Hakkında
Primo Levi, 31 Temmuz 1919 yılında laik ve liberal bir ailenin çocuğu olarak Torino'da dünyaya geldi. Torino Üniversitesi'nde kimya eğitimi gördü. 1943'te anti-faşist bir partizan gruba katıldı. Henüz 24 yaşındayken (1944) Kuzey İtalya'da faşist rejime karşı direnişe geçmesi yüzünden arkadaşlarıyla birlikte tutuklandı ve bir milyondan fazla insanın katledildiği, Nazi Almanyası tarafından II. Dünya Savaşı döneminde kurulmuş en büyük zorunlu çalışma ve imha kampı olarak bilinen Auschwitz toplama kampı'na gönderildi.[1] Hayatının önemli bir kısmını bu kampta zorluklar içerisinde geçirdi. Savaşın ardından, kamp ve kamptan dönüş sırasında tanıştığı insanlar ile birlikte evine dönmek için yola çıktı. Primo Levi, yaşadığı olaylar karşısında bir neden arayışına girdi. Torino'daki evine dönüşü sırasında tanıklık ettiği olayları sık sık anımsayıp insan hayatı üzerine düşünmeye başladı. Eğer tüm bunlar yaşandıysa bir yaratıcı olamaz diyen Levi, Tanrıya karşı olan inancını kaybetti. Toplama kampında yaşadıkları ve insanların olanlar karşısında duyarsız kaldığını görmesi onu yazmaya itti. 1947 yılında ilk kitabı olan Bunlar Da Mı İnsan'ı yazmaya başladı. 1961 yılında yazmaya başladığı La tregua (Ateşkes) adlı kitabı 1997 yılında sinemaya uyarlandı. Kaleme aldığı kitapları nesnellikle yazmaya çalışan Levi, aynı zamanda 1977’ye kadar kimyager olarak çalıştı, 11 Nisan 1987'de altmış sekiz yaşında evinin merdiven boşluğuna kendini bırakarak intihar etti.
Eserleri
Bunlar da mı İnsan?
Ateşkes
Şimdi Değilse Ne Zaman?
Boğulanlar Kurtulanlar
Ünvan:
Yahudi Asıllı İtalyan Kimyager ve Yazar
Doğum:
Torino, İtalya, 31 Temmuz 1919
Ölüm:
Torino, İtalya, 11 Nisan 1987
Okurlar
108 okur beğendi.
1.126 okur okudu.
33 okur okuyor.
1.148 okur okuyacak.
32 okur yarım bıraktı.
Okur demografisi
Kadın% 65.2
Erkek% 34.8
0-12 Yaş
13-17 Yaş
18-24 Yaş
25-34 Yaş
35-44 Yaş
45-54 Yaş
55-64 Yaş
65+ Yaş
Reklam
Alıntılar
Biz "açlık","yorgunluk","korku","sancı","kış" derken başka şeyler söylemek istiyoruz.Çünkü bu sözler,sevinç ve acıyı evlerinde tadan özgür insanlar için bulunmuştur. Kamplar daha uzun süre yürürlükte kalsaydı,yepyeni,çok sert bir dil çıkacaktı ortaya.Bütün gün sırtında yalnızca bir gömlek,bir don,keten bir ceket,bir pantolonla karda,rüzgarda yorgun düşmenin,zafiyet,açlık ve yaklaşmakta olan sonun bilinci içinde bocalamanın ne demek olduğunu anlatabilmek için yeni bir dil gerek.
Reklam
Reklam