9/10
2026 35. kitabı
1919–1922 yılları arasında Anadolu’da yaşanan işgal sürecini, özellikle sivillere yönelen şiddet üzerinden ele alan çarpıcı bir kitap. Eserde yer alan belgeler ve tanıklıklar; yakılan köyler, zorunlu göçler ve sistematik baskılarla savaşın cepheyle sınırlı olmadığını açıkça ortaya koyar.
Kitap, duygusal bir söyleme yaslanmadan, fakat sert gerçekleri de yumuşatmadan ilerler. “İşgalci mağdur olabilir mi?” sorusu etrafında, güç ve sorumluluk ilişkisini sorgulatır. Velhasıl okuru rahatlatan değil; daha çok düşündüren bir kitap.
Yunanistan Tarafından Anadolu’da İşlenen İnsanlık SuçlarıUğur Cenk Deniz İmamoğlu · Türk Tarih Kurumu · 05 okunma
EN BÜYÜK MERHAMETSİZLİK, KENDİMİZE YAPTIĞIMIZ!Edebiyat
Bir insanın kendini tüketmesi için gerçekten çok büyük acılar mı yaşaması gerekir?
Yoksa her gün biraz daha yorulmak, herkese yetişmeye çalışmak, kimseyi kırmamak için kendinden vermek, sürekli daha iyisini yapmak zorundaymış gibi hissetmek de insanı fark ettirmeden tüketmeye yeter mi?
Herkese selamlar sevgili kitap dostlarım.
Bugün 
Beyhan Budak ’ın yeni kitabı 
Kendini Tüketmeden Yaşa ’yı kendimce inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım…
Öncelikle Beyhan Hoca ön sözde kitabın nasıl ortaya çıktığından bahsetmiş, ben de bunu sizlerle paylaşmak istiyorum: Beyhan Budak kendini kötü hissettiği dönemlerde kendisine sık sık şu soruyu soruyormuş: “Eğer şu an kendime terapiye geliyor olsaydım, kendime ne söylerdim?” Sonra da böyle zamanlarda kendisine iyi gelen düşünceleri, fark ettiği şeyleri, hayat tecrübelerini bir yerlere not almaya başlamış. Bu düşünceleri yıllar boyunca seminerlerinde, videolarında insanlarla paylaşmış ve insanların bunlardan faydalandığını görünce de bir gün kitaplaştırmayı hayal etmiş. Şu an incelemesini yaptığım kitap da aslında bu hayalin ürünü.
Belki de bu yüzden kitap boyunca kendimi akademik bir psikoloji kitabı okuyor gibi değil de yıllardır insanı gözlemleyen, mesleğini severek yapan ve en önemlisi anlattığı şeyleri gerçek hayatın içinden süzen biriyle sohbet ediyormuş gibi hissettim; ki zaten Beyhan Hoca’nın en sevdiğim taraflarından biri bu… Günümüzde kişisel gelişim ve psikoloji alanında içerik üreten o kadar çok insan var ki… Bir kısmı insanı birkaç dakikalığına iyi hissettiren ama hayatın içinde hiçbir karşılığı olmayan cümleler kuruyor. Dinlerken güzel geliyor, paylaşırken havalı duruyor ama iş gerçek hayatla yüzleşmeye gelince elde koca bir hiç kalıyor.
Beyhan Hoca’yı yıllardır takip eden biri olarak onu farklı kılan şeyin tam da burada olduğunu
Beyhan Budak ’ın yeni kitabı Kendini Tüketmeden Yaşa ’yı kendimce inceleyeceğim. Hazırsanız başlayalım…
Öncelikle Beyhan Hoca ön sözde kitabın nasıl ortaya çıktığından bahsetmiş, ben de bunu sizlerle paylaşmak istiyorum: Beyhan Budak kendini kötü hissettiği dönemlerde kendisine sık sık şu soruyu soruyormuş: “Eğer şu an kendime terapiye geliyor olsaydım, kendime ne söylerdim?” Sonra da böyle zamanlarda kendisine iyi gelen düşünceleri, fark ettiği şeyleri, hayat tecrübelerini bir yerlere not almaya başlamış. Bu düşünceleri yıllar boyunca seminerlerinde, videolarında insanlarla paylaşmış ve insanların bunlardan faydalandığını görünce de bir gün kitaplaştırmayı hayal etmiş. Şu an incelemesini yaptığım kitap da aslında bu hayalin ürünü.
Belki de bu yüzden kitap boyunca kendimi akademik bir psikoloji kitabı okuyor gibi değil de yıllardır insanı gözlemleyen, mesleğini severek yapan ve en önemlisi anlattığı şeyleri gerçek hayatın içinden süzen biriyle sohbet ediyormuş gibi hissettim; ki zaten Beyhan Hoca’nın en sevdiğim taraflarından biri bu… Günümüzde kişisel gelişim ve psikoloji alanında içerik üreten o kadar çok insan var ki… Bir kısmı insanı birkaç dakikalığına iyi hissettiren ama hayatın içinde hiçbir karşılığı olmayan cümleler kuruyor. Dinlerken güzel geliyor, paylaşırken havalı duruyor ama iş gerçek hayatla yüzleşmeye gelince elde koca bir hiç kalıyor.
Beyhan Hoca’yı yıllardır takip eden biri olarak onu farklı kılan şeyin tam da burada olduğunuReklam
Puan vermedi·112 syf.·
2026 8. kitabı
Bu senenin 7.kitabı Ali Lidar 'dan.Kalemini sevmekle birlikte bu kitabını da samimi buldum.Hayatından kesitlerle hayata dair savrululuşları anlatıyor öykülerinde.Altını çizdiğim çok yer oldu ama çoğunu kendime sakladım.
Uzun lafın kısası okuyacaklara tavsiyedir.
Tıpkı bir çiçek kadar güzel ve narindi İlay ama bir o kadar da güçlü, sağlam, dirençli. Akçabardak( karanfil) misali... direnişin, umudun ve baharın simgesi olan zarif bir çiçek gibi. Yeniden büyüyen..
Bir yandan Bulgar isyanı ile savaşırken, diğer yandan masum sevgisi ile kalbimde yer edinen İlay'ın mücadelesi beni çok etkiledi.
İlay’ın yaşadığı iç çatışma, sadece dışarıdaki savaşla sınırlı değil; en çok da kendi içinde verdiği sessiz mücadele hissediliyor. Sevdiğiyle arasında kalan duygular, umutla korku arasındaki ince çizgide gidip gelişi, onu daha da gerçek kılıyor. Sadece bir roman karakteri değil, sanki o dönemin içinde gerçekten yaşamış biri gibi hissettiriyor.Roman ilerledikçe sadece bir isyanın değil, insan ruhunun da ne kadar farklı yönlere savrulabileceğini görüyorsun. Sevgi bile bazen bir sığınak olurken bazen en büyük sınav haline geliyor.
“Siz de bir çiçeğin toprağından kopup yeniden kök salışına, direnişin ve umudun sessiz ama güçlü hikâyesine tanık olmak istiyorsanız bu kitabı okuyun.”
Hayatın koşturmacası içinde bazen en değerli ibadetlerimiz bile mekanik birer rutin haline gelebiliyor. Bu kitap, tam da o "alışkanlık" perdesini yırtıp atmak ve bizi namazın asıl ruhuyla yeniden buluşturmak için yazılmış. Yazar, namazın sadece bedensel bir görev değil, ruhun nefes aldığı kalbi bir buluşma olduğunu çok samimi bir dille hatırlatıyor.
Eğer secdelerinizde o özlediğiniz huzuru, kalbinizin gerçekten titrediği o derin huşuyu yeniden yakalamak istiyorsanız; bu kitap kendinize verebileceğiniz en zarif, en anlamlı manevi hediye olacaktır. Namazı sadece vakti geçiştirmek için kılmak değil, adeta onunla yeniden dirilmek isteyen herkesin başucunda mutlaka yer alması bir kitap. Tavsiyemdir.
Kısa ve öz hayat hikayelerini okuyacağımı baştan bilerek başladığım bir kitaptı yormayan ama düşündüren. Okurken bazen üzülüyorum bazen gülüyorum duygudan duyguya geçiş yaptırıyordu. Bu yazarı okumak beni hiç şaşırtmadı. Uzun zamandır okumak istiyordum zaten bu kitabınıda bu kitaptan sonra tüm kitapları okumak ve kütüphanemde yer vermek istiyorum. Selime teyze ben de gelecekten ve anneme senin çocukların gibi davranmaktan çok korkuyorum umarım hayırlı bir evlat olurum.
Reklam
Reklam