Geçmez sandıkların da geçiyor. Önce için geçiyor ,sonra gözünün önünden anıların geçiyor . Sonra geçmez sandığın kabuk tutan yaralarında geçiyor. Bende gidiyorum artık...
Bazen tüm koşulları uygun olsa bile nefes alamayabilir insan. İlginçtir kelimelere bile düşmanlık besler.
Sonra düşünür" neden bu düşmanlığım kelimelere "diye.
Bakar ki, meğer o sevdiğini anlatabilecek hiç bir kelime yokmuş.
Ve o zamanlarda kimseler kolay kolay anlamaz seni. Çünkü onların gördükleri sadece yanağından süzülen yaşlardır.
Lakin içinde boğulduğun gizli bir Umman vardır...