#kitapyorum
#jacklondon
#uçuruminsanları
#208sayfa
#cemyayınları
Ahahaa beyin yakan kitap??? Oooo delireceksin diyen arkadaş nerden bilsin ben bir on yıl kadarr önce delirmişim zaten.. Hayatımın en en en anlamlı yıllarıydı.. Ahh ahh araki bulasın!! 2005-2006 serna/ seral grevi( bkn: serna seral grevi diye aratırsanız google amca benide ifşa edebilir.. Kara kaplı deftere yazıldık bir kere) Jack London'ın kar zarar ilişkisini net bir şekilde ortaya koyduğu satırlarda eski patronumun sesi çınladı kulaklarımda.. Adam zarar ediyordu, zam yoktu ve bu üçüncü zamsız yılımızdı Ahaa uyanış başlasın artık dimi?? Zarar?? Kardan edilen zarar.. Tabiiki biz sendikayla tanışana kadar bundan bihaber yaşayıp gidiyorduk ( Gerçi ben hep en önde olup on kişi gittiğimiz patronun karşısında üç kişi kalma olayını çok yaşadım ama olsundu artık o kadar)
Bir kitabı okumakla bir kitabı yaşamak çok farklı bişeymiş. Bu kitapta tamda bunu hissettim.. Dan Cullen'in hikayesinde ( sonum ona benzemez umarım) kendimi buldum.. Kitaptan alıntı: Dan Cullen'den bahsediyor" o günden sonra fişlenmiş biri olarak yaşamış, bir grevde öncü olmanın hesabı kendisinden on yıl, belki daha uzun sorulmuştu""" oolalalaaa sendikalı olmak istediğimiz ilk açığa çıktığında " adınız listeye işlenir , bu sektörde hiçbir yerde iş bulamazsınız" demişlerdi bize Dinledikmi tabiki hayır.. Demirden korksak trene binmezdik dedik neyse o gğnlerden bana kalan değişen, gelişen ve sorgulayan bilincim oldu. Hala tekstil sektöründe iş bulmakya zorlansamda oda olsundu...
Ayy şunuda yazmazsam olmayacak. Onur akın diyorya hani " seviyorum seni ekmeği tuza banıp, banıp yer gibi " diye.. Şu kitabı okuyana kadar inanın şarkıyı boşuna dinlemiş gibi hissettim.. Neden mi?? Okuyunca anlayacaksınız.. Üşenmeyin alın okuyun anlayacaksınız