İçimden döķülenlerEdebiyat
Aslında inceleme yazmak gibi bir niyetim yoktu. İyi bir çalışma yapmadan üstünkörü bir şeyler yazıp geçmek bana hep gereksiz gelmiştir. Ama bu sefer yazmak istedim çünkü birilerinin aklını çelerim de kitabı okumasına vesile olurum fikri beni cezbetti.
Uzun bir süre sonra bir kitabın beni bu kadar içine çektiğini ve etkilediğini hissettim. Bunu en son 
Çiçekler Büyür ‘de yaşamıştım. İki romanda da aynı tat var gibiydi. Tarih, kültür, hüzün, aşk vs. hepsini doruklarına kadar hissettim.
Kitap fazlaca kültürü içinde barındırıyor. Özellikle de İran ve o bölgede yaşayan Türklerin kültürü. Tebriz, Yezd, Bakü, Tiflis, Batum, Trabzon ve İstanbul… Romanı okurken bütün bu şehirleri hikayenin akışı ile birlikte siz de geziyorsunuz ve yaşıyorsunuz. Hikâye belki Seddarhan ve Zehra’nın birbirlerini bulma hikâyesi ama bu gerçekleşene kadar o kadar etkileyici hadiseler yaşanıyor ki bu beklenti aklınızdan uçup gidiyor. İki karakterin de kendi hayatları farklı birer roman oluşturacak kapasitede. Nihayet birbirlerini bulduklarında ben bile kendimi artık rahatlamış hissetmiştim. Ve nadiren oluşacak bir duygu olarak romanın bittiğine üzüldüm.
Amaç incelemeden ziyade duygularımı paylaşmak olunca çok da uzatmak istemiyorum. 
Nar Ağacı bir kitap tavsiyesi isteyene en başlarda adını vereceğim bir eser oldu. Tek pişmanlığım: Adını bu kadar duymuşken okumayı bu zamana kadar ertelememdir.
Herkese keyifli okumalar…
Çiçekler Büyür ‘de yaşamıştım. İki romanda da aynı tat var gibiydi. Tarih, kültür, hüzün, aşk vs. hepsini doruklarına kadar hissettim.
Kitap fazlaca kültürü içinde barındırıyor. Özellikle de İran ve o bölgede yaşayan Türklerin kültürü. Tebriz, Yezd, Bakü, Tiflis, Batum, Trabzon ve İstanbul… Romanı okurken bütün bu şehirleri hikayenin akışı ile birlikte siz de geziyorsunuz ve yaşıyorsunuz. Hikâye belki Seddarhan ve Zehra’nın birbirlerini bulma hikâyesi ama bu gerçekleşene kadar o kadar etkileyici hadiseler yaşanıyor ki bu beklenti aklınızdan uçup gidiyor. İki karakterin de kendi hayatları farklı birer roman oluşturacak kapasitede. Nihayet birbirlerini bulduklarında ben bile kendimi artık rahatlamış hissetmiştim. Ve nadiren oluşacak bir duygu olarak romanın bittiğine üzüldüm.
Amaç incelemeden ziyade duygularımı paylaşmak olunca çok da uzatmak istemiyorum. Nar Ağacı bir kitap tavsiyesi isteyene en başlarda adını vereceğim bir eser oldu. Tek pişmanlığım: Adını bu kadar duymuşken okumayı bu zamana kadar ertelememdir.
Herkese keyifli okumalar…
Nar AğacıNazan Bekiroğlu
#okudumbitti Kitabın ilk yayın tarihi 2012
536 sayfa
Okuduğum ilk Nazan Bekiroğlu kitabı. Hem çok hızlı hem de ağır gittiğini söyleyebilirim.Çabuk bitse üzülecektim, bitmek bilmeseydi sıkılacaktım. Tam kararında, çok keyifli bir okuma oldu benim için.
Sevdanın, acının, gurbetin, savaşın, muhacirliğin, gitmenin, kalmanın, gidememenin bu gökyüzü altında nelerin yaşandığının ve daha nicelerin yaşanacağını anlatan, her cümlesiyle tüm duygusuyla içimi ezip geçen bir kitap oldu Nar Ağacı.
Kitabın kurgusu, gerçek kesitlerin sunumunun gerisinde gibi. İlgi, hikayeden uzaklaşıp, yazarın kalemine yoğunlaşıyor, dil o kadar ince işlenmiş ki, algınız ayrıntıların içinde seyir halinde sanki. Mekan tasvirlerine içinizin gitmemesi imkansız, bu gösterişli kullanım kitabın sürükleyiciliğine engel haliyle.Ancak bu niyetle okunursa derde deva olur.
Yazarın yanına oturup uslu uslu hikayeyi dinler gibi okudum, belki aynı denizin cocuğu, belki aynı kıyının insanı, belki aynı yeşili, bahçede aynı nar ağacını görerek büyüdüğümüz için.O Harşit'in denize döküldüğü yerde çayın yanına oturduk birlikte ağladık, güldük.
İlk defa bir romanın bu kadar içinde hissettim kendimi, olayları izleyen o gölge bendim sanki.Öyle içten öyle sıcak anlatılmış ki olayların içinde kendini kaybetmemek mümkün değil.Ayrıca acaba benimde böyle bir hikayem var mıdır diye düsünmeden edemiyor insan. Bende, çölün ortasındaki Yezd'e gitme isteği dahi uyandırdı desem yalan olmaz.
Konu: 1. Dunya savaşının başlamasıyla Ruslar 1916 da Trabzon'u işgal eder, Zehra ve ailesi çıkan göç emriyle arkalarında evin reisi gazi Hacıbey'i bırakarak İstanbula doğru yollara düşerler. Göç emri çıktıktan sonra Trabzon'dan ayrılan ailenin bireyleri her sıkıştıklarında degerli bir takıyı bozdurup yoluna devam etmişler,
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Nar Ağacı romanı aslında iki ana karakterinin; Settarhan, Tebrizli soylu bir halı tüccarı ve Zehra, Trabzonlu bir genç kız, birbirlerini bulma yolunda akan hayatlarının nerelerden ve nasıl geçtiğini, 1912 Balkan savaşlarından başlayıp 1. Dünya Savaşı sonlarına kadar Trabzon, Taht-ı Süleyman, Tebriz, Yezd, Bakü, Tiflis, Batum, İstanbul hattında yaşananları tarihi bir anlatımla kendisine atmosfer yaparak anlatan âdeta bir doğu masalı, bir edebiyat şöleni, beş yüz küsür sayfalık bir şiir.
“Kaderin akıl almaz haritasında her şey sanki bu an için tanzim edilmiş” syf 506
Bu romanda aşk, yüksek sesle dile getirilmiyor. Daha çok içe doğru yaşanıp; gözlerden sakınılıyor, zamana emanet ediliyor sanki. Zehra ile Settarhan’ın yolları kesişirken, aslında iki insan değil, iki coğrafya, iki kader, iki yalnızlık birbirine dokunuyor. Savaşların, göçlerin ve yitirilen yurtların gölgesinde büyüyen bu hikâye, kalplerimizin en kırılgan yerine dokunuyor.
Yazarın dili (ah beni benden alan yazarın dili kullanımı zaten) bir nehir gibi akıyor; bazen duruluyor, bazen taşıyor. Betimlemeler yalnızca mekânları değil ruh hallerini de resmediyor. Okur olarak bir olay örgüsünü takip etmekten ziyade, bir hâlin içinde yürüdüğünüzü hissediyorsunuz. Tarihî gerçeklikle kurgu arasındaki çizgi ustalıkla dengelenmiş.
Okumaya başlamadan önce bir aşk hikayesi okuyacağımı düşündürmüştü bana ilk izlenimlerim. Ama kitap bitmeye yaklaşıp da hâlâ Settarhan ve Zehra bir araya gelmeyince biraz huysuzlandım. Tam o sırada şu satırları okudum yazardan:
“Artık bu ırmaklar birleşse Allah’ım” diyorum. Daha ne kadar yol ne kadar fotoğraf gerekecek bana ki bu iki ırmağı birleştirebileyim. Syf 414
Yani, yazar aslında romanın ana karakterlerinin aşkını anlatmıyor bize, onları birbirine götüren yolda hem onların hem
*’Çok uzaklarda kalmıştı o günler,sanki hiç yaşanmamıştı…’
*Elime bir kitap aldım.Seyahatnameli bir romana bu sergüzeştin sonuna geldim.Şimdi sıra benim bu kitabı hissettiklerimde…
Kalbin,aşkın ve şiirin zamanı olan cennet zamanındaydım sanki.Yani zamansızlıkta…
*Okurken zamanda uzun bir yolcuğa çıktım ve zaman durdu sanki.Trabzon-Bakü-Tebriz-Taht-ı Süleyman,Isfahan,Şiraz,Yezd,Batum,Tiflis ve Istanbul’a…Hayret sanki hiç geri dönmeyecekmişim…
*Birinci dünya savaşına uzanan bir öykü.Farklı inançlar ve kültürlerin aktığı buram buram tarih kokusunu içime çekerek okudum..
Aşk ve tarihin iç içe geçtiği,iki büyük savaşın savurup yeniden şekillendirdiği hayatlar…
*Tebriz’in meşhur halı tüccarının deli fişek oğlu Setterhan ve Trabzon’un incisi Zehra..
—-‘Sen öyle çağırmasan ben böyle gelmezdim.___
_Ben böyle çağırmasan sen öyle gelmezdin._’
Bir tarafları hep kırık kalacaktı belki ama;gözlerinin içine baktılar titreyerek.Gören gözlerin hatırına sevdiler o gözleri…
Balkan Harbi sanki bu iki çift gözün karşılaşması için çıkmış.Milyonlarca ihtimal arasındaki tek mümkünün gerçekleşmesi için yaşanmış bütün bunlar…
•••Nazan Bekiroğlu kalemini ne kadar çok sevsem de;tekrarlayıcı betimlemeleri ve ağdalı cümleleri nedeni ile okurken oldukça sıkıldım.Bölümlerden sonra bazı karakterlerin çok fazla gerilerde kaldığını düşünüyorum.Yine de benim için güzel bir deneyim oldu.
*Yazacak çok var aslında ama yine ne yazsam eksik kalacak. O yüzden ben yorumu kapatıyorum sizler okuyun derim.:)
Ve son olarak bu güzel yolculukta bana eşlik eden sevgili kitap dostlarım 
Nrgnbkn ve 
E. ‘ a sonsuz teşekkürler sunuyorum..:) Birlikte güzel yolculuklara kitaplarla ve sevgiyle kalın…:)
Nrgnbkn ve E. ‘ a sonsuz teşekkürler sunuyorum..:) Birlikte güzel yolculuklara kitaplarla ve sevgiyle kalın…:)Gizli Bir Medeniyetin Ufak Bir Raporu
İran Gezi Rehberi, başta genel olarak İranın kültür, din, halkları, sosyal yapısı, gelenekleri, sanatı,tarihi ve coğrafyası hakkında kısa bir bilgi vermiş. Sonrasında İranın şehirleri olan Tebriz, Tahran, İsfehan Kasan, Şiraz, Yezd ve Meşhed hakkında daha özelde bilgiler vermiştir. Her bir şehrin tarihi,sanat, ekonomisi, gezilecek mekanlar, konaklama yerleri, yiyecek içecekleri ve ulaşımı hakkında çok net güzel bilgiler vermektedir. Her bir şehrin ayrıntılı haritası bulunur. Okuyup haritayı inceledikçe oralardaymışsın hissiyatı veriyor. Yazar eseri okadar güzel hazırlamış ki dil konusunda sıkıntısı olmaya bu kitapla gidip çok rahat bir şekilde İranı gezebilir.
1roman ne kadar güzel olabilirse o kadar güzeldi..
Tedirginlikle başlayıp ağlamaktan helak olduğum kitap.. Bir roman en nihayetinde bu kadar ağlanır mı diye geçtiğinde içimden: yankılanarak şu cevap geldi aynı yerden..Ağladığım; ruhumun en kuytu köşelerine sinmiş duygularımı o karanlıklarda bulup ayine oluşunaydı, savaşı tüm çıplaklığıyla anlattan bölümlerin içinde satırlar oluk oluk kanarken bi kurşun bile atamadan aç sefil hastalıktan ölen ,gençliğini feda ettiği devletinin doyuramadığı ,yol gösteremediği,koruyamadığı civanlarınaydı.. Harşit'te muhacirlerle boğuldum,Sehend'de Settarhan ile dondum, yanmış köyde cesetlerin arasına saklanırlarken onlarla korktum,burnumun direği sızladı konulardan,yezd çöllerinde kervanlarla perişan oldum,sessizlik kulesine giderken bağlanan pavand benim bileğimi kesti.. Ne ladar yazsam ,nerde dursam.. yazar bir gölge gibi kahramanları izlediğini söylüyor ama o gölgenin aslında okuyan ta kendisi olduğunu kitap biterken farkediyor okuyucu,sen beni görüyor musun diyen delikanlıyla çarpıştıpında.. Böyle edebi kıvrımları zihin kıvrımlarım arasından menderseler gibi usul usul akıp geçmiş bir kitabı ,anadilimde okumanın mutluluğu içindeyim.. Bolca akıttığım gözyaşım o menderslere benden bir hatıra olsun..