Sineklerin Tanrısı, öykünün başlıca dört çocuğundan ikisinin, yani Ralph ile Domuzcuk'un tanışmalarıyla başlar. On iki yaşlarında olan Ralph, iyi huylu, zeki, güzel bir çocuktur.
Deniz Kuvvetleri'nde binbaşı olan babası gelip onları kurtarıncaya kadar bu ıssız adada, yetişkinlerin baskısından uzak, çok hoş vakit geçireceklerine inandığından sevinç içindedir.
Domuzcuk, Ralph'ın akıl hocası olur; tek başına bir beyin takımı işini görür. Gene Domuzcuk'un önerisiyle, dağın tepesinde bir ateş yakılması kararlaştırılır. Hiçbir zaman sönmemesi gereken bu ateş, çocukların kurtuluş umudunun bir simgesi, bu ıssız adayla dünya arasında tek haberleşme aracıdır.
Her insanda olduğu gibi, öteki çocuklarda da hem iyilik bulunur, hem kötülük. Ralph ile Domuzcuk'un kötü yanları, Jack'ın da iyi yanları vardır. Şu farkla ki, Ralph ve Domuzcuk'ta iyilik ağır basar, Jack'ta ise kötülük. Gerçi çocukların çoğu Jack'tan yana çıkar ama bunun gerçek nedeni yaratılıştan kötü oluşları değil, sadece güçsüz olmalarıdır. Çocuklar Ralph'ın yanında kalıp, barınakların yapımında uğraşmak ya da Domuzcuk'un akıllı sözlerini dinlemek gibi can sıkıcı işlere katlanamazlar. Yüzlerini boyayıp eğlenebilmek için, ava gidip domuz etiyle karınlarını doyurabilmek için, büyüklerden öğrendikleri savaş oyunlarına heveslendikleri için ve her şeyden fazla canavardan korktukları, onları koruyacak birini aradıkları için Jack'a boyun eğerler, kabileye katılırlar. Katılmalarıyla işler de eskisi gibi olmayacak Ralph en son tek başına kalıyor çok fazla spoiler verdim;)) kitapla baş başa bırakıyorum keyifli okumalar dilerimm
Kitabın sonsöz’ünde şöyle bir paragraf geçmektedir: 𝑆𝑖𝑛𝑒𝑘𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛 𝑇𝑎𝑛𝑟ı𝑠ı'𝑛ı𝑛 başlangıcını okuyanlar, bu kitabı ıssız bir adada yazılmış bir öykü, R.M. Ballantyne’ın 1858’de yazdığı ünlü çocuk kitabı 𝐶𝑜𝑟𝑎𝑙 𝐼𝑠𝑙𝑎𝑛𝑑’ın (Mercan Adası) çağdaş bir uygulaması sanırlar.
Sineklerin Tanrısı'nı çocuklar için yazılmış bir serüven romanı saymak doğru değildir. Hatta bu kitap bir roman da değil, gerçekçi bir anlatımla yazılmış olmakla birlikte, bir alegoridir, yani simgesel anlamları olan bir öyküdür. Bende Sinekler’in Tanrısı’nı okumaya başladığım zaman çocuk romanı yanılgısına düşmüştüm. Ama işin aslı çok daha farklıymış...
Golding'in bu kitabında bir mercan adası ve İngiliz çocukları vardır. Yaşları altı ile on iki arasında olan bu çocuklar, gelecekteki atom savaşı sırasında, güvenilir bir yere götürülmek üzere bindikleri uçak bir saldırıya uğradığı için bu mercan adasına düşmüşlerdir.
Başlıca çocuklar Ralph, Domuzcuk, Jack, Simon, Sam, Eric...
Ralph, iyi huylu, zeki, güzel bir çocuktur. Deniz Kuvvetleri’nde binbaşı olan babasının gelip onları kurtaracağına dair umutla bu ıssız adada, yetişkinlerin baskısından uzak, çok hoş vakit geçireceklerine inandığından sevinç içerisindedir.
Domuzcuk’a gelirsek onun gerçek adını hiçbir zaman bilemeyiz. O neredeyse herkes tarafından dışlanan bir çocuk oldu. Şişman, neredeyse kör, ikide bir nefes darlığı nöbetleri geçiren ama aynı zamanda bir o kadar en gerçekçi ve çocuklar arasında en üstün zekâlısıdır diyebiliriz.
Simon...Herkesin derdini dert edinen, iyi yürekli, sezgileriyle gerçeği ve geleceği görebilen bir çocuktur.
Jack...Kendinden başkasını hor gören, zorbaca bir baskıya inanan ve kötülüğe meyilli bir çocuktur. Zamanla güçlenen Jack zorbalığını da arttırır.
Kitapta anlatılanlar aslında insanın güç elde ettikçe nasıl da
Sonsöz
William Golding 1911 yılında İngiltere’de doğdu. Önce fen bilimleri, sonra da İngiliz edebiyatı okuyarak Oxford Üniversitesi’nde eğitim gördü. İkinci Dünya Savaşı’ndan önce ve sonra uzun süre öğretmen olarak çalıştı. Savaşta deniz eri oldu; müttefiklerin Normandiya Çıkartması’na ve daha birçok çarpışmaya katılıp subaylığa yükseldi.
Golding, 1934’te hiç kimsenin ilgisini çekmeyen bir şiir kitabı çıkarmıştı. “Şiir yazamadığım için düzyazı yazıyorum” diyen Golding, yirmi yıl sustuktan sonra 1954’te Sineklerin Tanrısı’nı (The Lord of the Flies) yazdı. Bir söylentiye göre, yirmiye yakın yayınevi bu kitabı basmaya yanaşmamıştı. Ne var ki, Sineklerin Tanrısı basılır basılmaz, Golding büyük bir üne kavuştu. Peter Brook, 1963’te, çağımızın klasiklerinden sayıldığı için, okullarda ve üniversitelerde okutulan bu kitabın oldukça ilginç bir filmini çevirdi. Golding, Sineklerin Tanrısı’ndan sonra beş roman daha yazdı:[1] The Inheritors, Martin Pincher, Free Fall, The Spire, The Pyramid. Bunlar da değerli yapıtlar olmakla birlikte, belki Sineklerin Tanrısı’ndan daha çapraşık, anlaşılması çok daha güç olduğundan, bu ilk kitap kadar ilgi görmedi.William Golding 1911 yılında İngiltere’de doğdu. Önce fen bilimleri, sonra da İngiliz edebiyatı okuyarak Oxford Üniversitesi’nde eğitim gördü. İkinci Dünya Savaşı’ndan önce ve sonra uzun süre öğretmen olarak çalıştı. Savaşta deniz eri oldu; müttefiklerin Normandiya Çıkartması’na ve daha birçok çarpışmaya katılıp subaylığa yükseldi.
Sineklerin Tanrısı’nın başlangıcını okuyanlar, bu kitabı ıssız bir adada çocukların serüvenlerini anlatan, küçükler için yazılmış bir öykü, R.M. Ballantyne’ın 1858’de yazdığı ünlü çocuk kitabı Coral Island’ın (Mercan Adası) çağdaş bir uygulaması sanırlar. Hatta Golding, kendine özgü buruk alaycılıkla, okuyucunun bu
VAR MI KÖTÜLÜK GİBİSİ?Edebiyat
Sineklerin Tanrısı, Nobel edebiyat ödüllü İngiliz yazar ve şair William Golding’in, ıssız bir adada yaşları 6 ile 12 arasında değişen çocuklardan hareketle insanın ilkel yönünün nasıl ortaya çıkabileceğine dair yazdığı distopik bir romandır. 1954’te yayınlanan roman, yazarın ilk romanıdır ve kendisine uluslararası bir ün kazandırmıştır. Roman için gözlerden uzak bir adanın ve gelişim çağındaki çocukların seçilmesi tesadüf değildir. Yasalardan, ahlaki normlardan, eğitimden, sosyal kurumlardan uzak bir mekânda insan doğasının ilkel bir biçimde nasıl ortaya çıkabileceğine dair gerçekleri gözler önüne sermek için önemlidir kurgudaki bu unsurlar.
Yaşları 6 ile 12 arasında değişen çocukları taşıyan bir uçak, III. Dünya Savaşı (ya da Atom Savaşı) sırasında düşman ateşi tarafından vurulur. Çocuklar, başlarında kendilerini yönlendirecek bir yetişkin bulunmayan ıssız bir adada hayatta kalma mücadelesine başlar. Adanın bitki, meyve ve yaban domuzu açısından bolluğu, mükemmel denebilecek bir iklimin ortasındaki konumu ve bol miktarda içme suyuna sahip olması onu bir tür cennet gibi algılamamızı sağlar. Ancak insanın uygarlıktan uzakta, nasıl bir kimliğe bürüneceği sorusunun yanıtı, bu cennet imgesini zamanla tersine çevirir. Romanda çocuklar arasında yaşanan liderlik ve güç savaşımı, önce kutuplaşma, sonra kargaşa ve son olarak şiddetle kendini gösterir. Ortak çıkarların güçlü olanın bireysel hırslarına yenik düşmesi, zorbalık ve denetimsiz iktidar hırsı insanın özü ile ilgili karamsar bir tablo çizer.
Tarih boyunca sürekli savaşan, kendinden olmayanı yok etmeye odaklanmış insan ırkının şiddet ve kötülüğünün ardında yatan nedenler nelerdir? Uzun yıllar okul müdürü olarak çalışmış olduğu için gençlerin psikolojisi ve özellikle de grup dinamikleri konusunda
Sineklerin Tanrısı
Sineklerin Tanrısı; bir atom savaşı sırasında, güvenli bir bölgeye götürülen kalabalık bir çocuk grubunun içinde olduğu uçağın düşürülmesi ile başlar. Uçak Pasifik'te küçük bir adaya düşer, pilot ve görevliler hayatlarını kaybeder. Issız bir mercan adasında, yaşları 6 ile 12 arasında olan çocuklar, başlarında birer koruyucu olmaksızın yalnız kalmışlardır. Kitap, bu çocukların kurtulma ve hayatta kalma serüvenlerini anlatır. Ne var ki, konu olarak çok benzediği Robert Ballantyne'ın Mercan Adası adlı romanından farklı olarak, çocuklar, ait oldukları İngiliz medeniyetinin küçük bir modelini oluşturamazlar.
İlk başta demokrasi denemeleri ve kurallar, baskılardan uzak ve örnek bir düzen kurma isteği vardır; fakat çocuklar uygar insanın dahi kaçamadığı ilkel dürtülere yenik düşerler, adaya adım adım kaos hakim olur. Sineklerin Tanrısı ilk bakışta bir grup çocuğun ıssız bir adada hayatta kalma mücadelesini; temelde ise insanın doğasını çeşitli çatışmalar ve olaylar aracılığıyla anlatmayı amaçlayan bir kitaptır.
Kitap son derece alegorik, sembollerle dolu olduğundan dikkatli incelenmesi gerekmektedir. Olaylar bir uçağın küçük bir adaya düşmesinin sonucudur. Ada, dış dünyadan izole olmanın bir sembolüdür; çoğu ütopyada ortak olan bu mekân seçimi, karakterleri dış dünyanın olumlu ve olumsuz tüm etkilerinden uzaklaştırarak iç dünyalarına bir yolculuk yapmalarını sağlar. Sadece mekân seçimiyle bile Golding, kitabında bir çeşit ütopyayı anlatacağının işaretini verir okuyucuya. Ayrıca, pilot ve benzer büyüklerin tamamı kaza sırasında ölmüştür. Bu da izolasyonun güçlenmesini, çocuklar için rehber ve koruyucu olacak figürlerin ortadan kalkmasını sağlar. Bildikleri her yerden ve her şeyden uzakta, başlarında bir otorite olmaksızın tek başlarına kalmıştır çocuklar.
Sineklerin Tanrısı'na başladığınızda bu kitabı ıssız bir adada çocukların serüvenlerini anlatan, küçükler için yazılmış bir öykü olan "Mercan Adası" nın çağdaş bir uyarlaması sanabilirsiniz. Hatta Golding, bu şüpheyi desteklemek istercesine iki karakterine Ralph ve Jack adlarını verir.
Altı ile on iki yaş arasındaki çocuklar, gelecekteki atom savaşı sırasında, güvenilir bir yere götürülmek üzere bindikleri uçak bir saldırıya uğradığı için ıssız bir adaya düşmüşlerdir.
Kitap, öykünün başlıca dört çocuğundan ikisinin yani Ralph ile Domuzcuk'un tartışmalarıyla başlar. On iki yaşındaki Ralph, iyi huylu, zeki bir çocuktur. Deniz Kuvvetleri'nde Binbaşı olan babası gelip onları kurtarıncaya kadar bu ıssız adada, yetişkin baskısından uzak, çok iyi vakit geçireceğini düşündüğü için mutludur. Aynı mutluluğu paylaşmayan Domuzcuk (arkadaşları böyle seslendiği için burada da bu isimle çağırılıyor) şişman, kör denecek kadar miyop, sürekli nefes nöbeti geçirip, alt tabakaya özgü şivesiyle konuşan tek çocuk olarak diğerlerinden ayrılıyor.
Bir çare bulup kurtulmanın yolunu bulamazlarsa burada kalacaklarını düşünürler. o sebeple örgütlenmelilerdir. Adadaki tüm çocuklar toplanıp Ralph'i şef seçerler. Bu karara tek karşı çıkan Jack olacaktır. Zorbalığa dayanan üstünlüğünü adaya gelmeden kuran Jack, güçlendikçe bu zorbalığını arttıracaktır.
Sadece meyve yiyip oyun oynadıkları, geceleri de korkudan ağladıkları için, altı yedi yaşındakileri yaşamaları gereksiz yaratıklar sayar. Kendi içinde küçük bir Hitler yaratır.
Toplantıdan sonra, gemilere işaret vermek üzere dağın tepesinde bir ateş yakılması kararlaştırılır. Asla sönmemesi gereken bu ateş adadaki çocukların kurtuluş umudunu simgeler.
Zamanla da bir canavar korkusu sarar tüm adayı. Domuzcuk inanmaz canavarın varlığına.