenliğin sorunları ile boğuşurken, annesinin ilişkisini de fark eder.
Annesinin, evi terk edeceğinden korkar, zaten annesi de paylaşır evlilik sorunlarını onunla.
Birbirlerinden kopuk ebeveynlerinin yükünü taşırken, ergenliğin bunalımlarıyla da uğraşır Simon.
Bir de nörolojik hastalığı olan bir kardeşi vardır Simon'un.Onun öfkesini, psikolojisini ancak eylemleri ile anlarız.
Savaş sonrası Almanya'sında başlayan göç hareketini, sanayileşmenin doğurduğu sorunları, maden işçilerinin çalışma koşullarını okurken, aynı yıllarda (1960) Türkiye'den de Almanya'ya göç hareketinin başlamış olduğunu düşündüm. Kim bilir ne çok Türk işçisi, romandaki İtalyan işçiler gibi, Simon'un babası gibi madenlerde ömür tükettiler.
Yine severek okuduğum bir Ralph Rothman romanıydı, Süt ve Kömür.
Julian, annesi, babası ve kız kardeşi ile birlikte, Almanya’nın maden bölgesinde yaşar.Babası madencidir.Ergenliğin doruğundaki Julian, hayvan kulübündeki arkadaşlarına kendini kabul ettirmeye çalışırken, ev sahiplerinin üvey kızı Marusha ile cinselliği keşfeder.Öümle de tanışır aynı zamanda.
Julian’ın yaşadıkları, büyüme sancıları çok hüzünlendirdi beni.
Ralf Rothmann sevdiğim bir yazar.Genç Işık da ilgi çekici bir kitap oldu benim için.
Kitabın kapağı bile başlı başına bir öykü bana kalırsa. Yazar ne güzel yazmış insanları ve duygularını. Sıradan yaşamların içinde bazen olağan bazen de olağanüstü anlar ne kadar da yaşamdan. Türü sevenler için çok güzel bir seçim olacaktır. Öykülerden geçerken insan mutlaka kendi yaşamına da rastlıyor.
Reklam
Reklam