Emine Bora

Emine Bora

ÇizerDerleyenTasarımcı
8.7/10
3.192 Kişi
·
10,1bin
Okunma
·
4
Beğeni
·
1.007
Gösterim
Adı:
Emine Bora
Unvan:
Çizer
Doğum:
İstanbul, Türkiye, 1970
Emine Bora (İstanbul, 1970) Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü mezunu. 1993-2004 yılları arasında üç kişisel resim sergisi açtı; 2012’de “Yalçın Emiroğlu’ndan Günümüze ‘Doğan Kardeş’le Büyümek” adlı karma sergide yer aldı. 1994 yılından beri çeşitli yayınevleri için çocuk kitapları illüstrasyonları yapıyor. “Bando”, “Doğan Kardeş”, “Milliyet Çocuk” gibi dergilerde çizimleri yayımlandı. Hem yazıp hem resimlediği Dostum Badi ve Ali’nin Sıkıntısı adlı iki çocuk kitabı var. 1999 yılından bu yana Metis Yayınları’nda editör ve kapak tasarımcısı olarak çalışıyor.
Yazara henüz alıntı eklenmedi.
181 syf.
·10 günde·10/10 puan
Psikiyatr Engin Geçtan, yaklaşık 35 yıl önce kaleme aldığı bu kitabında adeta tüm insanlığın falına bakmış. Böylesine bilimsel alt yapısı olan bir eser için 'fal' benzetmesi yapmamı yadırgayacak olanlara baştan söyleyim ki, bu tabiri özellikle kullandım. Çünkü Geçtan'ın kitabında anlattıklarının yüzde birini bir falcı karşımıza oturup anlatsa, hepimiz hem şaşırır hem de duyduklarımızdan mest olurduk. Çünkü birinin bize bizi anlatmasını her zaman gizemli bulur ve bundan haz duyarız.

Tabii Geçtan falımıza bakarken iskambil kağıtları ya da bakla, boncuk gibi gereçler yerine bilimsel olarak kabul görmüş kuramları, klinik deneylerden edindiği tecrübeleri, kişisel araştırmalarını ve gözlemlerini kullanıyor. Günlük hayatta hepimizin yaşadığı ortak sorunları genel başlıklar halinde bölümlere ayırıp tüm detaylarıyla inceliyor.

İçinde yetiştiğimiz aile yapısı hayatımız boyunca davranışlarımızı nasıl etkiliyor? Neden başka insanlara karşı zaman zaman öfke ve düşmanlık duyuyoruz? Neden bazen kendimizi değersiz hissediyoruz? Neden çoğu zaman kendimizi kaygılı hissediyoruz? Günlük yaşamda sorumluluklarımızdan kaçtığımızın ne kadar farkındayız? Kimi zaman kalabalıkta dahi kendimizi yalnız hissetmemizin altında ne yatıyor? Özellikle ilişkilerimizde verdiğimiz ve vermediğimiz tepkiler, o ilişkiyi nasıl etkiliyor? gibi insan olmaya dair pek çok sorunun cevabını detaylı olarak bulabileceğiniz bir kitap İnsan Olmak...

Kitabı bitirdiğinizde, her şeyden önce kendinizi, ailenizi, çevrenizdeki insanları hatta genel olarak insanı tanıma sürecinde çok önemli kazanımlar elde ediyorsunuz. Kitap boyunca kendi davranışlarınızda fark etmediğiniz pek çok detayı ve nedenlerini öğrenme, sorgulama ve kabullenme süreçleri yaşıyorsunuz. Günlük hayatta evde, işte, sosyal hayatta diğer insanlarla olan ilişkilerinizde verdiğiniz tepkilerin nedenlerini öğreniyorsunuz. Ve tabii ki, adımız, sanımız, toplumsal statümüz, mal varlığımız, ırkımız, ideolojimiz, cinsiyetimiz ne olursa olsun aslında davranışsal olarak pek çok yerde aynı hamurdan yoğrulduğumuz, aynı kaynaktan beslendiğimiz ve pek çok hadise karşısında neredeyse aynı tepkileri verdiğimiz gerçeğiyle yüzleşiyorsunuz...

Biraz da kitabı okuyacaklar için birkaç tavsiyede bulunmak isterim... Öncelikle bu kitap bir oturuşta okunup sindirilecek bir kitap değil. Duruma göre günde 200-250 sayfa okuyabilmeme rağmen 180 sayfalık bu kitabı 10 günde bitirebildim. Kaldı ki, bu bile bana göre hızlı bir okumaydı. Çünkü kitabı okurken Engin Geçtan'ın tüm birikimini bir oturuşta kağıda döktüğüne rahatlıkla tanık olabilirsiniz. Kitap boyunca yazar size nefes aldırmıyor adeta. Her paragraf, her satır, her cümle tespit içeriyor. Kitabı okurken birkaç saniye dalıp giderseniz anında geriye dönmek zorunda kalırsınız. Tek bir boş cümleye rastlamadım ben. Bu da doğal olarak kitabı okumayı biraz zorlaştırıyor. Çünkü kitaptan yeterince faydalanabilmek için iki okuyup bir düşünmek, değerlendirme yapmak ihtiyacını hissediyorsunuz. Bir cümle bittiğinde birkaç yıl önce yaşadığınız bir olay bir anda aklınızda canlanıveriyor. kendinize dair pek çok şeyi yeniden sorguluyorsunuz. O yüzden bu kitabı, başka bir kitaba devam ederken her gün bir doz olmak şartıyla ilerleyebileceğiniz ikinci bir kitap olarak düşünebilirsiniz.

Sonuç olarak, kendi hikayesine içeriden, kendi bilincinin derinliklerinden genel bir bakış atmak isteyen herkes bu kitabı düşünmeden alıp okuyabilir. İnsan olmak, biraz da bu çabayı gerektiriyor sanırım... Herkese keyifli okumalar...
408 syf.
·Puan vermedi
https://youtu.be/2edQzq-TGmg
Selam kitapçokseverler. Bu bölümümüzde karşılaştırmalı edebiyat profesörü ve aktivist, teorisyen Edward W. Said'in çocukluk ve ilkgençlik yıllarına dair anılarını aktardığı Yersiz Yurtsuz adlı otobiyografi yapıtını konuşuyoruz.

Said'in küçüklüğünde yaşadığı kimi ikilemlerin, otoriter babasıyla ve hem çok sevdiği hem de içerlediği annesiyle ilişkilerinin onda bıraktığı izleri, Hıristiyan bir Amerikan vatandaşı olarak Filistin, Lübnan ve Mısır'da, ardından bir Arap olarak Amerika'da yaşamanın Said'in kimlik ve aidiyet konusundaki görüşlerini nasıl biçimlendirdiği üzerine sohbet ediyoruz.

Said'in "ülkeden ülkeye, şehirden şehre, evden eve, dilden dile, ortamdan ortama sürüklenişler" sonucunda gelişen "yersiz yurtsuzluk" haliyle barışıp, mezhepleri ve ülkeleri aşan entelektüel aidiyetini bulmasının hikâyesini sizlerle paylaşıyoruz.

Keyifli dinlemeleriniz olması dileğiyle.

Sevgiler.
181 syf.
·Beğendi·10/10 puan
İnsan Olmak nedir diye sorsam şimdi yüzlerce cevap gelir değil mi? Herkes kendine göre bir şeyler anlatır. Herkesin insan olma kriteri farklıdır. Bu kitapta da Engin Geçtan neredeyse verilebilecek bütün cevapları enine boyuna ele almış..

Öncelikle İstanbul'dan kalkıp Ankara'ya Engin Geçtan'ın yanına gidip "Hocam  lütfen bizim içinde bir şeyler yazın" diyen arkadaşa teşekkür ediyorum. Bu söylem olmasaydı da bu kitap yine yazılır mıydı veya yazılsa da aynı olur muydu sorularını da hoca önsöz de sormuş kendi kendine. Bu arkadaşın gidip böyle bir şey demesi hocada fitili ateşlemiş ve adeta fışkırırcasına bir çırpıda yazdım diyor kendisi. Ama siz bir çırpıda okuyamıyorsunuz orası ayrı bir mevzu. Bir çırpıda yazdım da dese zaten görüyorsunuz yılların birikimi var bu kitapta. Öyle çok insan irdelenmiş ki....
Okurken o kadar çok insan aklıma geldi, o kadar çok kişiyi yeniden yaşadım ki zaman zaman bu kadar da olur mu dedim. Ve tabii ki kendinizi de yaşıyorsunuz. Çünkü kendinizi bilmeseniz başkalarını da bilmeniz pek mümkün görünmüyor. Her kelimesi, her cümlesi ayrı bir tespit, ayrı bir anlam ifade ediyor.

Daha kitabın ilk sayfasıda karşımıza şöyle bir alıntı çıkıyor.

"İnsan, varolduğu günden bu yana sürekli olarak içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur."

Bu ne yaman çelişki diyorum ben buna. Evet işte insan olmanın özeti de bu sanırım. Çelişkilerle dolu bir varlığız. Ne zaman ne yapacağımız, ne düşüneceğimiz, nasıl davranacağımız belli olmuyor. Şartlara göre hareket eden bir varlık işte. Bu demek değildir ki yanar döner bir varlık, ne olduğu belirsiz yalan dolan manasında değil. Değişim sürecinden bahsediyorum. Her an her saniye değişiyoruz ama farkında değiliz. Öyle bir zamanda yaşıyoruz ki, öyle şeylerle karşılaşıp, öyle şeyler görüp işitiyoruz ki, değişmemek mümkün değil. Ancak bu değişim iyi yönde olursa bir anlamı olur. Yoksa zaten sonuç başta yazdıklarıma çıkıyor.

İşte bu yaşanılan süreçlerin neden böyle olduğuna, nereden geldiğine, nasıl devam ettiğine, ilişkilerde sorunların tartışmaların nerelere dayandığına bir bir açıklık getiriyor. Tabii ki ilk olarak da konu Anne-Baba ve Çocuk ekseninde yoğunlaşıyor. Çünkü olan, olabilecek olumlu olumsuz tüm durumların temeli aile yaşantısına dayanmakta. Sevgi ortamında büyüyen bir çocukla, tam tersi bir ortamda baskıcı bir aile ile beraber büyüyen bir çocuğun aynı olması beklenemez zaten. Burada diyeceksiniz ki kimse aynı değil zaten. Evet iyi de burada anlatılmak istenen zaten başka.

Biraz etrafımıza bakalım isterseniz. Bazı insanları mesela çok mutlu olarak görüyoruz değil mi? Hayatları yolunda, düzenleri yerinde, mutlu, yaşamaktan zevk alan vs. vs. öyle algılıyoruz. Bazıları da huzursuz mutsuz, yaşamdan zevk alamayan, evliyse ailesine de eziyet çektiren insanlar vs. Bunların temelinde yatan sebepleri ise kişinin çocuklukta yaşadığı durumlar olarak ele alıyor. Tabii ki tüm açıklamalarıyla birlikte. Annenin babanın tutumu, yaşadığı ortam, bulunduğu çevre, komşuları, arkadaşları, akrabaları vs hepsi birer etken. Öyle basit gibi görünse de ruhsal gelişime çok büyük etkileri olduğunu görüyorsunuz. Ve bu durumlar ileriki yaşantımızda da etki ediyor.
Ve tabii ki işin ekonomi boyutu da var. Oralara çok fazla girmemiş. Toplumumuzda yaşanan çoğu sorunun temelinde de ekonomik nedenler var. Bu yadsınamaz bir gerçek.

Sonra birey ve toplum ilişkisini ele almış.
Bireyin toplumda yer edinebilmesi, daha doğrusu kendi olabilmesi için sağlıklı bireyselleşmesi gerekiyor. Bu sağlıklı bireyselleşme toplumdan kopmadan, kendi doğrularını da yok saymadan yapılabilen bir süreç. Ancak çok da kolay değil. İşte bu yapılırsa gerçekten birey olabiliyor insan. Onun dışında kendini soyutlayıp, tamamen toplumdan kaçmak bir anlam ifade etmiyor. Çünkü yaşadığımız hayat buna izin vermiyor.

Burada şu alıntıyı eklemem gerekiyor.

"Kişiliğin bireyleşebilmesi için, insanın kendisine ilişkin gerçekleri olabildiğince bilinçlendirebilmesi gerekir. Ne var ki, birçok insan kendini tanımak için çaba göstermeksizin yaşamına anlam katabilmeyi umar ve beklediklerini bulabilmek için bir mucizenin gerçekleşmesini bekler. Oysa insan, gerçeklerini tanıyabildiği oranda kendisiyle uzlaşır ve çevresine karşı da daha hoşgörülü olur. Bunu başaramayan biri ise hoşlanmadığı ve kabul etmediği bilinçdışı benliğini diğer insanlara yansıtır, onları eleştirir ve kınar. Bunu yaparken, aslında, tanımadığı gerçek benliğini seyretmekte olduğunun farkında değildir."

Normal kavramını ele almış mesela. Normal davranışlar, normal söylemler vs. Bunlar kime göre neye göre normal bunları bir bir sıralamış. Herkesin kendine göre normal ve anormal değerlendirmesi vardır o yüzden genelleme yaparak bazı şeyleri anlatmaya da karşı olduğunu aldım ben. Zaten anlatımda genelleme ve kesin yargılar yok. Çünkü nasıl bir değişken yapıda olduğunuzu en iyi o biliyor. Kesin yargılar ve genellemelerin canı cehenneme diyorum :)

Daha sonrasında insan ilişkilerindeki duygu düşünce durumlarını ele alıyor.
Öfke, korku, düşmanlık, aşk, sevgi, nefret akla gelebilecek her şeyi tek tek incelemiş. İlişkilerdeki sorunların nelerden kaynaklandığı, kimin nasıl davranıp nelere yol açtığı bunları görüyorsunuz. Kadın-Erkek ilişkilerini de son derece çarpıcı boyutlarda derinlemesine ele almış. Gerçekten etkileyiciydi. Kendimi ve hayatımdaki süreçleri ve sonrasındaki sonuçların neden öyle olduğunu bu kitaptan sonra daha iyi anladığımı düşünüyorum. Çoğu sorunuza bu kitapta cevap bulacaksınız eminim.
Benden bu kadar. Gerisi sizde. Umarım bu kitabı okuyup, iyice özümseyip daha iyi bir insan olma yolunda adımlar atabiliriz. Herkese keyifli okumalar.
200 syf.
·10/10 puan
Yaşam konusunda belli bir olgunluğa erişmiş kişilere hiçbir incelemeye takılmadan, sorgusuz sualsiz bu kitabı muhakkak okumalarını tavsiye ediyorum. Bunun yaşla alakası yok. Olgunluk yaşla gelmiyor.

Kitabın türü felsefe olarak geçiyor ancak öyle sıkıcı felsefe kitaplarından biri değil. Kitabı başucuma koydum ve her gün bir sayfa okumaya devam ediyorum.

Her şeyden önce tek bir cümleyle kitabı özetlemek istiyorum. Kitap resmen alıntı kitabı. Her sayfada altını çizeceğiniz çok yer mevcut.

Diğer değinmek istediğim konu ise, bir arkadaşımın ısrarla tavsiye etmesi sonucu kitabı PDF olarak indirip kurcalamaya başladım. Beğenirsem eğer satın alırım diye düşündüm. Her sayfada altını çizmem gereken 3 5 alıntı çıkınca hemen kitabı sipariş ettim. Bütün alıntılar kitapta kalsın istedim. PDF olarak bir hafıza kartında unutulup gidecek bir kitap değildi çünkü.

Ve kitabım gelince ilk sayfadan tekrar okumaya başladım. PDF üzerinde çizdiğim alıntıları kitaba geçirmek istediğimde fark ettim ki her iki kitap birbirinden çok farklı. PDF'in çevirisi daha güzeldi. Aslında çeviren kişi aynıydı ancak cümleler epeyce değiştirilmişti. Hal böyle olunca tekrar PDF'e döndüm. Örnek vermek istiyorum. PDF kitapta

"Açık görüşlülük insanı özgür kılan tek kötülüktür."

cümlesi varken, basılı kitapta bu cümle

"Öngörü özgür kılan tek kötülüktür."

olarak geçiyor. Bana PDF baskısı daha anlaşılır geldi. Basılı kitap Metis Yayınları, PDF ise Gendaş Kültür Yayınları. Bulabilirseniz o yayını okumanızı tavsiye ediyorum. Bulamazsanız ki, satışı yok bu yüzden sizin için buraya bir link bırakıyorum.
https://yadi.sk/i/hU_lL0x83JiNqc
160 syf.
·10/10 puan
Zevk sahibi olacak kadar boş zamanım yok." Hangi karaktere atfedildiğini hatırlayamadığım bu söz nüktenin çerçevesinden öte bir anlam taşıyor. Zevk, gerçekten de heveskârlara, aylaklara fazladan zamanı olup da bu zamanı boş inceliklere, planlı programlı fuzuli işlere harcayabilenlere, özellikle de zamanı kendilerine karşı kullanabilenlere has bir ayrıcalıktır." ------‐------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Bizim literatürde de "İşi vaktinden çok insan." tarifi karşılıyor bu durumu. Ama durum biraz daha farklı bizde. "Hayalle yaşarken gerçek dünyada, zamanı içmişiz haberimiz yok." diyen Müslüm Baba'nın tarifiyiz. Kurmaca bir tekdüzeliğe sıkıştırdığımız gündelik yaşamımızı, kurulan hayallerle süsleyip, o hayallere dâir adım dâhi atmaya üşenen topluluklarız. Ne işimiz vaktimizden çok, ne de sahip olduğumuz zevkler dolu. Arada kalıp parçalanmaya and içmiş gibi ziyan ediyoruz kendimizi. Bir tür paranoya belirtisi gibi. Geçmişe dâir boynumuza ağrı yaptığımız suçlamaların karşısına, geleceğe yönelik kaygıları oturtup kavga ettiriyoruz. Bu sıkışmışlık hâlinin bizdeki yansıması ise şiddet, bunalım, sıkıntı, tatmin olmama, uykuyu arzulama vs. olarak karşımıza çıkıyor. Haliyle ziyan oluyoruz her geçen zam/an. Zamanın kıymetini an içinde bilmeli.
181 syf.
·10 günde·9/10 puan
Önsözde çok sevdiğim bir kısımla başlamak istiyorum bu kez, şöyle ki: "Bir sabah üniversiteye geldiğimde kapıdaki görevliler birinin benimle görüşmek istediğini söylediler. Mütevazı ve saygılı halinin beni uzaktan etkilediğini hatırlıyorum. Ne istediğini sordum, İlk iki kitabımı okumuş olduğunu, benden bir dileği olduğunu iletebilmek için İstanbul'dan kalkıp geldiğini söyledi. Odama davet ettim oturmayıp isteğini ayakta dile getirdi. 'Sizden bir ricam var lütfen bizler için de yazın' Ardından veda etti, bende o an fark edemediğim bir iz bırakıp giderek."
Engin Geçtan, hesaplarım doğruysa mesleğinde -psikiatrist- 30 yılı devirdikten sonra başlamış bizler için yazmaya. Ne demek bizler için yazmak? Tıbbi terimlerden, kuramların bunaltıcı olabilecek ayrıntılarından uzak, yalın bir dil seçmiş doktorumuz :) Okuyup okuyup anlamaya çalıştıklarımızı, kendi birikimiyle sentezleyerek hediye etmiş bize.Freud, Jung, Adler, Fromm... belki de daha kimler kimler benim gözümden kaçan. Hadi gelin biraz çocukluğumuza inelim sizinle. Sonra yetişkin olalım ilişki kuralım, sonra biz çocuk büyütelim "sağlıklı", sonra yaşlanmaktan korkmayalım, yaşayalım. Okuyun, okutun.
194 syf.
·2 günde·Beğendi·10/10 puan·Ne Okusam'dan
Psikoloji kitapları okurken hep bir miktar sarsılıyorum. Seninle Başlamadı da beni şok etmişti okurken, İyi Hissetmek, Yetenekli Çocuğun Dramı, Savaşçı, İçimdeki Rehber.... kendinle ilgili bilmediğin şeyleri keşfetmek, yaralarının sebeplerini bulmak, yıllarca dönüp dolaşıp çözemediğin sorunun nelerle alakalı olduğunu anlamak gerçekten zor. Kendini keşfetmek, daha yakından tanımak, bütün kusurlarına şahit olmak ve bunları değiştirmeye çalışmak kabullenmesi ve anlaması zor bir süreç. Okurken ciddi anlamda çok üzülüyorum. Hem bilmek hem bilmemek istiyorum. Bilirsem duygularım değişecek, ben değişeceğim; evet, değişmek çoğu zaman insana külfetli gelen bir etkin olma durumu. Ne türlü düşünürsem düşüneyim her türlü bilmek istiyorum ve okumaya devam ediyorum bu sebepten. Bu kadar acı çekmek belki günün birinde, bir yolun dönemecinde iyileşmeye sebep olur. Umuyorum. Aile ile ilgili yazılan kitapları okuma konusunda tereddütlerim vardır her zaman. İnsan kusurlu bir varlık olduğundan ötürü ebeveynlerimizden de mükemmellik beklemek doğru olmaz. Her ne kadar mantıken böyle baksam da olaya, kitabı okurken içimde biriken duyguların sevdiğim insanlara tutumumu değiştirmesinden korkuyorum. Kitap, insanı anlatarak başlıyor ve konuyu gittikçe spesifikleştiriyor. Kendi içinde çeşitli konulara ayrılarak işlenmiş: İnsanlardan Korkmak, Öfke ve Düşmanlık, Değersizlik Duygusu, Kaygı....gibi. Büyük bir hevesle okuyup bitirdim ama kendimi hazır hissettiğimde yeniden notlar alarak okumayı düşünüyorum. O zaman kitabı da almış olurum belki. Altını çizmediğim sayfa yok neredeyse. Okuyacağım psikoloji kitaplarını özenle seçiyorum, saçma sapan kişisel gelişim kitapları okumadığımı biliyorsunuz. Bu da harika bir seçimdi. Üzerimdeki etkisi uzunca bir süre silinmeyecek..
184 syf.
·4 günde·Beğendi·10/10 puan
Engin Geçtan bu kitabında birey-toplum, aile, insanlara ait manevi duyguları akıcı bir dille aktarmış.
İnsanın kendini tanıması, bilmesi, anlaması dahası insanı insan yapanın neler olduğu, insanın nasıl insan olduğuna dair bizlere düşündürücü, sorgulatacı ve farklı bakmamıza yön vermektedir. Ben insanmıyım sorusunun cevabını bu eserde bulabilirsiniz.
184 syf.
·8 günde·Beğendi·10/10 puan
İnsan olmak zor. Kendimizi bile çözemediğimiz anlar varken şifresi kırılmamış insanlık bir arada yaşamaya çalışıyor. Bireyi yakından incelediğimizde çözebilmek için yöntemler geliştirilse de bu bireyi bir toplumun içinde değerlendirirken çok daha başka faktörler işin içine giriyor ve insan yine çözülmesi zor bir bilmeceye dönüşüyor. Birey ve toplum sürekli birbirini dönüştürüyor, zaman ve teknoloji ilerledikçe bu dönüşüm hızlanıyor. Her konuda olduğu gibi psikolojide de yöntemler gelişiyor, yaklaşımlar değişiyor. Bu yüzden psikolojiye meraklı her insanın yaptığı Freud’u anlama ve araştırma evresinden sonra sıra güncel yaklaşımlara geliyor. İşte bu güncel okumalarım için seçtiğim bu kitap “iyi ki okudum” dediklerimden biri oldu.

Geçtan’ı okumanın güzel yanlarından söz edip kitabın içeriğine geçeceğim. İlk olarak, çeviri kitaplarda verilen örnekler yazarın araştırmasını yaptığı toplumlar üzerinden ilerliyor ama bu kitapta Türk toplumuna ait örnekler ve incelemeler okumak hem kendi çevremi daha iyi anlamamı hem de örneklerin daha kalıcı olmasını sağladı. İkincisi, Geçtan’ın dili kullanışı çok özenli. Okurken anlam karmaşası yaratmıyor, çok duru bir anlatım dili var. Gereksiz, uzatılan paragraflar yok. Okurken zorlanılan tek nokta içeriğin dolu dolu olması.

Kitapta önsöz ve epilog ile birlikte on dört başlık var. Önce bireyi ve toplumları değerlendirip daha sonra toplumun en küçük parçası ve her şeyin başladığı yer olan aile ilişkilerine geçiyor. Ana-Baba ve Çocuk bölümde çocuk yetiştirirken önemli olan çok güzel tavsiyeler vardı. Neredeyse kitabın hepsinin altını çizdim. Aile ve ailenin yarattığı duygular, insan davranışlarına etkilerine geçiyor daha sonra Geçtan. Korku, öfke, değersiz hissetme, kaygı, sorumsuzluk, yalnızlık duyguları ve bu duygulara sahip insanların sebeplerini, davranış biçimlerini anlatıyor. Bu örnekleri okurken aklımdan geçen, sanki çevremden bazı insanlarla görüşüp öyle açıklamış gibiydi. Ve en sevdiğim bölüm olan “kendini yaşamak” hayatımızı daha değerli bir hâle getirmek için çok güzel tavsiyelerle doluydu. Onlardan birini paylaşıp incelememi bitiriyorum. Keyifli okumalar.

#77892055


https://www.instagram.com/...?igshid=7rs21zzxtpjx

Yazarın biyografisi

Adı:
Emine Bora
Unvan:
Çizer
Doğum:
İstanbul, Türkiye, 1970
Emine Bora (İstanbul, 1970) Mimar Sinan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü mezunu. 1993-2004 yılları arasında üç kişisel resim sergisi açtı; 2012’de “Yalçın Emiroğlu’ndan Günümüze ‘Doğan Kardeş’le Büyümek” adlı karma sergide yer aldı. 1994 yılından beri çeşitli yayınevleri için çocuk kitapları illüstrasyonları yapıyor. “Bando”, “Doğan Kardeş”, “Milliyet Çocuk” gibi dergilerde çizimleri yayımlandı. Hem yazıp hem resimlediği Dostum Badi ve Ali’nin Sıkıntısı adlı iki çocuk kitabı var. 1999 yılından bu yana Metis Yayınları’nda editör ve kapak tasarımcısı olarak çalışıyor.

Yazar istatistikleri

  • 4 okur beğendi.
  • 10,1bin okur okudu.
  • 724 okur okuyor.
  • 8,3bin okur okuyacak.
  • 223 okur yarım bıraktı.