Eskiden terk edilmiş duygu merkezi,
İnsan düşünerek kaybetmiş izi.
Bir yerden ayrılmış düşmüş yollara,
Yollarda kaybolup dalmış zamana.
Zaman gürültüyü çarpmış,büyütmüş,
Varlığın yaşamı seslere dönmüş.
Ne yön kalmış artık ne de açık iz,
Yol denilen şey hep kalmış sessiz.
İçte bir boşluk kendiyle kalmış,
Her fikir bakışı hedeften almış.
Ne soru kalmış sonda ne de bir cevap,
Sükûtun içinde erimiş hesap.
Artık tüm sorular maddi olmuş,
Görünmez o yerin sorusu susmuş.
Böylece hedefler bedene kalmış,
Beden hedef seçip hedefi yaşamış.