Ayşe
@yesil02
Reklam
Bir Medine MeselesiTarih
Benim kupkuru kelimelerim, Fahrettin Paşa'nın kim olduğunu ve Medine'de yazılan destanı anlatmaya yetmez. Fakat bilmeyenlere tanıtmak ve tarihe ışık tutmak adına naçizane birkaç söz söylemeyi, bir Türk evladı olarak kendime borç bilirim.
Kendisine "Çöl Kaplanı", "Çöl Aslanı", "Çöl Ortasında Plevne Kahramanı" da denen Fahrettin Paşa, kupkuru ve kavurucu çölün ortasında, askerleriyle birlikte aç, susuz ve askerî malzemeden yoksun bir şekilde, yeri geldiğinde çekirge yiyerek; Osmanlı hükümetinin: "Silahlarınızı İngilizlere bırakınız ve Medine'yi boşaltınız." emrine rağmen, esareti reddedip silahlarını bırakmayarak ve "Ya Rasullallah, biz seni bırakamayız." diyerek Medine'yi müdafaa etmeye devam eden şerefli, haysiyetli, onurlu ve Atatürk'ün de deyimiyle "Sağlığında Adını Tarihe Altın Harflerle Yazdıran Kahraman" bir Türk kumandanıdır.
Hem öyle bir kumandandır ki Osmanlı Hükümetinin, İngilizlerin ve Arapların tekrarlayan baskıları neticesinde, başka çaresi kalmayarak, Medine'yi boşaltmak mecburiyetinde bırakıldığında dahî, veda ziyareti yapmak istemiş ve bu ziyaret esnasında Peygamberini bırakamayarak yanında bulunan yaverine, "Mücaviriz. Herhangi bir mücavir gibi." (Yani dünyanın dört bir yanından yerini yurdunu bırakarak gelip de ayrılamayarak, ömürlerinin sonuna kadar Peygamberin yakınına yerleşen Müslüman) diyerek yine Peygamberini ve Medine'yi bırakmamıştır.
Onun bu efsanevi direnişi, biz torunlarının da sinelerini gurur ve onurla doldurmuştur. Fakat Fahrettin Paşamızın Medine'den bir çıkarılışı, hattâ bir koparılışı vardır ki yalnız bizim göğsümüzü hüzne boğmakla kalmayıp bütün Medine'nin en acıklı, en hazin sahnesi olmuştur. Haklıydın Paşam! Ağlayan yalnız sen değildin. O ayrılışın acısını bizler de hâlâ sinemizde taşıyoruz. Unutmadık ve unutturmayacağız. Yazarın
Döndüğümüz İstanbul, üç yıl önce Hicaz'a giderken bıraktığımız o bizim sevgili İstanbul'umuz değildi. Renkleri bile gözlerimizi karartan, benliğimizi inciten bir sürü yabancı bayraklar altında, Türk'e kan ağlatan, bir bambaşka yer olmuştu.
Desem ki bin kere "İnsanım" kanan kim? Hem niçin kansın?
Hayır... Hürriyetin, hakkın, masum oldukça insansın.
Bu hürriyet, bu hak bizden her gün aheng-i say ister.
Nedir üç dört alın? Bir yurdun alnından boşalsın ter.
Reklam