1. Bu vucudun mülkü elden çıkmadan,
Devr-i eyyam ol hisarı yıkmadan,
2. Süret ü mână ikisi yår iken,
İki alem de elinde var iken,
3. Hubb-i dünyayı zamirinden gider,
Tå alasın âlem-i candan haber,
4. Nür u zulmetten yoğurmuşlar seni,
Cânını nûr anla, zulmet bu teni,
5. Ten muradı: Yemek, içmek, mülk ü mal,
Cân temennâsı cemâl-i Zülcelal.
6. Lâcerem, edna yeri, edna sever, Yani ten dünya vü can Mevlâ sever.
7. Åriyet gömlektir on günlük tenin,
Besle canı ârıyet nendir senin.
8. Ålemin sen cânı, hem sultanısın,
Hayf kim, olasın mağlub-ı ten.
9. (Mecma'ul Bahreyn) sensin aç gözün,
Câm-î Cem'sin hiçe sayma kendüzün.
Mânâsı:
1. Bu beden mülkü elinden çıkmadan ve günlerin ilerlemesi o hisarı yıkmadan.