baver
@ybaver
33 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
Mehmetçiğin Arap çöllerinde çektiklerinden çok, bir gazetecinin kanal ve filistin cephesindeki gözlemlerini aktarıyor desek daha doğru bir tanım olur.
yani bir tarih anlatımı değil, gazetecilik anılarıdır bu kitap.
yazar, basının hemen hemen hiç özgür olmadığı bir devirde yaşamış olmasından kaynaklı olsa gerek siyasi toplara ve işlerin tarihsel sonucuna mümkün mertebe girmemiş.
kitapta nokta atışı çok güzel tespitler olmasına rağmen yine de kaypak bir tutum gördüm. ermenilerin tehciri konusunda cemal paşa'yı masum gösterecek bir iki anekdot var. neredeyse bütün tehcir, neredeyse enver ve talat paşa'nın işi gibi gösterilmiş.
ayrıca m.kemal'in askeri olarak bir felaket yaşadığı ve biyografilerinde hızlıca geçiştirilen suriye muharebelerinden kesinlikle bahsedilmemiş, "m.kemal, halep'te ingilizleri durdurdu" gibi bir sözle dışında kendisinden hiç bahsedilmemekte.
tüm bunların yanında pozitif yayınlarının baskısında çok fazla imla hatası olduğunu da söyleyeyim.
Reklam
isminin cüretkarlığına aldırmayın, vasat ötesi bir tarih anlatımı. yazarın uzmanlık alanı avrupa tarihi olduğu için geri kalan bölümler epey yüzeysel. ayrıca türkçe baskısında ne bir kaynak ne bir dizin yok. onu geçtim dipnot bile yok. öylesine yavan, öylesine bilimsellikten uzak.
adının hakkını veriyor, gerçekten çok "kısa" bir tarih.
yüzeysel, tatminkar olmaktan metrelerce uzak.
ara sıra bilgileri tazelemek için göz atılabilir, ama gerçek bir ortadoğu tarihi okuması için bernard lewis'ye müracat etmek daha mantıklı olur.
sanırım muhammed'e din adamı, islam'a ise din olarak bakarak ortadoğu tarihini veya siyasal islamı anlamak güç.
bu kitap o eksikliği kapatıyor. oldukça titiz bir kaynak okuması ile islam öncesi arabistan'ı ve bir siyaset adamı olarak muhammed'i çok güzel anlatmış.
alabildiğine soğukkanlı, objektif, belki haddinden fazla “saygılı” bir yaşam öyküsü.
belki yazım tarihi ile yayın tarihi arasında ki fark yüzünden eskimiş olmasından belki de yazarın tarihçi kimliğine sahip olmamasından dolayı çok ısınamadığım kitap. zaten kendisi de ön sözde bunu belirtip ufaktan bir kılıf hazırlamış diyebiliriz.
nişanyan'ın tarzını sevdiğim için okudum, çok sıkıldığımı da söyleyemem ama bazı konularda iyi tespitleri olduğu kadar zavallıca tespitleri de vardı. bazı konular da adeta "konjonktür böyleydi kardeşim" demekten geri durmamış mesela.
kemalist olmadığım için çok tahrik olmadım ben. illa okumak isteyen okusun yinede.
Reklam