mutlu muyum? aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum, bana şanslı olduğumu söyleyenler ise benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar
Kötümser bir insan degildim. Her seyin icinde buldugum iyilikler, insanlardan kacmak isteyisimin sebebi degildi. Çünkü her insanin ozunde iyi biri olacagina inaniyor ama kimseye guvenmiyordum. Bildigim ve duydugum kadariyla insanlara guvenmek, en buyuk hatalarin basinda geliyordu. Sirf yikimi yasamamak icin insanlardan kaciyor ve kendi kabugumda yer aliyordum.
Kabugumun catladigi zamanlar elbette oluyordu fakat daha da sertlestirecek etkenleri yine insanlar yaratiyordu.