Depremde evde değildik. Eve gelince gördük ki dolaplar, kitaplar devrilmiş; yüzlerce kitap yerlerde. Şimdi o kitaplar ne olacak? "Canını kurtarmışsın yetmez mi?" demeyin. Kitaplar da insanın canı gibi. Birine bile zarar gelse içimden bir şeyler kopar.
Geceleri sabahlara kadar okumayayım da ne yapayım? Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim.
Bir insanı sevmekle başlamıyor mu her şey? Seveceksin tabi. Seveceksin ki masmavi denizler renk renk çiçekler daha bir güzel görünsün gözüne. Hem sevmeyip ne yapacaksın sanki? Nereye dönsen mutlulukla karşılaşmak istiyorsan, sabahları sırıtarak uyanma arzusundaysan hayata küsmeyip sevgiyle barışacaksın.