"Hey," dedi Sloane.
"Hey," dedi delikanlı. "İçerisi güzel, değil mi?"
"Bronz iyi seçim. Sıcak bir hava katıyor... Babanın adını buldun mu?"
"Hayır. Samanlık. İğne."
"Hayat hepimizi, her birimizi kırıyor. Hiçbirimiz hasardan kaçamıyoruz. Ama şu anda öğrendiğim bir şey daha var: İyileşebiliriz. Birbirimizi iyileştirebiliriz."
"İçimde affetmeyi isteyen, merhametli bir yanım var. İçimde, insanların neler yaşadıklarını anlamaya çalışan, onların çaresizlikle kötülük yaptıklarını, daha önce akıllarına bile gelmeyen karanlık yollara saptıklarını kabul eden küçük bir kız var. O kız gerçekten var ve önümde pişmanlıkla kıvranan çocuk için üzülüyor.
Ama o kızı görsem, tanımazlıktan gelirim."
"İnsanların katman katman sırlardan oluştuğunu keşfettim artık. Birini tanıdığınızı sanıyorsunuz, onu anladığınızı düşünüyorsunuz ama her zaman sizden sakladıkları bir yanları, yüreklerinin derinliklerine gömdükleri arzuları oluyor. Hiç kimseyi tam olarak tanıyamazsınız ama bazen onlara güvenip güvenmemeye karar verirsiniz."