Lui
@yesilimtrak
(Karabatak)
.
Ve ancak bir merhaba ile başlar dünya değişmeye...
79 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Çok güzel muhakkak okunmalı şeklinde okadar çok yorum duyunca eee birde psikiyatrik bir kitap, yazarın hayatını ele alıyor derken çok ilgimi çekmiş bir an önce hevesle başlamıştım. Fakat ilerledikçe anladım ki sevenin çokça sevdiği, sevmeyeninde “bu sayfayı da okuyayım olmadı bırakırım” diye diye elinde süründürdüğü bir kitap.
Ben ne yazık ki ikinci gruptanım. Beni okadar yordu, okadar sıktı ki ömrümden ömür çaldı desem yeridir.
Yarıda bırakmaya kıyamadım, devam etmeye takatim kalmadı derken; bir sonraki sayfada beni heyecanlandıran birşey olur umuduyla bitirdim sonunda. Oldukça ağır ilerleyen hatta ilerleyemeyen bir kitaptı benim için.
Kitap içerisinde ki mücadele, aslında günümüzdede var olan ve yarınımızda da artarak var olmaya devam edecek olan ruhsal bir karmaşa, hayata ait olamamanın, tutunamamanın verdiği ızdırap ve kaçış.. saklanılan yer de elbette istemsizce delilik.. bana aslında hepimizin birşeylerden kaçtığını, dolayısıyla hepimizin gizli birer deli olduğunu düşündürdü zaman zaman..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Daha önce Orhan Pamuk okuma fırsatım olmamıştı, yeni tanışıyoruz.
Kırmızı saçlı kadın uzunca zamandır kitaplığımda okunmayı bekliyordu ve nihayet okudum. Nasıl okuduğumu gelin de bana sorun.
Olayları çabuk sonuca bağlamayı seven ve tekrardan hiç hoşlanmayan biri olarak kitabın ilk sayfalarında öyle sıkıldım ki bitse de gitsek dedim çokça kez.
Tabi bunun yanı sıra Cem’in yaptıklarına “yok artık daha neler” demeyi de ihmal etmedim. Neyseki kuyucu çıraklığı bitince biraz daha akıcı hale geldi olaylar.
Kırmızı saçlı kadının anlattıklarına geldiğimde yine aynı sıkılganlığa uğradım.
Hep aynı şeyleri anlatıyor gibi geldi durdu bana.
Sarah jio kitapları ile yeni tanışıp ikisini üst üste okumuş oldum. Bunda da tıpkı Yağmur Sonrası gibi ilk bir iki bölümde bir türlü kitabın içine giremedim. Bu benden kaynaklı olabilir. Ön yargılı veya sabırsız yaklaşıyor ve beklentimi karşılamadığı için sıkılıp kitaba giremiyor olabilirim. (Bu özeleştiri de burda kalmış olsun :). )
Fakat bir kaç bölüm sonrasında hikaye insanı öyle bir içine alıyor ki verilmek istenen duyguyu en derininde hissetmeye başlıyorsun. Benim için tam olarak böyle oldu. Yine kapıldım rüzgarına okudum da okudum bir bakmışım ki bitmiş çoktan.
Kitap bittikten sonra bir süre etkisinden çıkamadım. Hala kemdimi oralarda bir yerlerde gibi hissetmeye devam ettim.
Sanırım Sarah jio kitaplarının devamı gelecek..
Sevgiler
Okumaktan zevk aldığım kitaplara nazaran dili biraz hafif geldi ilk başlarda . Hatta bundan mütevellit kitaba adapte olmakta zorlandım. Fakat bir kaç bölüm sonrasında sürüklemeye başlıyor okuyucuyu. Hatta kitabın yarısını biraz önce bir sayfa daha, bir sayfa daha derken bitirivermişim.
Sonlara yaklaştıkça bitmesin biraz daha diye hayıflansamda bitiverdi haliyle..
Ahmet Ümit' in tekrar tekrar aynı keyifle okuyacağım kitapları olmasına rağmen bu kitap bana biraz basit, hızlıca yazmış olmak için yazılmış gibi geldi. Keyifliydi ama bölümlerin kısalığı o verdi hazzı hep yarıda bıraktı. Özellikle son kısım tamamen yarım kalmış gibiydi.
Sevdim mi sevmedim mi oda arafta. Okunmaz mı, okunur fakat Ahmet Ümit beklentisini karşılamaz.
