2. Kitabın sessiz sancılarına birlikte şahit oldunuz biraz. Nefes aldığım bir alan olarak bildiğiniz yazmak eylemi, hayatımın en büyük mutluluğu, yürümeye hazır olan bir evladım gibi. Her yazdığım şiiri size huzurunuza sundum çoğu zaman. Sizler de çok güzel kucaklayıp kabul ettiniz onları. Şimdi eksik kaldığınız, bütün şiirlerimi emanet edeceğim “ Aşktan Büyüktün “2. Kitabımı huzurunuza sunmak istiyorum.
20 Haziran Cumartesi günü Elazığ/ Gong Cafe’ de yapacağım imza gününde sizlerle buluşmayı büyük bir heyecanla bekliyor olacağım ☺️😌
Hilkatten TefekküreFelsefe-Düşünce
Dün akşam burada batı felsefesinin insanı sadece et ve kemikten ibaret sayan materyalist söylemine denk geldim, yazmak bugüne nasipmiş.
Evet, düşünüyorum, öyleyse varım iddiası doğru mudur? Kısa cevap vereyim, değildir. Nedeninin okumak isteyenler buyrun:
Bu cümle hilkat gerçeğini tersyüz eden ve insanı kendi cılız aklının zindanına mahkum eden kartezyen bir safsatadan ibarettir; zira aklı başında olan her ferd bilir ki bir fiilin vücut bulabilmesi için evvela o fiili işleyecek bir failin var olması fıtri bir zarurettir ve Yaratan bizi hiçlik aleminden çıkarıp varlık sahasına sürmeden evvel tefekkürün doğması ontolojik olarak imkansızdır. Cenab-ı Hak, O, insanı yarattı. Ona beyanı öğretti ferman-ı ilahisiyle bu hilkat sırasını açıkça beyan buyurmuş; insanı önce mutlak bir yaratılışla var kılmış, ardından o varlığın kemali olarak ruhuna tefekkür kabiliyetini lütfetmiştir. Bu muazzam nizamın fevkinde olarak, insanın düşünme eylemi bu fani dünyadaki hantal nörolojik ve biyolojik yapıyla mukayyet olmayıp, emr aleminden üflenmiş semavi bir cevher olan ruhun ta kendisiyle münasebettardır; nitekim bizler daha bu beden hapishanesine ram edilmeden evvel, zaman ve mekandan münezzeh olan ruhlar aleminde, safi, nurlu ve perdesiz bir idrakle tefekkür etmekteydik. Ruhun harflere, ses tellerine yahut beynin elektro-kimyasal tazyikine ihtiyaç duymadan mutlak bir şuurla donatıldığının delili, Ben sizin Rabbiniz değil miyim? hitabına karşı fıtri bir marifet ve derin bir tefekkürle Bela diyerek mukabelede bulunduğu ezeli şahitlik meclisidir.
Ezcümle, bizi var eden kendi sığ dünyevi düşüncemiz değil, Halık-ı Zülcelal'in mutlak iradesidir; bu fani gurbet diyarındaki tefekkürümüz ise, ruhlar alemindeki saf idrakin ve ebedi vatanın sinemizde yankılanan nurudur.
Reklam
Bir kadın vardı yıl 2019
Ben şiirleri kağıt mendillere yazardım yanında
Ve kaybolurlardı bilirdim ki onda
Ütüler geri verirdi en çok da
Kendisine yazılmışların kokuları da olurdu sonra
Şiiri en çok o sevdi, az kaldı o şiirlerden
Az rakı tadı az roka…
Ali İhsan Konuklu
Ali İhsan Konuklu
Yazmak beni hafifletiyor muydu, satırları mı ağırlaştırıyordu bilmeden sürükledim kalemi kağıda...
Reklam
Reklam