Yaşama karşı duyduğum zevkleri yitirmeye başladım. Hiçbir şeyden tat alamıyorum; dokununca hissedemiyorum, gördüğümü idrak edemiyorum. Bir virüs dolaşıyor damarlarımda ; bezgin, bitkin, yılgın bir virüs. Ruhumdaki çöküşü hızlandırıyor; güven, cesaret , erdem ve daha nice şeylerimi alıp görürüyor sanki. Günlük hayattaki sevincim, neşem gitgide azalıyor. Korku değil , hiçlik gelişiyor ruhumda.