Yaren
@yer6ndannotlar
Youtube kanalım
youtube.com/@yarenlikgunces...
Hemşirelik
Erciyes üniversitesi
67 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Perde ve oyun
Hayatları boyunca her gün kendilerinden beklenen oyunculuktan içten içe bıkmış olan yoldaşlarımız bazı sebeplerden dolayı bu özgürlükten mahrum kaldılar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Nedir bu intihar kulübü?
Yani şimdi, biliyoruz ki hayat, bizi eğlendirdiği sürece aptalı oynadığımız bir sahneden başka bir şey değildir. Modern bir konfordan yoksun bir kolaylık aşaması daha var, sahneyi kolayca terk etmemizin, özgürlüğe varan arka merdivenleri kullanmamızın bir yolu aslında bu ya da dediğim gibi Ölümün mahrem kapısını aşmanın yolu. Sevgili asi dostlarım, iște bunu bize İntihar Kulübü sağlıyor.
İyi geceler sevgili mahvolmuş dostlarım
Kırık kanatlarınla uçabilir misin?
Bazı kitaplar vardır, sadece bir hikaye anlatmaz; ruhunuza işler, size kendinizi sorgulatır. Halil Cibran’ın Kırık Kanatlar kitabı da tam olarak öyle bir eser. Bu, sadece bir aşk hikayesi değil; kaybedilen bir cennete yazılmış, her kelimesi gözyaşıyla ıslanmış bir ağıt. Kitap boyunca yazarın o genç, masum ve tutku dolu aşkı olan Selma Karami’ye duyduğu sonsuz hayranlığa tanık olurken, kalbimin sızladığını hissettim.
Selma, o dönemin toplumsal zincirleri içinde esir alınmış, ruhu hapsedilmiş bir melekti. En çok beni yaralayan, onun saflığının, güzelliğinin ve aşkının, çirkin, açgözlü bir düzenin kurbanı oluşuydu. O, gökyüzüne aitken, zorla yeryüzünün çamuruna çekildi. Özellikle o mecburi evlilik sahnesi ve Selma’nın yavaş yavaş soluşu... Kitabın en başında o el değmemiş, ilahi aşkı okurken duyduğumuz coşku, sonlara doğru yerini boğucu bir kedere bırakıyor. Tıpkı bir çiçeğin zorla kökünden sökülüp, karanlıkta çürümeye bırakılması gibi.
Hikayenin sonunda, sevgili Selma’nın ölüm sahnesi ve o kısacık, acı dolu hayatın finali... O an, aşkın ne kadar güçlü ve aynı zamanda ne kadar kırılgan olduğunu bir kez daha anlıyorsunuz. Cibran, bize aşkın bir kere yaşanıp bittiğini değil, ruhumuza bir yara izi olarak kazındığını fısıldıyor.
Tüm bu acıların yanı sıra, kitapta en çok hayran kaldığım şey yazarın kederi bile şiire çevirme gücüydü. O, yaşanan trajediyi basitçe anlatmıyor; onu yüceltiyor, kutsallaştırıyor. Sanki kırık kanatlarımızla bile uçabileceğimizi, o acının bizi daha derin, daha bilge bir insan yaptığını söylüyor.
Kırık Kanatlar, bana aşkın sadece iki bedenin birleşimi olmadığını; iki ruhun evrenin en derin sırrında buluşması olduğunu bir kez daha sorgulattı. Bu, sadece bir kitap değil, ruhunuza dokunacak, sizi derinden sarsacak, unutulmaz bir deneyim. Eğer
