Yaşamayı bil be insanoğlu,
Varsın temiz olmasın kalbin.
Aman namusun kirlenmesin (!)
Bir çok kadını kafes ettin.
Sokaklarda korkar oldular
İçimizi kirlettin.
Yaşamayı bil be insanoğlu,
Varsın kirli kalsın kalbin.
Aman açık giyinmesin (!)
En açığı senin gözlerin.
Yaşamayı bil be insanoğlu
Varsın küçük kalsın kalbin.
Aman ne tatlıymış (!)
Çocuklara dokunmasın o ellerin.
Yaşamayı bil insanoğlu,
Varsın şefkat bilmesin hislerin.
Her bireyi kadın doğurdu,
Kadın büyüttü bizleri.
Yaşatmamayı bilenler var insanoğlu,
Ne kadar acı değil mi?
Her kadın özgürdür diye,
Hak mıdır ölmesi?
Yaşatmayı bil insanoğlu
Sen de bir anne oğlusun.
Neşet Ertaş'ın da dediği gibi
Kitapsever arkadaşlar, bugün size henüz çok yeni ama buram buram gizem kokan bir oluşumdan bahsedeceğim: "Madde 14: Doğum Suçu".
Ben arkadaşım sayesinde kitabın başlangıcını okuyabildim ve çok merak uyandırıcı geldi kurgu okumayı sevenler, ve yeni yazarları desteklemeyi sevenler instagram.com/dogumsucu?igsh=... hesabını takibe alabilirsiniz bence kesinlikle pişman olmayacaksınız
Bilmem gecenin haline hiç dikkat buyurulmuş mudur? Bir kere yeryüzüne o karanlık çöker; bir kere odanın kapısı, penceresi kapanır da tenhalığın vahşeti fikre, kalbe istila eder mi? Dünyayla ademin hiç farkı kalmaz.
İnsan her adımını mezardan tebaüd için atar, yine her adımda mezara bir adım daha takarrüp eder. (Nitekim her nefesini temdid-i hayat için atar, yine her nefeste hayatından bir nefeslik zaman azalır)