Ayşe
@yesil02
Okul Öncesi Ögretmeni
Lisans
20 Nisan
111 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Bir Medine MeselesiTarih
Benim kupkuru kelimelerim, Fahrettin Paşa'nın kim olduğunu ve Medine'de yazılan destanı anlatmaya yetmez. Fakat bilmeyenlere tanıtmak ve tarihe ışık tutmak adına naçizane birkaç söz
Reklam
Puan vermedi·232 syf.··
Beğendi
·2023 2. kitabı
·25 saatte okudu
·Okunma: 15 Mart 2023 01:58
"Hayat, biz planlar yaparken başımıza gelenlerdir."
İşte bu söz bu kitabın ana temasına cuk diye oturuyor. Biz farkına varamıyoruz ama üzerimizden zaman geçiyor ve her güzel şeyi solduruyor. Yazarın da dediği gibi: "Hiç kimse onun elinden kurtulamıyor."
Peki biz, geçip giden bunca zamanın içinde sahiden yaşıyor muyuz? Yoksa bir monotonluk maratonunun içinde koşturuyor muyuz? Bir yerde duymuştum, ölüm bir şey değil, yaşamamak korkunç, diye. Ama bize yaşamayı hayat geçtikten sonra öğretiyorlar. Sonra da yaşamak denen saltanatın soytarılığı kalıyor üzerimizde.
"Madem öyle küçük at, ovadaki yol boyunca koş dört nala, daha geç olmadan koş, yorulsan bile, yeşil çayırlara, bildik ağaçlara, insanların oturdukları yerlere, kilise ve çan kulelerine varmadan sakın durma." (Sayfa 146)
Varoluşunuzu sorgulayacağınız harika bir eser. Okuyun, okutturun.
Ne kadar isterse istesin bir Doğulu, tam anlamıyla bir Batılı olamaz ya da tam tersi. Çünkü bunun için içimizdeki kökleri sökmemiz gerekir. Fakat bunu yaparsak ne olacağı gayet açık: hiç şüphesiz ki kökleri sökülen bir çiçek ölmeye mahkûmdur. İşte bu yüzdendir ki Batı'nın Avrupaî havası ne kadar göz kamaştırıcı olursa olsun, aslında bizleri içten içe çürüten bir zehirdir. Yakup Kadri de bu kitabında, sahibi olmadığımız bir zihniyetin, üzerimizde biçimsiz ve çirkin bir esvap gibi eğreti durduğundan bahsetmiş. Biraz özümüzü hatırlamak ve birtakım iç muhasebeler yapmak için okunması gerektiğini düşündüğüm harika bir yapıt.
Mahrem; duyulmaması, görülmemesi gereken, gizli şey demek. Peki mahrem olan ne? Yani neyin görülmemesi gerekir, neyin gözler önüne serilmesi?
İnsanoğlu çirkinliğini, çirkin olduğunu düşündüğü her şeyini saklar. Kaçırır diğer gözlerden, üstünü örter kalın örtülerle. Tıpkı nefsinin ona fısıldadığı kötü şeyleri sakladığı gibi ya da biriyle yeni tanışırken sakladığı ruhunun karanlık tarafı gibi. Peki ama seyircisiz kalabilir mi gerçekler, saklanabilir mi gözlerden? Sonuçta seyirlik bir dünya bu. Görmeye ve görülmeye dair. Elbet gün yüzüne çıkmaz mı örtünün altındakiler? Peki hangi nazarla bakınca görülür, görünenin ardındakiler? Ya da hangi ayna görünmeyenleri görünür kılar?
Ben de yazar gibi merak ediyor ve bilmek istiyorum bir mahremiyeti var mı insanoğlu-insankızının, insan olmanın?
Bir tarafta Ali Osman Taylar, diğer tarafta Alistair John Taylor... Birbirine karışmış hayatlar...
Birbirlerini hiç tanımadan birbirlerine düşman olan iki farklı milletten askerin savaşa karşı bakış açıları, savaş esnasında yaşadıkları, savaşın zihinlerinde bıraktığı derin izler...
Çanakkale Savaşı esnasında yaşanan trajik bir olayı konu alan eser, savaşın ne kadar saçma ve anlamsız olduğunu gözler önüne seriyor.
Sadece tarih meraklıları için değil, tüm Türkler ve hatta Anzaklar tarafından okunması gerektiğini düşündüğüm harika bir eser.
Reklam