Centilmenlerin işi ise bitmiyor. Çektikçe çekiyorlar. Arkadan, önden, yandan... Topluca, teker teker... Kahramanlıklarını ispat için sanki vesika topluyorlar. Çoğu da genç... Her hallerinden harp, marp görmedikleri belli. Ama ne gam, silah kullanmadılarsa da fotoğraf makineleri var ya...
Ama bu centilmenlere biri: "Bu adamları hangi savaşta esir aldınız?" diye sorsa verecekleri cevap ne olurdu acaba? Centilmenler pişkindir. Bir omuz silkiş ya da bir sırıtışla da yetinebilirler. Onlara lazım olan, memleketlerine dönünce eşlerine, dostlarına: "İşte bakın, kahramanca dövüşerek yere serdiğimiz düşmanlardan arta kalanlar." diye bu fotoğrafları gösterip böbürlenmek. Kim bilir bu süngülüler arasında belki Çanakkale'de sillemizi yemiş meşhur Anzaklar da vardır.