Elif: Resim aklın gördüğünü gözün şenliği için canlandırmaktır.
Lam: Gözün dünyada gördüğü, akla hizmet ettiği kadar girer resme.
Mim: Demek ki güzellik, aklın kendinden bildiğini, gözün dünyada yeniden keşfetmesidir.
[...] Şimdi orada çıplak kestane ağaçlarının dalları arasından bir an gördüğüm damın altında, dünyanın en güzel kadını var. Ama ben aklımı kaçırmak istemiyorum.